Eindelijk korte-rokjes-tijd…

Vandaag had ik hem aan, het had even wat voeten in de aarde, maar toch… Mijn eerste rokje van het jaar. Na oneindig lang Sonja-Bakkeren (om vetrolletjes en cellulitis als sneeuw voor de zon te doen verdwijnen), zonnebanken ( het is namelijk geen gezicht die witte melkflessen), en ontharen (gorillabenen doen het sinds de laatste feministische vloedgolf namelijk niet goed meer), durfde ik het aan. En hij paste nog.

Wat Vrouwen Delen…

Waar de meeste mensen wel van op de hoogte zijn is dat vrouwen redelijk gecompliceerde wezens zijn. Elk vrouwelijk individu heeft haar eigen eigenaardigheden. Daarom is het zo moeilijk om deze wezens te doorgronden. Want ondanks het feit dat veel vrouwen bepaalde eigenschappen delen, zullen ze altijd eigen dingetjes hebben. En dat heb ik dus ook. Misschien zelfs wel meer dan een. Maar daar komen we zo op terug…

Schoolpleinmoeders…

Aangezien ik een fulltime-werkende single mama van twee meisjes ben, komt het niet vaak voor dat ik zelf mijn kinderen naar school kan brengen. Dus was ik bijzonder vrolijk toen we uit de auto, het schoolplein opstapten. Babbelend over schoenveters en slakken kwamen we aan bij de voordeur die nog niet open stond. Opeens viel de stilte me op…

De Leuke Man…

Waar zijn de leuke mannen? En daarmee bedoel ik niet de Romeo’s en Valentino’s. Ik bedoel de mannen die je laten lachen, een held zijn tussen de lakens, je graag verwennen en die vooral weten wanneer ze weer weg moeten wezen. Ze bellen je de volgende dag om te zeggen dat het leuk was en ze hebben een eigen leven. Ze zitten niet te wachten op een vrouw en een Volvo. Ze willen gewoon fun.

De Grijns van Kim…

Gatverdamme, ik kijk in de spiegel en probeer mijn mondhoeken naar beneden te dwingen. Het lukt niet. Alsof de cynische blik die ik altijd met me meedraag gewoon verdwenen is. De achterlijke grijns is gewoon niet van mijn gezicht af te meppen en ik besef me dat ik precies lijk op een van de mensen waar ik altijd zo’n hekel aan heb gehad…

Meisjes en Mama’s…

Wie is ze ook alweer?
Je weet wel, dat meisje met een goede baan, leuke auto, scharreltje hier en daar. Het meisje dat graag gaat stappen met haar vriendinnen en altijd the last one standing is. Het meisje dat nooit ergens bang voor is geweest, en ervan overtuigd is dat dat ook nooit zal gebeuren. Ze huppelt met flair en een bizar geluk het leven door.

De Dunne Lijn

Je haat me… heel erg…
Je kan niet bij me in de buurt zijn en je wilt me nooit meer zien…
Ik voel een brok in mijn keel als ik aan je denk, het is een brok vol spijt. Spijt van de dingen die ik je aandeed. Spijt van de dingen die ik had moeten doen, maar heb gelaten.
Die brok werkt zich een weg naar mijn ooghoeken terwijl ik de laatste regels van je email lees.
Ik hoef niet eens te proberen contact te zoeken, het is over. Einde oefening…