‘Vannacht werd ik wakker en begon ik tegen je te praten. Ik was even vergeten dat je niet meer naast me ligt.’ Deze mooie regels over eenzaamheid komen uit ‘No regrets’ van The Walker Brothers.
Gwen McCrae voelt bij het indrukken van de wekker al dat zingen vandaag niet lukt. Haar keel is pijnlijk en als ze haar man George wil wekken, komt er nauwelijks geluid uit haar mond. Hij is bezorgd. Wat nu? Deze sessie kan ze niet afzeggen, want producer Harry wil het nummer dat voor haar klaar ligt, ook wel zelf inzingen. Als Gwen niet komt opdagen, zou deze kans op een hit voor haar zijn verkeken. En een hit heeft ze hard nodig, want haar carrière als soulzangeres verloopt moeizaam. Het publiek wil geen hartverscheurende soulballads meer horen, maar vrolijke, dansbare nummers.
Op een black radio station ergens in de Verenigde Staten kondigt een deejay de vertrouwde soulstem van Marvin Gaye aan. Hij zet zijn microfoon uit en loopt naar de koffieautomaat. Van een collega krijgt hij een cd in zijn handen gedrukt van een hem onbekende zangeres. Luister hier eens na, zegt hij. Hij pakt het doosje aan.
Onvergetelijk is de scène in de film ‘[url=http://www.lost-in-translation.com]Lost in translation[/url]’ waarin Bill Murray in een desolate Japanse karaokebar ‘[url=http://www.lowagie.com/film/titel.php?id=646]More than this[/url]’ van [url=www.roxymusic.co.uk]Roxy Music[/url] zingt. Als er een artiest is van wie bijna wekelijks een nieuw verzamelalbum verschijnt, dan is het wel [url=http://www.bryanferry.com]Bryan Ferry[/url] + Roxy Music. En op elk album ontbreekt wel een cruciaal nummer. Een paar maanden geleden kwam ‘[url=http://www.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&sql=10:gq60tr4yklox]The platinum collection[/url]’ uit en een wonder is geschied: hierop kan ik nauwelijks omissies ontdekken.
Soms hoor je een melodietje of flarden regels van een tekst en weet je zeker dat je het kent maar kun je niet terughalen wat het ook al weer was. Dagenlang blijft zoiets door je hoofd spoken.
