Dans.

Ik houd van popmuziek. Mooie liedjes kunnen mij gelukkig maken. Al is het dan maar voor een minuut of drie. Ik zoek die gelukservaring telkens weer op. Ik zou gek zijn als ik dat niet deed. Goedkoop geluk is goud waard.

Goede fee.

Voor een paar dagen heb ik een baantje op de ambassade. Aan de telefoon.
Ik spring al zittend in. Bosnisch, Engels, Nederlands, doorverbinden, uitleggen en af en toe afpoeieren. Kortom: dienstbaar.

Ik geloof.

Wij hebben heel veel geluk in onze levens. Dat wil zeggen mijn partner, onze kinderen en ik. Dat komt zo: ik vind om de haverklap klavertjes vier. Achter mijn ogen bevindt zich een speciale scan waarmee ik temidden van enorme velden van gedweeë klavertjes drie de rebellen er feilloos uitpluk.
Ten minste dat vermoed ik.

Lejla

Op zaterdag 20 mei is het Eurovisie Songfestival. Daar ga ik beslist naar kijken.
Ik ben voor Bosnië. Heel erg. Zelfs ondanks het feit dat onze Nederlandse Treble-meisjes (die overigens niet geplaatst zijn) uit mijn eigenste Limburg komen. Kun je nagaan.