Winterslaap

Ze was weer gelukkig! Hoe lang was het geleden dat ze vlinders in haar buik voelde? Ze kon het zich niet meer herinneren. Met haar ogen vol ondeugende liefde keek ze naar de man tegenover haar aan tafel. Ze had hem ontmoet bij de wekelijkse bingo. Hij had haar verteld dat ze hem meteen was opgevallen en zij was als een blok voor hem gevallen toen hij met een wit wijntje voor haar tafel stond met de opmerking dat er nergens meer een plekje voor hem was en of zij misschien een plekje voor hem aan haar tafel had of misschien zelfs wel een plekje in haar hart. Een beetje van haar stuk gebracht had ze nog gewezen naar de talrijke lege tafels om haar heen.

Spuit Elf!

Zaterdagavond krijg ik visite. De werkgever van manlief komt gezellig met zijn vrouw een borrel drinken. Hoopvol vraag ik aan mijn jongste puber of hij misschien plannen heeft om dit weekend, naar zijn vriendinnetje te gaan? “Nee, is het antwoord, ik blijf gezellig bij jullie thuis.” De schrik slaat me om het hart. HIJ blijft thuis. Hoe krijg ik hem in godsnaam het huis uit. Ik wil hem er niet bij, hij draagt namelijk zijn hart op zijn tong.

Dood gewoon

Met in mijn ene hand een bak koffie en in mijn andere hand mijn sigaretten installeer ik me met een diepe zucht achter de laptop. Ik waarschuw de mensen om me heen. Ik wil met rust worden gelaten! Geen gevraag, geen diepe gesprekken met pubers. Ik wil gewoon even lekker dollen, beetje chatten, beetje vunzen. Manlief zit braaf met de afstandsbediening op de bank, pubers zijn naar boven na mijn lieve doch duidelijke mededeling “Opzoutuhh!”
Muziekje op mijn oren, msn aan, mijn avond kan beginnen!

Scherven

Ze stond af te drogen, haar broer en zijn riendin en dochter hadden meegegeten en zaten nu gezellig met een toetje nog aan tafel. Als door een wesp gestoken, hoort zij haar broer zeggen dat hij de kleine meid van zijn vriendin wel even naar bed zal brengen. Als versteend staat zij met de theedoek in haar handen, het kopje ligt in stukken op de grond. Als in een waas hoort ze zeggen dat de vriendin dat heel lief zou vinden van hem, dan zet zij ondertussen een kopje koffie voor iedereen. Ze kan het niet helpen, maar het flitst door haar hoofd, dat ze nog niet weet hoe lief haar vriend kan zijn voor kinderen.

Het lot!

“Het is bijna weer de tiende van de maand, u heeft nog maar twee dagen de tijd om een staatslot te kopen.” Deze reclameshit hoor ik bijna twintig keer per dag. Ik schreeuw naar de radio dat ik er al drie heb! Ben het zat, iedereen weet dat de kans dat je de mega jackpot wint zo klein is, dat het waarschijnlijker is dat je op een maandag onder de bus loopt en vlak voordat de wielen je verpletteren, je daar een tas met oude goudstukken vindt.