Wellus Nietus
De helft van wat gezegd wordt, is onwaar. Zoiets hoorde ik Hans Beerekamp, tv-recensent van NRC Handelsblad, zeggen. Hij was te gast in het radioprogramma ‘Kunststof’ van de NPS. Toen dacht ik, ‘ja dat vind ik ook’.
De helft van wat gezegd wordt, is onwaar. Zoiets hoorde ik Hans Beerekamp, tv-recensent van NRC Handelsblad, zeggen. Hij was te gast in het radioprogramma ‘Kunststof’ van de NPS. Toen dacht ik, ‘ja dat vind ik ook’.
Poepen in de trein is ontzettend fijn. Waarschijnlijk omdat je eigenlijk niet wilt, maar wel moet. Iemand zei eens: “Alles mag, behalve poepen, want poepen moet je”. Zelfs als je het al drie kwartier hebt moeten uitstellen. Omwille van hygiëne heb ik het altijd proberen te vermijden. Maar men heeft gelijk, als je moet dan moet je.
Mijn moeder heeft eens twee schilderijen gekregen. In theorie is het abstracte kunst. Zeker modern, want ze zijn gemaakt door groep drie van de school waar zij les geeft. Eén hang bij mijn ouders aan de muur. Toen mijn vader concludeerde dat het kunstwerk op een Appel leek, pakte hij impulsief een pen en imiteerde een handtekening in de hoek van het doek.
Ze heeft een navel piercing. Ik wist het niet totdat ik het zag, een doorschijnend hemdje. “Ik wist niet dat jij metaal door je lichaam had”, zei ik zo naïef mogelijk.
“Ik heb nog meer metaaldoor mij lichaam”, reageerde ze.
“Oh, waar dan?”
“Jahaa…?!”
Waarom gaat er niemand dood? Ik heb behoefte aan een sterfgeval. Er zijn dan wel veertig mensen omgekomen bij een treinongeval in Valencia, maar het doet me niets. Ik lijk wel immuun geworden. De overmaat aan terrorisme en de grote aantallen slachtoffers die hierbij omkomen, zorgen ervoor dat ik het nieuws niet meer in mij opneem. Ik wil geschokt worden. Me verontwaardigen over situaties of mensen. En in alle hectiek, naïef andermans gedrag tot de grond af kunnen branden.