Wat moeten we toch met Harrie?
“Wat moeten we toch met Harrie?” zucht de vrouw vertwijfeld. Ze kijkt haar man met een wanhopige blik aan. Hij zucht diep en kijkt naar de punten van zijn schoenen. “Tja. We hebben nou al van alles geprobeerd. De psychologen weten er geen raad mee, hij is gewoon zo gek als een deur. Spoort niet.” “Maar het is wel mijn kind,” zegt de moeder met een klein stemmetje. “Een raar kind, dat wel, en ook een vervelend kind, maar wel mijn kind. Maar als ik het van tevoren had geweten, dan was ik nooit aan kinderen begonnen.”
