Boeken en een mannenblik

“Anne! Nu al?…Goed, jij krijgt je zin. Maar ik weet niet waar dat vod ergens ligt. Dat heb ik al twee dagen niet aan.”
Het brutale hoofdje met kastanjebruine krullen komt ergens onder de dekens vandaan.
“Gekke Louis! Ik vroeg of het geen tijd wordt om eens iets anders te gaan doen, buiten in je wonderboek lezen!”
“Je bedoelt In koelen bloede?” Anne duikt weer onder.

Inhalen

‘Dus jij bent eigenlijk ook een heropstapper’ zei hij, toen we elkaar voor het eerst ontmoette. Bij een bakje koffie. Ik hoorde hem al van ver aankomen. De twin. Hij stapte af, zoals een heropstappende motorrijder afstapt.

Blondie

Muziek was niet mijn eerste liefde maar wel de enige waar ik naar luisterde. Pick up’s hebben al vroeg andere betekenissen dan apparaten waarop je plaatjes draait.
Brian Connolly van de The Sweet en ik hebben lang blond haar en succes bij de vrouwen. Lang en blond. We doen het ermee hoewel ík liever de ruige krullen van Jim Morrison zou willen.

Komt dat zien

De haren op mijn armen staan rechtop! Wanneer ik de grote kleurige tent op het pleintje zie staan. Ik ben nerveus bij het binnengaan, alsof het de eerste keer is! Diep onder de indruk van de mensen en dieren die daar ongelofelijke kunstjes vertonen.

Noodwoning

In mijn kleine dorpje stonden twee rijen met noodwoningen. Kleine barakken zonder badkamer die kort na de oorlog werden gebouwd. Onder het dak van zo’n ‘Makrietje’ werd ik geboren. Tussen de vier muren van een ander klein betonnen blokje in de rij woonde het grootste gezin van het dorp. Vader, moeder, een zoon en veel dochters. Heel veel dochters.