Soms wordt ik niet goed van al die verslavingen. Ziektes van deze tijd. Je kunt geen krant openslaan of je wordt weer geconfronteerd met verslavingsperikelen. Roken, drinken, snoepen, lijnen, snuiven, zappen, gokken, spuiten, poetsen, ejaculeren om maar niet te spreken van fitnissen, zeuren, mopperen, zaniken, kletsen, hard werken, studeren, flipperen, sjoelen, tetrissen, puzzelen en lummelen.
Een tijdje geleden kreeg ik een reactie op mijn rookcolumns. Een nieuwsgierige lezer vroeg zich af hoe schrijven in hemelsnaam therapeutisch kan werken en helpen bij het stoppen met roken. Hij vroeg mij hierover iets te schrijven. Wel bij deze het antwoord. Al is het maar om de nieuwsgierigheid te bevredigen en een tip van de rooksluier te lichten waarom mijn rookverhalen zo hardnekkig (… en gedateerd) blijven verschijnen.
… is een maand. Een maand vakantie. Een maand ziek. Een maand salaris. Een maand in mei. Een maand in november. 12 in een dozijn. 12 in een jaar. Een maand op stage. Een maand in een projectgroep. Een maand in trainingskamp. Een maand voor de terugkomst. Een maand voor dominoday. Een maand voor kerstmis. Een maand voor nieuwjaar. Een maand voor het einde van de oorlog … of gewoon een maand gestopt met roken.
Maniakaal als ik ben, perfectionist ten voeten uit, dwangmatig … en neurotisch tegelijk. Het blijven positieve eigenschappen binnen een bepaald perspectief. Kende ik vroeger al een onweerstaanbare dwang tot het ordenen van gedachten, het toetsen van herinneringen en het oplossen van kruiswoordraadsels, tegenwoordig vang ik dit genot af met het onherroepelijk stoppen met roken, waarbij gezegd moet worden dat dit heel wat inspanning vereist.
Ben ik blij dat ik niet de enige ben die afscheid neemt van iets. Is het in mijn geval slechts het afscheid van ongezonde gewoontes, de natuur heeft meer te verdragen. Miljoenen blaadjes vallen van de bomen. Het bladverlies moet toch aan het hart gaan van al die bomen.
