Petra

Vrouw, (schone)moeder, leerling-creatief schrijven en nog veel meer. Schrijven is schrappen, het schrijven schrappen is geen optie.

Een telefoontje… verandert de dag

De maandagochtend voor kerst 2003, de kinderen hebben vakantie, mannetje is naar het werk en daar zit ik dan met een kop koffie wakker te worden, ik lees even het nieuws en de nieuwe columns hier. De telefoon rinkelt op een nog onchristelijk uur, de stem aan de andere kant was een uurtje terug nog hier en klinkt niet goed, dus schrik ik, allereerst omdat hij zelden naar huis belt. Ten tweede om het bericht dat hij mij te melden heeft, dat verandert ineens de dag van vandaag. Met nog de column voor ogen “dood gaan we allemaal”, zit ik nu toch met een heel vreemd gevoel.

Door Petra, geleden

Te lief?

Ze is veel te lief, te sociaal, dat was wat een onderwijzer vertelde. En haar moeder kon het daar niet mee eens zijn, want wat is er mis met anderen helpen? Dit kind had heel veel ellende gezien en gevoeld en vond het nodig sterk en hulpvaardig te zijn.

Door Petra, geleden

“Tot eind van de maand” O, NEE!

Op vele manieren kunnen we afscheid nemen, je zwaait en zegt “tot morgen”, je kust en knuffelt en zegt “tot ziens”. De cavia/hond is dood en je neemt met je kinderen afscheid, pakt een schepje, graaft een kuil, cavia/hond erin en “daaaaag”, misschien met een lieflijke verdrietig kindertraantje. Overal en altijd nemen mensen afscheid van andere wezens of voorwerpen, want ook de vaas van tante Annie gaat een keertje stuk, alleen is dit afscheid wat simpeler, je gooit hem gewoon in de container. Want aan tante Annie had je toch altijd al een hekel, en die vaas was zooooo oerlelijk.

Door Petra, geleden

APK Goedgekeurd

Vandaag is de auto aan de beurt en wel een grote beurt inclusief de APK-keuring. Ik breng (voor mij nog midden in de nacht) manlief naar het station, die mag met de trein naar het werk. De auto kan ik vanaf acht uur brengen in de garage waar ik een afspraak heb gemaakt. Dus heb ik nog bijna een uur te gaan, als ik thuis kom van de eerste rit.

Door Petra, geleden

Familie-uitje met stralende lach

Zomaar een ochtend in december, het opstaan is niet leuk nu het nog zo donker en koud is. Maar het is een gewone dag, dus school en werk wachten. Wel hebben we aan het einde van de ochtend een afspraak, we zijn de drie kinderen en ik.
Het is altijd al een nerveuze bedoening en een heleboel geregel als je met vier personen op tijd ergens moet zijn.

Door Petra, geleden