Het ijslaagje op de Ee, die Woudsend als een sneetje op de landkaart in tweeën verdeelt, ligt er maagdelijk bij. Het is nog een dun vliesje, maar met de weersvooruitzichten in gedachten, wordt dit vliesje bewaakt als in oude tijden de kuisheid van een jonge vrouw voor de huwelijksnacht.
Toen de eerste soapserie op de Nederlandse TV werd uitgezonden, zat ik wekelijks op hetzelfde tijdstip voor de buis. Ik kan mij dat nog herinneren als de dag van gisteren. Peyton Place omvatte een jarenlange (1964-1969) reeks van afleveringen vol romantiek, drama en onbenullige vetes. Week-in-week-uit eindigde de serie op een kritiek moment, zodat de nieuwsgierigheid een onbedwingbare dwang opriep om de volgende uitzending weer te begluren. Getverderrie, ik maakte deel uit van een groep die de kijkcijfers naar grote hoogte deed stijgen.
Amerika, het land van onbegrensde mogelijkheden! Het jaar 2008 zal de geschiedenisboeken ingaan als het jaar waarin die onbegrensde mogelijkheden de wereld in een diepe financiële crisis stortten.
Uncle Sam liet hem te ver uit zijn broek hangen.
In de ruim veertig jaar dat ik in de gezondheidszorg werk, heb ik van verpleegkundigen uit het werkveld de meest vreemde verhalen gehoord. Ik zal hiervan een kleine bloemlezing geven. Op de voorhand zeg ik, dat deze gebeurtenissen (jaja) in vele ziekenhuizen voorkomen. Het geloofwaardigheidsgehalte is hier niet mee gediend.
Er was eens een man die graag Prins wilde worden. Hij ging naar een toverfee en vroeg haar om raad. ‘Ik zal je helpen’ zei de toverfee. Zoals dat bij elke toverfee gaat als ze iets voor je moet toveren, stelde de toverfee een aantal voorwaarden.
‘Je krijgt van mij twee heel grote oren en…………je mag niets onder de pet houden’. Dat vond de man goed.
