Stuif-es-in

Volgende week weten we het zeker en zal aan die knagende twijfel een einde komen. Dan vegen we alle sportprestaties van 2006 op een hoop, steken de brand erin, en uit de as verrijst, oh wonder, onze sportvrouw streepje man van het jaar.

New balls please

Iedere sport heeft ze, of heeft ze ooit eens gehad, het enfant terrible. Poedelnaakt staat hij tussen het leger voorbeeldige profs en doen zijn eigen dingetje. Een smoking staat hem niet, kaviaar lust hij niet, en protocollen kent hij niet. Een enfant terrible vertrouwt alleen datgene wat hem nooit heeft verloochend. Hij is onmisbaar voor iedere stoffige sportbond, hij schrobt, poetst en zuigt, het hele huis knapt ervan op.

Toestand-gebeuren

Beloofd is beloofd, een man een man, een woord een woord, buurman en buurman gaan naar Heerenveen. Lekker weertje Skuur” lacht buur, alsof ik persoonlijk de wolken aan de kant heb geschoven. “Ja buur, daar hoef je niet voor naar het buitenland” antwoord ik obligaat. “Houdt je kruit droog!”, sneert mijn inwendige ikje, de avond is te lang om meteen mijn fijnste dooddoener te versnoepen, al te goed is buurmans gek.

Deksels en drommels

Soms bekruipt mij een gevoel van eenzaamheid, van een alles verschroeiende treurnis. Woensdagavond was het weer bingo en ik houd die dekselse Evert Ten Napel persoonlijk verantwoordelijk voor deze malaise. Want drommels, Evert en voetbal is een deksels slecht huwelijk. Alles is deksels en drommels bij Evert, Messie is deksels gevaarlijk, Tevez is drommels goed, maar wij zijn de klos want met Ten Napel op de kansel mag je als één van zijn ongelukkige broertjes meekijken.

Oranjeblues

Gezelligheid kent geen tijd want er is inmiddels weer een jaar verstreken sinds ik lid ben geworden van de supportersclub Oranje, een zelfbenoemde familie van klompenmakers en kaasboeren. Het is de zoveelste aanwinst in mijn rijtje ongelukkige abonnementen.

Ben ik nu zo gek?

“Ik zou als trainer mijn mond houden als ik zoveel geluk heb gehad als jij” is het zoveelste tekstballonnetje met bliksemschichten van Aloysius Paulus Maria van Gaal. Ron Jans, tegen wie deze stompe pijl was gericht, pareerde waardig. Hij verkoos zich allesbehalve nederig op te stellen nu zijn ploeg in het aangespoelde wrakhout van Alkmaar de reservesleutel van de Champions League had gevonden. En ach, hij kon het hem nauwelijks kwalijk nemen, hij kende Louis’ geschiedenis.

Is er leven na Ab Krook

“Drie maal toeteren”, Ab is er klaar mee.
“Excuus”, met warme schaamteblossen wordt de met dozen oranje snorren gebarricadeerde achterdeur van Thialf door een verraste steward ontzet. Net als het invalidentoilet bij gebrek aan moeilijk plassende cliëntèle als veredelde voorraadkast dienst doet, is ook deze bij wet verordonneerde kruipruimte volgestouwd met onverkoopbare merchandising.

“Timmertje, Timmertje wat doe je nou?”

Och Marianneke, wat is er met je gebeurd? Ooit was je één van ons, mensen van het platteland, mensen zonder poespas. Maar je knauwde niet meer en ook je blonde lokken waren verdwenen. We zagen het gebeuren, stonden erbij en keken ernaar. Nederland hunkerde naar een nieuwe ijskoningin nu de adembenemende blote benen van Sjoukje Dijkstra in de plakboeken waren verdwenen en de medailles van Yvonne van Gennip niet meer waren dan een gouden schim.

Osewissewose

“Maar eens dan komt de dag, dan luiden ze de klok.
Dan draag jij witte bloemen, en linten aan je rok“.

Sylvie Meis, de Malle Babbe onder de spelersvrouwen, slaat terug, en hoe. Sylvie droeg een prachtige crèmekleurige, strapless jurk met lange sleep.

Prima speler, en voor dat prijsje

Eindelijk, roodkapje maakt een knieval, en haar hopeloos gedateerde avontuur met wolf heeft een waardig opvolger gevonden in de Champions League Finale van afgelopen Woensdag. Een sprookje, waarin de arme houthakker Dudek een pot met goud vindt, en de gemene trollenkoning Gatuso met een buik vol stenen in de diepste put wordt gesmeten.