Vaak wordt gedacht dat het volgen van een dieet een typisch vrouwending is. Vrouwen klagen over vetrolletjes en dikke billen. Natuurlijk heb ik zelf aan overtollig vet geen gebrek en regelmatig neem ik me voor de strijd tegen de kilo’s aan te gaan. Helaas blijft het bij een voornemen, maar door de verandering van mijn hormoonspiegel worden mijn gebeden gelukkig toch enigszins gehoord. Door alle drukte in mijn gezin en de sprintjes die ik achter mijn zoon aan trek, verdwijnt een klein deel van mijn vet spontaan en met een klein beetje hulp van een gezonde voeding is het mij gelukt om mijn oude spijkerbroek over mijn heupen te hijsen.

Dat het vooroordeel in de eerste zin toch wel een beetje onzin is, bleek uit een gesprek dat ik vandaag opving tussen twee mannen. De één- middelbaar- en de ander –aan het einde van zijn pubertijd- deelden samen hun ongenoegen over hun bereikte gewicht. Waar de kilo’s bleven? Volgens de senior in zijn “love-handels” en bij junior hadden de extra pondjes zich afgezet in zijn buikgebied.

Vol vermaak en ongeloof volgde ik het gesprek, terwijl verschillende diëten door de twee heren werden doorgenomen. Het gebrek aan beweging werd door junior als reden van zijn buikje aangevoerd. Senior noemde zijn eetgewoontes als excuus voor zijn vetrolletjes. Beiden hadden het vaste voornemen binnen afzienbare tijd de strijd aan te gaan met hun aangetaste figuur en samen sloten ze een pact tegen de extra kilo’s. Geen vette broodjes meer en vaker naar de sportschool was het plan van aanpak. Zo moesten ze de oorlog tegen het bierbuikje winnen en daarmee werd het nuttigen van alcohol gelijk uitgebannen om ook de billen weer strak in het gareel te krijgen.

Het plan van deze heren bracht bij mij de inspiratie om mijn gezonde levensstijl door te zetten. Deze week staan een gegrilde kip en gestoofde groente op mijn menu. Ik neem mij voor wat vaker de trap te nemen en loop een extra rondje met de hond. Met mijn spijkerbroek strak om mijn benen en de wetenschap dat ook mannen zich druk maken om hun eigen dikke billen, ben ik vol goede moed aan het vervolg van mij eigen afvalrace begonnen. Het zal nog wel eventjes duren eer ik het korte rokje van voor mijn zwangerschap weer vol gratie kan dragen, maar de inzet van junior en senior hebben mij moed gegeven.

Als zij het kunnen, kan ik het ook!


Fem

"Today is a gift, that is why it is called the present"

7 reacties

Mup · 8 juni 2009 op 12:05

Soms zijn mannen best handig :pint:

Groet Mup

SIMBA · 8 juni 2009 op 13:41

Niks mis met gestoomde groente en gegrilde kip!

Mien · 8 juni 2009 op 16:31

WW staat ook bij mij op het menu! :hammer:

Met rodebietenschotel als favoriet.

Mien kookt soms

WritersBlocq · 8 juni 2009 op 17:11

Leuke column 🙂

[quote]afvalrace[/quote] was ook een goeie titel geweest.

Groetje en tot gauw, kom maar op de fiets hier naartoe, dat kost je zo weer een kilo!
Liefs, Pauline.

lisa-marie · 8 juni 2009 op 18:53

Nooit in de gaten gehad dat heren zich ook druk maken over hun uitgezakte billen 😀

Neuskleuter · 8 juni 2009 op 22:24

Leuke column! Ik werd gelijk getriggerd door de opvallende titel.

Je schrijft steeds beter en leuker!

arta · 10 juni 2009 op 09:41

Jaaa, leuk, zo’n gesprek. Ik had dan ook de twee inleidende alinea’s weggelaten en de rest lekker nog vetter aangezet.
Leuk geschreven!!
🙂

Geef een antwoord