Vorig jaar woonde ik enige tijd in bij Shana, een oerchristelijke blanke Zuid-Afrikaanse. Geloof was haar rots in de branding: haar verdacht goedkope tweedehands auto was van een oud vrouwtje geweest dat er nooit in reed. Er stonden immers maar 20.000 km op de teller oftewel: wie gelooft in het ene, gelooft in alles. Wat is een rots in de branding behalve wat ondergescheten wordt door jan-van-genten? Zij had vier kinderen uit eerdere verbintenissen, en was nu sinds enkele jaren getrouwd met een zwarte Ghanees die ze in de kerk had leren kennen. Nou ben ik behalve atheïst ook nog eens achterdochtig en bevooroordeeld, dus ik vertrouwde hem al meteen voor geen meter. Frank was en is een luie, leugenachtige smiecht, afkomstig uit een land waar vrouwen al het werk doen.

Shana werkte zich uit de naad, terwijl hij maar geen passend werk vond. Op avonden dat hij naar Dublin toog om er zo stoned als een kruk weer vandaan te komen (en 1 ding mag je wel geloven: stuff kost hier een godsvermogen), klaagde ze over haar geldzorgen en dat Frank niet genoeg naar huis bracht, maar ze vergoelijkte hem in één adem. Frank was nou eenmaal de mening toegedaan dat wat hij afgaf, toch het leeuwendeel betrof van wat hij verdiende met zijn rotbaantje van twee uur per dag in een land waar de banen voor het opscheppen liggen. Ze geloofde ook rotsvast dat hij tezijnertijd zou opgroeien, inzicht zou ontwikkelen en zijn verantwoordelijkheid zou kennen, al was hij al dertig.

Op een dag had ze een kopie van een brief gevonden, waarin hij had gesolliciteerd naar een baan in Australië. Toen ze hem daarmee had geconfronteerd, was het huis te klein. Hij zwoer bij hoog en bij laag dat hij niet geweten had dat de baan in Australië was. “Geloof je hem, Shana?” vroeg ik haar. “I want to believe him”, was haar antwoord.

Nou was die klootzak ook nog eens agressief tegen de kinderen, en dat kon ik zeer slecht aanzien. “Dat-ie van jou houdt? Wat weet een vieze del als ik nou van liefde. Maar dat hij van je kinderen houdt, geloof ik nooit, Shana.” Voor ongemakkelijke waarschijnlijkheden was ze echter al net zo Oostindisch doof als voor zijn uitvallen tegen haar zoontjes.

Dit avontuur kwam bij mij bovendrijven nu de media helemaal op tilt slaan van een Oostenrijker die zijn dochter vierentwintig jaar in een kelder heeft opgesloten. Zeven kinderen had hij bij haar gemaakt, en nog een kudde bij zijn vrouw. Die dochter was volgens hem bij een sekte gegaan. Wanneer ze een kind kreeg, maakte hij zijn vrouw (en de buurt) iets over een vondelingetje wijs, en dat de sekte-dochter hun de zorg zou hebben toevertrouwd. Volgens de media zou zijn vrouw al die tijd niets hebben geweten. Daar geloof ik helemaal niks van.

Vorig jaar betreurde Booker Prize-winnares Anne Enright ernstig het moment van publicatie van haar speculatie met betrekking tot Maddie McCanns verdwijning over het feit dat de ouders artsen zijn. Wellicht betreurt ze ook de wijze waarop ze zich door media heeft laat inpakken: politie in Portugal boekt geen resultaten, lekt ouderverdenking naar de pers en meteen zijn die mensen veroordeeld: ze waren toch wel erg emotieloos; en heb je dat gezien over die sporen in die gehuurde auto, ach sodemieter toch op.

Media spelen dezelfde fluit als religie met dezelfde impact. Vroeger waren kerken, kathedralen en moskeeën de meest verheven bouwsels wier schaduw de nederzettingen der menselijke beschaving domineerden; vandaag worden we geregeerd door zendmasten en satellieten aan wier invloed wij ons niet kunnen onttrekken, waar we ook zijn. 24 Uur per dag vertellen ze ons wat we moeten geloven.

Geloven is slikken zonder kauwen. Geloven is vooral makkelijk. Hou je kop op je plaats allemaal.


12 reacties

Dees · 1 mei 2008 op 09:23

Mooi, de verschillende insteken over de gevaren en gemakzucht van geloof. Of het gevaar van de gemakzucht van geloof Wel vind ik het moeizaam lezen, slordigheidjes, zinnen lopen niet overal lekker en vloeien ook al niet overal lekker in elkaar over. Maar ach, wat zeur ik ook..

[i]I want to believe him[/i] en
[i]Hou je kop op je plaats allemaal[/i]

maken veel goed. Evenals de (combinatie met de) titel..

Prlwytskovsky · 1 mei 2008 op 09:59

Triest, wat mensen elkaar aandoen.In één adem gelezen.

arta · 1 mei 2008 op 11:10

[quote]Vroeger waren kerken, kathedralen en moskeeën de meest verheven bouwsels wier schaduw de nederzettingen der menselijke beschaving domineerden; vandaag worden we geregeerd door zendmasten en satellieten aan wier invloed wij ons niet kunnen onttrekken, waar we ook zijn. 24 Uur per dag vertellen ze ons wat we moeten geloven. [/quote]
Dit is zó waar, en tegelijkertijd zó eng om te lezen!!
Maar ze bestaan nog, weliswaar in de minderheid: De zelfdenkende mens!

Mooi geschreven naar deze climax toe!:-)

WritersBlocq · 1 mei 2008 op 11:43

Ik vind hem ijzersterk. Pfff, die quote van Arta ja, alleen dat al :wave:

Neuskleuter · 1 mei 2008 op 14:18

Het verhaal van Shana is al een verhaal op zich, maar je weet de koppeling mooi te brengen.

Gelukkig is er wel een verschil tussen geloof en media. Geloof wordt bestuurd vanuit een god. Media wordt gemaakt door mensen. En mensen maken fouten, dat weet iedereen. Ik denk meteen aan een tijdje terug, toen een hele horde fotografen om het lijk van 1 dode in Irak stond, om close-up foto’s te maken. Slechts 1 journalist fotografeerde die hele meute en gaf daarmee gelijk een andere visie op de dagelijkse journalistieke werkelijkheid. Voor sommige mensen is de media de werkelijheid. Voor veel anderen is het slechts gebaseerd op de werkelijkheid.

Interessante visie, in ieder geval!

vanlidt · 1 mei 2008 op 15:50

eeeh, sorry: god wordt ook door mensen gemaakt.

Neuskleuter · 1 mei 2008 op 15:56

Ben ik het mee eens. Maar niet iedereen. Vroeger, maar nu nog steeds wordt daar wat harder in geloofd dan de media. Maar ben het wel met je stelling eens.

Mosje · 2 mei 2008 op 17:12

Recht uit mijn hart, dit stukje. Prachtige drie laatste regels.

De_PessiMist · 2 mei 2008 op 20:14

Ijzersterk einde.

Troy · 3 mei 2008 op 02:55

Geloven is slikken zonder kauwen, die quote ga ik onthouden. Knap geschreven, en opvallend coherent voor jouw doen. Niet dat ik je minder coherente stukjes niet goed vind hoor. Ik slik ze allemaal voor zoete koek. *Kauwen inbegrepen. 😉

Oumanouar · 4 mei 2008 op 18:28

Meningen verschillen…

Hier laat ik het even bij.

groet,

Oumanouar

Mup · 5 mei 2008 op 17:23

Heftig, mijn kop wiebelt helaas nogal, maar ik doe mijn best hem tussen mijn oren te houden.

Groet Mup.

Geef een antwoord