Vervolg verhalen

Mombasa Dagboek (5)

24 oktober 2010: Nog precies 19 weken, dan vertrek ik naar de zon. Ik woon nu in een soort zelfopgelegde ballingschap. Zonder een rijbewijs moest ik verhuizen om veel dichter bij mijn werk te zijn. Ik mis mijn flat, maar heb met opzet een kamer gehuurd in een groot huis, om alle kosten te drukken. Nu fiets ik naar het werk en heb geen benzinekosten. Alle vaste lasten zijn in de huur inbegrepen en ik kan veel meer sparen voor de toekomst. Ik krijg vast goedkeuring van alle Nederlanders!

Door datmensinkenia, geleden

Hoe was je weekendwip? (Deel 2)

“Zullen we morgenochtend even koffiedrinken bij mijn ouders?” Monique kijkt op van haar boek met een wrevelig trekje om haar mond. “Hoezo?” vraagt ze. “Nou, zo vaak komen we er niet, toch?” Monique legt haar boek naast zich op de bank. “Je bent vorige week nog bij je ouders geweest! Ik wil morgenochtend uitslapen, zondag moet ik nog een en ander in huis doen, en maandag moet ik weer vroeg op.”

Door DreamOn, geleden

Afvalrace 07: Lacoballade

Mijn pas wordt gescand. De vraag is of ik op de foto lijk. Volgens de juffrouw aan de kassa kan het ermee door. Een schemerig portret opgebouwd uit zwart witte pixels duidt blijkbaar op mij. Mijn neusvleugels beginnen spontaan te tintelen als ik door de glazen klapdeur de azuurblauw betegelde gang betreed. Het chloor slaat op mijn ogen. Ik ben weer wakker. Gauw op zoek naar een hokje dat mij past. Het houten bankje klem ik tussen twee halve deuren en ik ga gauw zitten. Kan niemand mij zien?

Door Mien, geleden

Bridget Maasland het naspel

Ik ben uiteindelijk toch te bleu om me bij Patricia in de kijker te spelen. Ze kan dan wel binnen handbereik zijn, ik houd het toch liever op – laat ik zeggen zelfredzaamheid dan dat ik een gooi naar La Paay doe. Eenmaal oog in oog met de diva blijkt al die branie erg virtueel.

Door Frans, geleden