De vrije seksuele moraal

Klik hier om deze column te horen

Je seksualiteit ontdekken als jongere is iets dat erbij hoort. Althans, zo wordt ons voorgehouden. Vroeger, tijdens mijn vroeger, was het de progressieve Ivo de Wijs, die ons in Puberteit leerde dat toenmalige taboes er waren om doorbroken te worden. Nog niet al te lang geleden was het Bridget Maasland, die de wereld vertelde hoe neuken nou eigenlijk moest en wat er zoal te vinden was aan voorkeuren en technieken in de huidige grote-mensen-wereld. Jongerenseks, het is van alle tijden. En zo góed bespreekbaar.
Welk een winst.

Je bent het nèt niet

Klik hier om deze column te horen

Sorry lieverd, maar je bent het gewoon net niet. Ik vind je wel lief, en zo. Je bent heel schattig en aardig en mijn familie vindt je ook heel leuk. Maar ik gewoon niet. Ik ben je gewoon zat. Nee, het ligt niet aan het feit dat je me altijd zoveel cadeautjes geeft en ook niet aan het feit dat je me bijna altijd mee uit eten neemt. Het zijn gewoon van die kleine dingen. Je luistert gewoon nooit naar me.

Jouw Column!

Klik hier om deze column te horen

Zo. Weer een column geschreven. Klaar. Af. Drie keer nagekeken op veelvoorkomende spelvouten en verkeerd d-t gebruik. Opbouw goed. Begin, midden eind. Niet meer dan 450 woorden, want de lezer moet niet te moe worden. Hij is perfect: snedig en doch zinnig, verzonnen doch echt. Voor de allerlaatste keer lees je de column door. Je moet nog steeds een beetje lachen, want je vindtdt jezelf nog steeds vrij grappig. En dan plaats je de column op COLUMNX.nl. Het begin van het einde. (81 woorden)

De Jongen van de Slijterij

Klik hier om deze column te horen

Ik heb een bijbaantje in een slijterij en dat gegeven op zich is al een boek waard. Misschien ken je de grappige film met Johnny Depp wel over het meisje van de chocolaterie, dat al haar klanten kennis laat maken met de geneugten van chocola en vervolgens een heel erg leuk en idyllisch Frans dorpje het genot van het leven laat zien.

Vrije val

Klik hier om deze column te horen

Het was herfstvakantie. De proefwerken waren voorbij en wij leefden – tot grote ergernis van onze moeders – tijdloos in de letterlijke zin van het woord. Zonder horloge en lang voordat het mobiele telefoontijdperk haar intrede had gedaan, voelden wij ons zo vrij als een vogel.