Waar een lul is…

Om te beginnen komt je lieflijke glimlachje me m’n strot uit. Nouja, glimlachje, prodentsmile is een betere omschrijving. Is het de bedoeling dat iedereen je tandvlees kan inspecteren of zo? Beter houd je voortaan je lippen op elkaar. Dat alle jongens een zwak voor je lijken te hebben omdat je ze met je prodentsmile geïnteresseerd aankijkt als je tegen ze praat, ook een afwijking. Bah, ik kots op jouw soort. Ja, lekker generaliserend, jouw soort.

In memoriam

Wat ik ook schreef, of ik nu bewindspersonen uitschold, ‘Bekende Nederlanders’ belachelijk maakte, knorrig tekeer ging tegen allerlei klootjesvolk, zelfs als ik mijn naam wilde verbinden aan een speeltje voor in bed: van jou kreeg ik lovende kritieken. Je reageerde heel vaak op wat ik schreef. Op een gezellige en bijdehandte manier. Zo leerde ik je kennen. Ik heb je nooit ontmoet, maar regelmatig keek ik nieuwsgierig of er al post van je was.

Sla je slag… op mijn gezicht…

…als het je pijn verlicht…

“Wauw! Leuk, dat heavy werk. Ik heb de stoere kids helemaal onder controle man!” Zei ik vol trots na mijn eerste week als jongerenwerker. Eén en al gezelligheid met die bengels, deugnieten, belhamels, kwajongens. Of zal ik het voor deze keer ongeleide projectielen noemen? Ja, laat ik het maar doen. Alleen omdat ik sinds vandaag ervaringsdeskundige ben op het gebied van slachtoffer zijn van zinloos geweld. Tja, na ‘zonnig’ weer weer, komt regen..schijnt.

Ontknoping bij café Het Einde

De dagen voorafgaand aan de dag van de ontmoeting in café Het Einde waren gekenmerkt geweest door een voor Niemand ongewoon optimisme. Hij liep over straat onderweg naar zijn afspraak en het was net alsof alles meer kleur had gekregen. Hijzelf ook. Zijn spiegelbeeld had hem de afgelopen dagen voortdurend toegelachen. Nu was het niet alleen de zon die scheen, Niemand was een opmerkelijke verschijning zoals hij door de stad gleed, licht als de zon zelf.

Ik vind je lief

Klik hier om deze column te horen

Ik vind je lief, echt waar. Toe, draai je om en kijk me aan. Ik meen het liefste. Wil je liever lepeltje, lepeltje liggen? Geeft niks onze verhouding is immers puur platonisch. Je bent geen partij voor mij. We zijn typische gevalletjes van: Twee geloven op een kussen daar slaapt de duivel tussen.