Tussen twee punten en de stenen blijven staan, nu eenzaam op 4273 meter hoogte naast het bord. Mysterieus en kwetsbaar, de stapelmaker van de stenen onbekend. Geboorte en dood in balans tot het moment dat de dood overwint en niets meer rest.De angstschreeuw naar de dood, een donkere wolk hulde Lees verder
Alles draait om keuzes maken. Zoals nu. Even geld pinnen uit de automaat. Zal ik een tientje pinnen of meteen maar tweehonderdvijftig euro’s? Niets pinnen had ook gekund. Had ik dat nou maar gedaan… Aangezien mijn eigen bank (in het kader van “aan service heeft nog nooit iemand geld verdiend”) Lees verder
Ik gaf al mijn zuurstof weg, zodat andere mensen konden ademen.Ik gaf mijn geld weg en nu praten we niet eens meer.Ik heb kilometers gereden, maar zou jij hetzelfde hebben gedaan voor mij?Ik denk het niet. Ik bood je mijn schouder aan, om op te huilen.Ik beschermde je elke dag Lees verder
De klim, langzaam, naar boven waar het uitzicht schitterend moest zijn volgens de afdalers maar de vreemde klanken van een taal dat onbekend zou blijven. Alleen de taal dat begrepen werd begrepen.. Nog 1523 meter, de bergschoenen zijn van leer, de veters waren niet te strak maar wel goed geknoopt Lees verder
Met ‘brief aan buurtgenoten’ werd het dorpsplein van ColumnX op 30 maart 2002 officieel geopend door Kees. Niemand kon op dat moment bevroeden dat dit dorp de pleisterplaats zou worden van vele schrijvers. Mannen, vrouwen, jong, oud, goed, slecht, stout, lief en alles wat er tussen zit. Huwelijken werden gesloten, Lees verder
