Moedeloos loopt rechercheur Opstal achter zijn collega aan door de grauwe straten van de binnenstad. Het enige waar hij op dit moment naar verlangt is de warmte van zijn bed. Al zestien uur is hij in touw en net op het moment dat hij het bureau wilde verlaten kwam er een nieuwe melding binnen. Er is een dode vrouw aangetroffen in een kledingwinkel. “Is er echt niemand die dit van ons kan overnemen? Ik ben echt kapot.” Zijn partner, rechercheur Draaibank, draait zich energiek om. “Nee Opstal, wij zijn de enige rechercheurs van het bureau en we kunnen dit niet aan de parkeerwacht overlaten.” Een diepe zucht verlaat Opstal’s mond. “Oké, oké, we gaan even kijken en daarna kunnen we gelijk naar huis en naar bed.”

De nacht is ongemerkt opgeschoven om plaats te maken voor een nieuwe dag. Verbaasd kijkt Opstal hoe de stad weer tot leven komt, terwijl zijn nacht eigenlijk nog moet beginnen. Zijn partner lijkt nergens last van te hebben en loopt met stevige tred door het centrum. Opstal kan hem nauwelijks bijhouden. Hij neemt zich voor om weer regelmatig naar de sportschool te gaan, zodat hij weer net zo’n strak lichaam krijgt als Draaibank. Die doet het, ondanks zijn dominante uiterlijk, altijd goed bij de vrouwen.

Voor de deur van de winkel staat een grote groep mensen. Op norse toon gebiedt Draaibank ze aan de kant te gaan. Onmiddellijk opent zich een pad naar de deur. De vragen en opmerkingen negerend gaan zij naar binnen. Het is een enorme rotzooi in de chique zaak. Verschillende kledingrekken liggen omver. De grond is bezaaid met galajurken. Achter in de zaak horen zij iemand snikken. Dichterbij gekomen zien zij dat het een vrouw is. Ze zit naast het lijk met haar armen naar de hemel geheven.

Plichtsgetrouw voelt Draaibank aan de pols van de overduidelijk dode vrouw, terwijl Opstal ondertussen bij de huilende dame informeert wat er gebeurd is. “Volgende week hebben we een feest en ik wilde een nieuwe jurk kopen”, snikt de dame. “Ik… ik was nog maar vijf minuten binnen toen die verkoopster ineens rare bewegingen begon te maken. Ze sloeg wartaal uit, begon te schuimbekken. Het was… vreselijk.” Ze snottert luidkeels. “Binnen een paar seconden lag ze op de grond te spartelen. Haar ogen draaiden in hun kassen, heel eng. Plotseling lag ze stil. Ik wist niet wat te doen. Aan haar borst kon ik zien dat ze niet meer ademde. Ik heb gelijk de politie gebeld en ben zo blij dat jullie er zijn. Wat moet ik nu doen?”

“Rustig maar, mevrouwtje”, probeert Draaibank haar te kalmeren. Ondertussen mompelt hij tegen Opstal: “Dood, geen uitwendig letsel zichtbaar, bel de Technische Recherche en laat daarna het lijk ophalen voor sectie.” Zelf gaat hij op zoek naar de identiteit van de vrouw door een handtas te doorzoeken. Als Opstal klaar is met zijn gesprek kan hij hem melden dat het slachtoffer waarschijnlijk Maria Parti is, de eigenaresse van de zaak. In haar adresboek vinden zij gegevens van familieleden die op de hoogte moeten worden gesteld.

Terwijl Opstal een auto gaat halen, regelt Draaibank dat de ooggetuige wordt opgehaald. Zij belooft morgen een verklaring af te komen leggen en verlaat de winkel, steun zoekend bij haar echtgenoot. De technische recherche arriveert. Draaibank besluit om wat vragen in de buurt te gaan stellen. Op het moment dat hij echter de winkel uitloopt wordt hij aangeklampt door een vrouw. “Waar is ze? Waar is Maria? Wat is er gebeurd?” gilt zij. “Wie bent u en wat doet u hier?” is Draaibank’s wedervraag. “Maria is mijn zus. Alstublieft, vertel me dat alles goed is met haar.”


Avatar

Arta

Zijn. bewonderen, verwonderen, notuleren, opwaarderen; Het zijn zomaar wat steekwoorden, die voor mij onlosmakelijk zijn verbonden aan 'Schrijven'. *Overigens schrijf en reageer ik als arta natuurlijk op persoonlijke titel

13 reacties

Avatar

WritersBlocq · 20 mei 2007 op 08:09

Het lijkt wel Baantjer. Ik heb níets met Baantjer, maar wel met jou en zie uit naar het vervolg:-)

Avatar

pepe · 20 mei 2007 op 09:49

Zoals al eerder gezegd, jij bent veelzijdig. Is er iets wat je niet kan?

Super gaaf moordverhaal! Op naar deel 2

Avatar

SIMBA · 20 mei 2007 op 10:07

Spannend…ik wil zo snel mogelijk deel 2.

Avatar

Bitchy · 20 mei 2007 op 10:27

Ik wacht op het vervolg met commentaar geven 😉

Avatar

Trukie · 20 mei 2007 op 11:09

Ik wacht ook het vervolg af. Dit is de inleiding. De spanning en de wending gaan denk ik nog komen.
Wel heel mooi geschreven.

Avatar

KawaSutra · 20 mei 2007 op 13:05

Een mystieke titel, een overlijden onder vreemde omstandigheden, twee karaktervolle dienders en heel veel vragen. Dé ingrediënten voor een spannende misdaadroman. Laat het vervolg maar komen!

Avatar

Quinn · 20 mei 2007 op 16:35

[quote]Die doet het, ondanks zijn dominante uiterlijk, altijd goed bij de vrouwen.[/quote]
Dankzij? 😉

Avatar

Mosje · 21 mei 2007 op 09:42

Ik zeg dat de butler het heeft gedaan.
😕

Avatar

DriekOplopers · 21 mei 2007 op 11:38

[quote]Zoals al eerder gezegd, jij bent veelzijdig. Is er iets wat je niet kan?[/quote]
Inderdaad. Is er iets wat je niet kan?

Hulde, Arta! Opnieuw buig ik mijn hoofd in diepe bewondering.

Avatar

arta · 21 mei 2007 op 12:35

Bedankt voor de reacties!
@ Mosje: Jee, ik schrijf wel erg doorzichtig, he? Nu moet ik het hele verhaal opnieuw schrijven. Ik ga het de huishoudster dan maar laten doen. Met de kandelaar. In de bibliotheek!

Ik ben benieuwd wat jullie van de (3) vervolgen gaan vinden. Dit is weer een uitprobeersel, een beknopte detective waarin ik, door de beperkte ruimte, in zo weinig mogelijk woorden een toch zo boeiend en kloppend mogelijk verhaal heb proberen neer te zetten. Doordat ik de plot vooraf al wist heb ik geen idee of dat ook gelukt is… 🙂

Avatar

Mup · 21 mei 2007 op 14:29

Nee, het is de zus vanwege de erfenis, of een liefde 🙂 Op naar deel 2 en 3.

Groet Mup.

Avatar

Li · 21 mei 2007 op 22:33

Nee het is de bruggewachter die meneer Snoek tegen de visboer mag zeggen. Alle gekheid op een stokje; ik ben erg benieuwd naar het vervolg.
Ook ik kijk uit naar deel 2.

Groetjes
Kok zonder C-O-C-K. 😉

Avatar

pally · 22 mei 2007 op 14:43

ha Ha Arta Christie!
Goed begin met snak naar vervolg.
mooie zin deze:
[quote]De nacht is ongemerkt opgeschoven om plaats te maken voor een nieuwe dag[/quote]

groet van Pally

Geef een antwoord