Heerlijk, bijna weekend, denk ik onderweg naar de school van mijn dagbedervers. Voor mij begint het weekend niet op deze vrijdagmiddag, maar op zaterdagavond. Dan heb ik als vrijwilliger, lees: met-mes-op-de-strot-ja-gezegd-hebbende-moeder, mijn taak op de kinderdisco verricht. En zit mijn taak als tapouwe in de kantine van de manege waar mijn oudste op de rug van een paard, zich in de hemel waant, er op. Op zondag doe ik dan écht vrijwillig niets. Word ik dan gestoord, ben ik degene die het mes hanteert. Ik sta wortel te schieten voor de deur van school. Mijn oudste is me al voorbij geraasd, ze heeft me toegeroepen dat ze weer op vrijerspad ging. Dus is het wachten op de jongste. Haar meester heeft bijna alle klasgenootjes al vrij gelaten. Alleen nog geen spoor van mijn jongste. Ze moet nablijven, verteld meester, en loopt weer naar binnen. Voor alles is een eerste keer, en ik ben dan ook reuze benieuwd wat ze uitgevreten heeft.

Als ze dan eindelijk naar buiten komt, begint ze verontwaardigd te vertellen. Meester heeft een nieuw systeem. ‘Echt stom, hij zet als je niet oplet, of te veel praat, een streepje op het bord. En als je drie streepjes hebt, achter je naam dan hè, mam, dan moet je nablijven. Om erover te práááten’, gooit ze er boos uit. ‘Ik had maar twee streepjes eerst.’
‘Ja, dat zijn er al twee te veel, sjaak’, antwoord ik een beetje ter verdediging van meester.
‘Ja, maar toen begon Daan met te interviewen, met een banaan! Zie je nou, jij moet ook lachen, dan zou jij ook een streepje gehad hebben.’
Daan lacht mee. Hij gaat mee spelen.
‘Waar had jij dan de andere twee streepjes voor, Daan?’ vraag ik de guitige kerel. ‘Nou, weet u,’ begint hij, ‘eerst had ik geen streepjes, en toen ik weer even op het bord keek, tijdens het interview, stonden er ineens drie.’

Ze rennen voor me uit naar ‘de Spin’ een klimtoestel op het nabij gelegen veldje. Ik heb het gevoel alsof ik mijn gezicht aan het uitlaten ben, ik krijg die grijns er echt niet van. Dan loopt plots meester naast me. Hij hoeft zich niet te haasten om de bus te halen, die heeft hij wel gemist, dankzij Daan en zijn banaan. Ach, het was tenminste een gezonde snack die het joch meegekregen had. En heel inventief, hoe hij er mee omgesprongen is. Als ik zo het vermoeide gezicht van meester zie, ben ik toch blij dat ik niet voor een baan als leerkracht gekozen heb. De koters zouden me binnen een half uur waarschijnlijk volledig met de grond gelijk gemaakt hebben. Nee, dan valt dat vrijwilligerswerk naast mijn andere baan, toch reuze mee.

Categorieën: Gein & Ongein

17 reacties

pepe · 24 oktober 2004 op 12:33

Een klas vol daan-jochies bezighouden, lijkt mij ook best een pittige baan.

Weer lachen op de zondagochtend met deze woorden 😀

Mosje · 24 oktober 2004 op 13:42

Mup, ik had al twee streepjes achter je naam gezet, maar dankzij dit verhaaltje heb ik ze weggepoetst.
😛

melady · 24 oktober 2004 op 14:11

Een tien met een griffel en een zoen van de meester!

Prachtig Mup!

Melady 🙂

WritersBlocq · 24 oktober 2004 op 16:31

Hoi Mup, onwijs leuke column! En van mij krijg je die 2 streepjes weer terug, maar dan in positieve zin 😉

Li · 24 oktober 2004 op 18:44

Over bananen en ondeugende apen gesproken. Ben je al eens overblijfmoeder op school geweest Mup? 😀

Raindog · 24 oktober 2004 op 18:49

Haha.. blij dat ze dat systeem in ‘mijn tijd’ niet hadden. Een vriend van me hanteert het inderdaad ook in zijn (basisschool)klas. Op zijn eerdere school heeft hij het me eens uitgelegd. En nee, het heeft inderdaad niets te maken met wat de uitdrukking bedoelt met ‘een streepje bij iemand voor hebben’. Erg leuke column; hoe een banaan ongepeld ook tot een uitglijer kan verworden.

KingArthur · 24 oktober 2004 op 19:20

Nou Mosje, ik vind dat ze er een bij verdient. Dan blijft ze tenminste ff langer.

Dinah · 24 oktober 2004 op 21:10

Hele leuke en herkenbare column Mup.

Het zal inderdaad niet altijd meevallen om leerkracht te zijn maar ja valt het altijd mee om ouder te zijn?? 😉

Yannick · 24 oktober 2004 op 22:23

je zult maar een zoon hebben die op CX rondhangt. :laugh:

Ma3anne · 24 oktober 2004 op 23:54

Ik gebruik kruisjes in plaats van streepjes. Ouderwets misschien, maar ik vond het zelf vroeger wel prettig dat ik op het bord kon zien hoe ver ik kon gaan. 😀

Moderne variant die ik toepas: ze kunnen de strafkruisjes weer terugverdienen, wanneer ze gewoon lekker aan het werk gaan en hun best doen. In de praktijk komt dat erop neer, dat de meesten vlak voor de bel gaat hun “straf” alweer hebben ingelost.

Het blijft een mooi vak, juf zijn. Egg wel. 🙂

Kees Schilder · 25 oktober 2004 op 07:27

Ja, heerlijke column Mub.

John_van_Leverdingen · 25 oktober 2004 op 09:24

Wat een meesterlijke meester. Monddood worden de kinderen gemaakt. Stimuleren moeten ze elke vorm van communicatie. Zo krijgen we nooit toekomstige journalisten en columnisten.
Laat die kinderen hun interview afmaken. Met of zonder banaan.
Opvoedkundig gezien had de leraar dit niet moeten afstraffen, maar de kinderen voor de klas het interview laten herhalen.

Leuk geschreven!

Ma3anne · 25 oktober 2004 op 09:30

Helemaal met je eens, dat je als leerkracht zoveel mogelijk moet inspelen op creatieve invallen van de kinderen, John.
Maar…. 25 grapjassen een hele dag hun creatieve invallen laten uitvoeren, is onbegonnen werk. Neem dat van mij aan. 😉

Mup · 25 oktober 2004 op 22:03

Bedankt voor jullie reacties. Ja, Li, ik ben ook van de overblijf-moeders geweest, er is zelfs een cursus, Verantwoord Overblijven 😮

Even ter verdediging van de leerkracht, het interview zou hij misschien nog hebben laten gaan, als er nog geen streepjes zouden staan, maar of Daan en dagbederver van hier, dat ook voor de klas voorgedragen zouden hebben, ik weet het niet.

Groet Mup.

ignatius · 26 oktober 2004 op 16:31

Mooi om te lezen dat in het onderwijs weer teruggegrepen wordt op paedagogisch verantwoorde ouderwetsigheden 😀

SimplistiK · 27 oktober 2004 op 13:08

Hoera voor Mup !

Leuke column. Ik ga meer van jouw hand opzoeken!
Ik krijg er wel honger van…

Steef!

Mup · 27 oktober 2004 op 18:31

@Ignatius, ik ga het thuis ook eens proberen:-)
@SimplistiK, dank voor je compliment, eet smakelijk 😉

Groet Mup.

Geef een antwoord