Er zijn vele redenen om een studie te volgen. Je hebt een specifiek papiertje nodig omdat je bijvoorbeeld huisarts wilt worden of rechter. Je wilt je ontwikkelen omdat een bepaald onderwerp je zo boeit, dus je gaat je tijdens je studie biologie specialiseren in het liefdesleven van de gele kikker. Je kunt ook interesse hebben in alles met cijfertjes, terwijl het daarbij niet zo belangrijk voor je is of je ze wiskundig, economisch of fiscaal benadert. Het schijnt belangrijk te zijn dat je precies weet wat je wilt, anders ben je een twijfelkont en een twijfelkont is onbetrouwbaar. Maar kun je nu eigenlijk wel echt weten wat je wil? Of is dat iets wat je jezelf hebt wijsgemaakt omdat de status je zo aanspreekt? Ik heb kleine jongetjes en meisjes nog nooit horen zeggen dat ze financieel analist of zorgbemiddelaar willen worden als ze later groot zijn. Toch schijnen er mensen te zijn die precies in dat profiel vallen als je de werkgever mag geloven. Hoe komt dat dan? Als kind hadden ze een ander beeld, en ergens zijn ze dit toch leuk gaan vinden. Of misschien zijn ze er wel toevallig ingerold en vinden ze het wel best zo. Of misschien vinden ze het loonstrookje gewoon leuk.

Mijn insteek is het echter nooit geweest. Mijn bedoeling was om via mijn studie algemene kennis van maatschappelijk gerelateerde onderwerpen te verwerven, omdat daar nu eenmaal mijn interesse ligt. Ik wilde aantonen dat ik een academisch denkniveau heb, in de breedste zin van het woord. Toch moet ik van sommige recruiters in het hokje fiscaal recht of sociale zekerheidsrecht, omdat dat door een toevallige samenloop van omstandigheden de uitkomst is geworden van mijn cv. Volgens andere recruiters hoor ik in geen enkel hokje meer thuis, omdat ik al zoveel heb ondernomen. Tja, das jammer en kortzichtig, want volgens mij kun je het ook heel anders bekijken.

Iemand die na zijn studie op zijn stageplek blijft hangen zit gebeiteld. Maar ik wil ook een lans breken voor mensen die ervoor kiezen om steeds iets nieuws te doen en nieuwe ervaringen aangaan. Dit getuigt namelijk van moed en de bereidheid risico’s te nemen. Mensen die meerdere studies hebben afgerond willen zich juist op meerdere gebieden ontwikkelen. Als je meerdere banen hebt gehad, ben je bereid om aan te pakken en om je zo breed mogelijk te oriënteren. Je leert er bovendien veel meer uiteenlopende vaardigheden mee en het houdt je scherp, in plaats van je te richten op een specifieke vaardigheid, die op een gegeven moment vooral routine wordt. Het maakt je leergierig en getuigt van potentie om kansen te benutten en je overal te ontwikkelen. En er is altijd een rode draad in iemands cv te vinden, je moet het alleen willen zien.


7 reacties

Sagita · 19 mei 2012 op 22:00

Mooie column! Juist mensen met een brede basis moeten veel meer ingezet worden en er voor waken dat specialisten grove fouten maken omdat ze niet in staat zijn buiten hun eigen vakgebied te denken.

Libelle · 20 mei 2012 op 09:03

Ben het niet helemaal eens met wat je schrijft.
Een specifieke vaardigheid kan ook uitmonden in een erkend specialisme, denk aan chirurch, patholoog-anatoom en aan wetenschappers.
Laat ze toch, die recruters met hun vakjes, de twijfelkonten redden zich wel.

sylvia1 · 20 mei 2012 op 09:58

Ben het met je eens. Gelukkig is niet iedereen zo kortzichtig om alleen voor gelikte cv’s te kiezen (is mijn ervaring.)

Ferrara · 20 mei 2012 op 21:40

Er is verschil tussen veel ondernemen of overal kort even snuffelen. Bij dat laatste krijg je bij sollicitatiegesprekken al snel het gevoel: “Dit is geen blijvertje”

Op je stageplek blijven hangen is dodelijk.

Mien · 20 mei 2012 op 23:11

Change will keep us awake!!!

Mien O Bammetje?

arta · 21 mei 2012 op 09:16

Deels ligt het er natuurlijk ook aan hoe de twijfelaar zichzelf presenteert: Als een twaalf ambachten, dertien ongelukken-type, of als een nieuwsgierige, leergierige duizendpoot…

Mosje · 21 mei 2012 op 19:41

Ik ben van mening dat je het liefdesleven van de gele kikker heel fiscaal moet benaderen. Die kikkers moeten niet denken dat ze erop los kunnen copuleren zonder een geldelijke bijdrage aan het algemeen belang.

Geef een antwoord