Ze was zich een maand eerder al komen voorstellen, Gerrie, onze nieuwe hulp.
Vriendelijk nodigde ze me meteen uit om half juli op haar verjaardag te komen, op de koffie.
Alle mensen bij wie ik werk, komen dan altijd, vertelde ze me. Ik noteerde de datum.
Na de vakantie zou ze bij ons beginnen. Op de ochtend van haar verjaardag liep ik met een in cellofaan verpakte bos bloemen langs de dijk richting dorp.
Wij wonen net buiten ons kleine lintdorp dat zo’n 600 inwoners telt.
Er staan oude gerenoveerde dijkhuisjes langs de rivier, waar ‘stadsen’ zoals wij wonen.
De oorspronkelijke bewoners voelen zich rijk in het nieuwbouwwijkje.
Daar moest Gerrie ook wonen.
Onderweg realiseerde ik me dat ik niet precies het adres wist
Maar dat leek me geen probleem. Ik kon het trouwens altijd vragen.

Nou, dat hoefde niet, bij het eerste straatje op de hoek hingen kleurige slingers buiten.
Gerrie was duidelijk jarig!
Ik belde aan en een bleke, verlegen puber deed open.
Hallo! Is je Moeder jarig? opende ik vlotjes
Ja hoor, komt u maar binnen!
Hij liet me in de kamer, waar nog niemand zat. Ik was zeker een beetje vroeg.
Gaat u maar zitten, mijn moeder komt zo.
Daar kwam ze, ik feliciteerde en gaf de bloemen.
Dank je wel hoor, zei ze.
Koffie en taart , vriendelijk gepraat. Ik gaf als deskundige nog wat advies over de faalangst van de puber. Zo maak je toch weer een goede beurt in je dorp hè?
Alles wordt doorverteld.
Eindelijk nog meer visite, een broer met zijn gezin. Ze bleven eerst even praten in de keuken.
Weer aardige gesprekken.
De andere ‘werkhuismensen’ komen zeker s’middags, dacht ik.
Nou, ja, ik ging toch maar vertrekken.

Gerrie liep mee naar de deur.
‘ Nou, tot eind augustus, ik hoop dat je het naar je zin krijgt bij ons’, zei ik.
Ik zag haar even aarzelen. Ze kreeg een kleur.
‘Eh, ik geloof dat je eigenlijk bij iemand anders moet zijn, zei ze, Ik heet Gerda, maar je moet denk ik Gerrie hebben, die is ook jarig.
Ze woont vier huizen verder…..ik werk bij andere mensen’.
Ze duwde voorzichtig de meegebracht bloemen ( nog in het cellofaan ) weer in mijn verbouwereerde handen.
‘Ik vond het wel heel gezellig, hoor!’ zei ze nog troostend.
Perplex stond ik op de stoep.

Met lood in mijn schoenen liep ik de vier huizen verder.
Er ging een waar gejoel op, ik kende iedereen die daar zat. De puberzoon van Gerda was al even langs geweest. Hij was een vriend van de zoon des huises.
Hij had gezegd : Wat we nou meemaken: er zit een mevrouw op mijn moeders verjaardag en die kennen we helemaal niet……
Nou, zìj hadden het al gauw begrepen.
Na een drankje ( taart had ik al zat op) en het van harte(!) meelachen met de visite, liep ik zo snel mogelijk naar huis, vloekend in en op mezelf.

Heel het dorp zag de nieuwe dorpsgek in volle glorie langskomen.
Beroemd worden had ik me toch anders voorgesteld……

Categorieën: Verhalen

pally

Genieten van leven en mensen en natuur om mij heen. Schrijven als belangrijke drijfveer om te ordenen, te relativeren en te communiceren.

20 reacties

arta · 18 januari 2007 op 13:11

Hahaha! Door de titel dacht ik dat jouw hulp de dorpsgek was!
Wat lijkt me dat érg, maar wel prima voer voor prima columns!
😀

Chantalle · 18 januari 2007 op 13:16

Hahaha, ik heb werkelijk slap van het lachen achter die pc gezeten. Ik zie het helemaal voor me.

Weer geweldig geschreven, Pally

Liefs, Chantalle

Prlwytskovsky · 18 januari 2007 op 15:06

Dat moet je ruim zien Pally, die lui vergeten jou NOOIT meer. ahahaaaa …. 😆

SIMBA · 18 januari 2007 op 16:46

Hahhahahahaha, dit is werkelijk een blunder in de hoogste categorie! Ik lag echt in een deuk!
😆

Anne · 18 januari 2007 op 19:54

Tja, dat is ons lot, verstrengeling van verstrooidheid en verstrooiing… 😀
Heerlijk verhaal weer Pally!

WritersBlocq · 18 januari 2007 op 19:56

Hijs fijn!! Onwijs leuk verhaal, maar de manier van schrijven is in sommige zinnenmeer voor in een mailtje, zoals bijv deze zin
[quote]Na een drankje ( taart had ik al zat op) en het van harte(!) meelachen met de visite, liep ik zo snel mogelijk naar huis, vloekend in en op mezelf.[/quote]
en alinea’s inbouwen leest ook prettiger, nu wordt het mij een beetje opgedreund. Maar, wel een leuk verhaal, het schrijven geeft jou en ons veel plezier 🙂

Ma3anne · 18 januari 2007 op 21:29

Hilarisch! Heerlijke zelfspot, hoe je beschrijft dat je ook nog deskundig advies gaf!:lol: 😆 😆

Wel vreemd dat die mevrouw je niet vroeg hoe je zo op haar feestje verzeild raakte. 🙄

pally · 18 januari 2007 op 22:04

Ik zag net je reactie WB, en sta altijd open voor kritiek. Wat betreft de alinea’s , dat zijn er toch vijf. Dat leek mij genoeg. Maar misschien 2x enteren?

Ja en de ‘e-mailtaal’ in sommige zinnen; Ik gelooof dat ik altijd bang ben te langdradig te zijn en het daardoor een beetje een ademloos verhaal wordt. Misschien is het ook wel mijn stijl, ik moet dat nog een beetje uitvinden. Maar bedankt voor de suggesties1

groet van Pally

pepe · 18 januari 2007 op 22:04

Een heerlijke Pally-column 😉 Beeldend geschreven en een dorpsgek zijn op deze manier is niet onaardig.

Dees · 18 januari 2007 op 23:17

Door mijn griepkop heen moet ik toch lachen. Het leuke is, ik zie je buurt helemaal voor me en dat maakt het nog leuker.

Wat het enteren betreft, dat heeft dit verhaal dan weer niet nodig..

Grtjs, dees

Linkesoep · 18 januari 2007 op 23:28

Jeetje, wat een verhaal zeg. Ik heb erg gelachen toen duidelijk werd dat je bij de ‘verkeerde’ jarige op bezoek was geweest.

Heel leuk geschreven.
😆

Bitchy · 19 januari 2007 op 06:52

Echt tranen gelachen haahahahahaha o o o wat erg. Ik hoop dat die *dorpsgek* nog meer avonturen gaat meemaken. 😆

DreamOn · 19 januari 2007 op 14:21

Wat een ramp! Kan me goed voorstellen dat je baalde. Maar: zijn die twee vrouwen dan dubbelgangsters van elkaar? Je had toch al kennis gemaakt met haar, of was je haar gezicht alweer vergeten?
Wel lekker, als je toch al de naam hebt van dorpsgek, dan zou ik me er voortaan ook lekker naar gaan gedragen! 😀
Leuke column

pally · 19 januari 2007 op 17:09

Je vraagt of Gerda dan een dubbelganger was van Gerrie ,Trudy. Nee helemaal niet, maar ik kende ze wel allebei al van gezicht en door alle andere elementen was ik me nergens van bewust…
Echt superstom!
Pally 😮

DreamOn · 19 januari 2007 op 17:11

Het levert toch in ieder geval een leuke column op! Als dat het motto van je leven wordt, dan is alles wat je voortaan meemaakt interessant! 😀

KawaSutra · 19 januari 2007 op 20:42

Och, er moet toch iemand de dorpsgek zijn. Dan maar liever een CX-er, die kan er tenminste mooi over verhalen.

Trukie · 19 januari 2007 op 22:01

Zo leer je wel heel gemakkelijk een heleboel mensen kennen.
Ik zou na één verjaardag mijn corvee als volbracht hebben beschouwd 🙁

Li · 19 januari 2007 op 22:16

😆
Dat je haar niet herkende, verwonderde mij ook wel een beetje. Maakt niet uit; het is een heerlijke blunder. Ik lees je graag en je bent echt goed maar ik ben niet weg van tekst dat tussen haakjes staat.

Li

pally · 19 januari 2007 op 22:25

Goeie tip ,Li, van die haakjes. Is inderdaad niet zo goed in een column, denk ik. En ik probeer ook wat minder te enteren. Zo leer ik steeds weer bij.

En allemaal bedankt voor de reacties, Pally

DriekOplopers · 21 januari 2007 op 18:55

Nou ja, Pally, hoe het ook zij: je bent overduidelijk een welkome gast! 😆

Met veel plezier gelezen, hoor!

Driek (jarig op 5 juni, maar zonder slingers).

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder