Nietsvermoedend van wat er komen ging zat ik in de trein, wat proefwerken na te kijken van mijn leerlingen. Een normale treinreis, net als alle andere welke ik een aantal keren in de week maak. Toch zou deze reis een andere wending krijgen en het begon toen er een zwaar opgemaakte, in legging met panterprint geklede, oudere dame tegenover me ging zitten. Vanaf het moment dat ze de ruimte betrad waar ik me ook in begaf, zat ze mij aan te staren en elke beweging die ik maakte nauwlettend te volgen. Omdat ik net een broodje gegeten had dacht ik in eerste instantie dat er een enorme klodder saus op mijn gezicht zat en zij me duidelijk wilde maken dat er iets mis was met mijn voorkomen.
Toen ik mijn gezicht naar het raam toedraaide zag ik dat er niets ongewoons te zien was en keek op om te kijken of er nog naar me werd gestaard.

“Wat ben jíj aan het doen?” Begon ze meteen tutoyerend. “Proefwerken nakijken.” Antwoordde ik.
“Hoezo?” Was haar tweede vraag. “Omdat mijn leerlingen verwachtten dat ze de volgende les hun cijfers hebben.” Vertelde ik, terwijl ik verder ging met mijn rode pen. “Grappig dat jullie soort voor de klas staan.” Zei ze. “Welk soort?” Vroeg ik verwondert.
“Nou, gewoon, jij, dat je met je hoofddoek onze kinderen les mag geven. Dat dit gewoon toegestaan word in Nederland, nou ik hoop niet dat je mijn kleinkinderen les geeft.”Spuide uit een mond met slecht verzorgde tanden en riekende rokersadem.
Ik heb respect voor elk medemens en vooral voor de ouderen onder ons dus liet haar commentaar voor wat het was en ging verder met nakijken.
“Waarom draag je eigenlijk zo’n ding op je hoofd? We leven toch in Nederland, hier is dat toch niet normaal? Je moet het zeker van je man? Waarom ben jij minder dan je man, we zijn toch gelijk hier in Holland? Laat hem lekker zo’n ding dragen.” Allemaal vragen waar ik helemaal geen antwoord op wilde geven, mede omdat ik het gewoon te druk had en ook omdat ik vond dat ze de lijn van fatsoenlijkheid en recht op privacy allang had overschreden.

Omdat ik geen gehoor gaf aan de vragen welke zo uit het niets naar me toe werden geslingerd, raakte de bejaarde rookster enigszins geïrriteerd.
“Krijg ik geen antwoord? Wil je me niet even te woord staan?”
“Nee, ik ben druk bezig, dank u wel.” Meldde ik mijn medereiziger en keek geconcentreerd naar beneden.
Ik kreeg sterk het vermoeden dat deze gefrustreerde vrouw me wilde provoceren en simpelweg ruzie met me zocht.

Een super irritante ring-tone ging af en ja hoor, het kon haast niet anders, rimpelige handen graaiden in een bij de legging passende handtas en ik hoorde haar zeggen;”Ja,ja, sorry hoor. Ik zie je zo, in de middelste wagon, links naast de deur.”
Een asblonde vrouw, ook met teveel make-up, een nepleren jas met fake bontkraag en met nagels waar de nagelstudio’s vast uren mee bezig zijn geweest, kwam het treinstel binnen. “Jee, mam, kon het nóg later, mens, ik heb in de kou zitten wachten.” Ook goedendag dacht ik.
Dochterlief wilde naast me zitten maar mijn schooltas lag per abuis nog op de bank.
“Zou je dat niet eens even weghalen?” Kwam er niet al te vriendelijk uit haar mond.
“Kunt U die tas even op de grond zetten? Ja hoor, mevrouw, dat kan ik.” Zei ik om haar te laten zien dat ze het ook normaal kon vragen. “Gaan we bijdehand doen?” zei ze meteen nijdig. Ik pakte mijn tas op en het ging even door mijn hoofd om een andere plek te gaan zoeken maar kort daarna kwam ik weer tot bezinning en bleef zitten op de plek waar ik mijn reis begon. Nu zaten er twee ‘dames’ me aan te staren, en het duurde niet lang voordat ze met opmerkingen op de proppen kwamen.
“Ze is lerares.” Zei de moeder van het stel. “Zo,zo, zeker haar diploma in Marokko gehaald of zo.” Meldde de jongere versie.
Zo ging het nog wel een tijdje door, van Den Haag naar Gouda.
De proefwerken waren nagekeken, ik stopte ze terug in de tas die voor mij op de grond stond en keek op om de beide dames even aan te kijken.
“Uw plaats en vervoerbewijs alstublieft” hoorde ik achter mij. Ik wilde mijn portemonnee pakken maar omdat ik daarvoor plots mijn tas op de grond had gezet en daarna de proefwerken erin had gestopt, moest ik even zoeken. Het was even wachten maar de opmerking kwam uiteraard. “Pff, vast geen kaartje.” Het grappige in deze situatie was dat de conducteur mij vaker met de trein zag gaan, de nare opmerking gehoord had en ook wat te zeggen had. “Deze dame rijdt nooit zwart hoor”, meldde hij de rood geworden dames en controleerde de kaartjes én de kortingkaart van jut en jul zorgvuldig.
Mijn treinreis zat er bijna op, nog een paar minuten dus even in de contramine gaan kon nog net. “ Dames, geen idee wat jullie dwars zit maar fatsoen hebben jullie beide niet, smaak van kleding ook niet maar dat ter zijde. Ik antwoord niet op vragen die gesteld zijn maar waar toch niet naar het antwoord geluisterd word. Ik verdoe mijn tijd niet aan ruzie-zoekende oudere dames die mij alleen maar uit de tent willen lokken, goedendag dames.”
Zo konden ze zeker aan hun ‘achterban’ verkondigen dat een één of andere moslima ruzie met ze gemaakt had en dat Pim, Theo, Wilders, Pastoors en anderen, inderdaad gelijk hadden en dat de islamisering een gevaar voor Nederland is.
Toen ik de trein uitstapte en langs het raam liep, liet de lang genagelde vrouw op een ongepaste manier enkele gouden ringen aan haar middelvinger zien.


17 reacties

Avatar

Mosje · 23 maart 2008 op 10:03

Goed geschreven stukje hoor, en een prachtige vondst, die laatste zin.

Avatar

Dees · 23 maart 2008 op 10:08

Heb bewondering voor je inhoudingsvermogen. Mooi stukje!

Avatar

pally · 23 maart 2008 op 11:29

Goed geschreven stukje en petje (of doekje)af voor je fatsoenlijke houding tegenover deze onbeschofte en onnozele nitwitten! :wave:
Klasse uitsmijter, inderdaad!

groet van Pally

Avatar

miltenburg · 23 maart 2008 op 11:48

Perfect dat je jezelf zo hebt ingehouden. Als zulke Hollanders zich zo gedragen getuigd dat niet van een hoog IQ. Bah, het is gewoon zo laf en bovendien zo dom. Zulke mensen zoals zij spreken zichzelf enorm tegen. Ten eerste zeggen ze dat bijna alle ‘Marokkanen’ geen werk hebben en van onze belastingscenten leven. En dan zeggen ze nu, als ze zien dat er een Marokkaan onderwijzeres is, dat het weer niet goed is. Gelukkig leven er in Nederland ook nog mensen die wel respect en een goed stel hersens bezitten. Leuke column om te lezen en blijf schrijven!
PS. Waren de proefwerken goed gemaakt?
😉 Rick

Avatar

Fem · 23 maart 2008 op 14:33

😆 😆 😆

😮 legging met panterprint…..
dat ze dat niet verbieden in nederland!!!

Avatar

SIMBA · 23 maart 2008 op 14:43

Boeiend geschreven deze “interessante” ontmoeting.
En ik moest net als Fem lachen om die legging…leggings zouden eerder verboden moeten worden dan hoofddoekjes!!! 😆

Avatar

Neuskleuter · 23 maart 2008 op 19:17

Heel levend verhaal en het leest ook prettig weg. Je beschrijvingen en gesprekken lopen leuk. Ik ergerde even mee en zocht al gelijk naar gevatte antwoorden!

[quote]“Wat ben jíj aan het doen?” Begon ze meteen tutoyerend. “Proefwerken nakijken.” Antwoordde ik. [/quote]
Bij gesprekken vind ik dit prettiger lezen:
Ze begon meteen tutoyerend: “Wat ben jíj aan het doen?” “Proefwerken nakijken,” antwoordde ik.
Dus na de gesproken zin geen punt, maar een komma als het over dezelfde zin gaat.

En even op de d’s en t’s letten af en toe. Dat kan niet als je zelf docent bent, hè! 😉

Avatar

Troy · 23 maart 2008 op 19:47

Steengoede column.

Avatar

WritersBlocq · 24 maart 2008 op 17:47

Inhoudelijk wel ok, de uitsmijter is fantastisch.

Wel véél teveel spelfouten, zeker voor een leraar 😕

Avatar

Oumanouar · 25 maart 2008 op 00:04

Dank voor de reactie…

Ben niet voor niets Engelse Docente geworden… 😉

Avatar

Oumanouar · 25 maart 2008 op 00:06

Beste Miltenburg,

Dank je wel voor je reactie.

Even een vraagje; waaruit maak je op dat ik Marokkaanse ben?

Groetjes,

Oumanouar

Avatar

Bitchy · 25 maart 2008 op 05:04

Ik had zeker in discussie gegaan met Hepie en Hepie, maar daarom heet ik natuurlijk Bitchy 😉

Avatar

Hollywood · 25 maart 2008 op 11:27

Goede column. Prima inhoud en zeker weer iets om over na te denken.
De spelfouten zijn al meerdere keren besproken, maar nogmaals: het zijn er echt te veel. Ook al ben je docente Engels, vind ik toch dat je ook de Nederlandse taal als docent(e) goed moet beheersen. Voor alle schoolgaande kinderen en/of studenten is Nederlands de basis van hun talenkennis (dat zou in ieder geval zo moeten zijn). Nederlands dient derhalve ook de basis te zijn van alle docenten.

Gr. Holly

Avatar

Oumanouar · 25 maart 2008 op 19:24

Geen idee hoe het met de andere columnisten is gesteld maar ik schrijf mijn columns vaak diep in de nacht, snel en vrij geïrriteerd over wat me vandaag toch weer eens is overkomen.
Ik post ze bijna net zo snel als ik ze geschreven heb, dus taalfoutjes zullen er vast wel in staan.

Ik zal er op gaan letten, en voor alle duidelijkheid, ik beheers de Nederlandse taal heus goed hoor, de vermoeidheid zal wel toegeslagen hebben, of ik wilde te snel….. 😉

Avatar

Oumanouar · 25 maart 2008 op 21:22

Hi Hollywood,

Dank voor je reactie, heb echter wel een opmerking.
Toen er iemand iets schreef over je column, reageerde je met een klein stukje tekst waar ook meerdere taalfouten in zaten. Geeft niks, kan gebeuren.
Ik ‘leer’ pas columns schrijven. Ik schrijf al sinds ik me kan herinneren maar schrijven voor een iets groter publiek, daar ben ik zeer recentelijk mee begonnen. Het zou zeer fijn zijn om wat inhoudelijke tips te krijgen.

Groetjes,

Oumanouar

Avatar

KawaSutra · 4 april 2008 op 21:07

Prima column. Zolang er CX-ers zijn die zich mogen beroepen op hun dyslexie vind ik dat er ook CX-ers mogen zijn wiens moedertaal niet de Nederlandse is.

Avatar

JanBontje · 6 april 2008 op 14:06

Heel goede column. Wat een k*twijven zeg!

Geef een antwoord