Ben ik me daar even drie slagen in het rond en een klap op de triangel Huh!, maar de trap zegt BOEM!! geschrokken!!! Jeetje. Zit ik gisteren na het werk even heerlijk uit te puffen met een glaasje prik, een wiener schnitzel (of; Platzse fleischburger aldus mijn duits georienteerde buurvrouw) en dokter Phil wordt er plotklaps aangebeld. En daar schrik ik van nature al van, want ik heb voor mijn verjaardag een apparaatje gekregen voor mijn bel dat het geluid van een scheepshoorn en een doodkreet combineert met een de stem van Willem Nijholt die de zin schreeuwt “Sri lanka is bij uitstek GEVAARLIJK!!!momomomooiiiiii….HAHAHAHA zei het krekeltje.

Je kunt je voorstellen dat ik al in een waas van pure paniek aan de deur kom. Alleen nu werd dat alleen maar erger met het nieuws dat mijn overbuurman mij kwam vertellen. Ik en mijn buurvrouw – niet de duitse, want die denkt nog steeds dat AH voor iets heel anders staat dan Albert Heijn en daardoor niet verder dan de hoek van de straat durft – laten elke zaterdag samen de hond uit in het nabijgelegen park. Daar kunnen de honden vrij rondrennen, staan bankjes waar je even bij kan kletsen, staat een kraampje waar je koffie en een haring kan kopen en heb ik sex met mijn buurvrouw. Nu is dat alles vrij normaal voor een park, maar de betreffende vrouw is al een aantal jaar getrouwd met Gerald (een behoorlijk enge en grote man).

Nu was het maandag en stond ik oog in oog met zijn borstkas en zei hij het volgende “ze is zwanger” en vloog me om me nek om me te bedanken. Ik was uiteraard helemaal confuus, want 1; ik wist niet dat je van de dingen die wij uitspookte met elkaar vrouwen uberhaupt zwanger konden worden en 2; Het is extra gek als haar man me daarvoor dan komt bedanken.

Dus volledig verward en nog lichtelijk na trillend op mijn benen van mijn hysterische deurbel vraag ik Gerald of hij binnen wil komen voor een glaasje prik.

Eenmaal bijgekomen van de schrik vraag ik toch maar aan Gerald hoe ze weten dat ze zwanger is en waarom ik ervoor bedankt moet worden. het antwoord..”Ze begint met haar buik over de grond te slepen, waarschijnlijk doordat het er zeven(!) zijn en omdat we denken dat Drommes de vader is.

Nou geef me een hoedje en noem me Geppie. Ik heb behoorlijk vreemde dingen gedaan in het park al dan niet onder invloed van meerdere soorten drugs, maar Drommes!!????

Dus enigzins misselijk en op een bepaalde manier gefacineerd (huh bah) vroeg ik aan Gerald hoe het in hemelsnaam mogelijk is dat Dormmes Claudia zwanger maakt als we Tanja uitlaten. Nou!…als een scheet van een laxerende geit, kwam de ellende naar buiten gestroomd.

Het was dus niet Claudia die zwanger was maar de 4 jaar oude hebreeuwse mechelse herder (kan dat…geen idee, maar het blijkt) Tanja. Het zaadje was geplant en Gerald ging allerlei vragen stellen hoe, wat – vooral dit was een vervelende vraag, althans het antwoord is vervelend – en waar. Ik had het geluk dat Gerald het uitelijk had van een georgische huurmoordenaar, maar het hartje had van een kleuter op zijn eerste dag op school….mijn god wat komt er een bak water uit zo’n man. Getver de getverd Gerald!

Ik heb hem rustig mijn huis uit gekregen. Moest helaas wel toezeggen dat ik niet meer met Claudia de hond ging uitlaten en dat ik niet mocht vertellen dat hij al enige tijd als Claudia met mij in het park was hij naar mijn duitse buurvrouw ging om haar verhalen te vertellen over de nazi’s bij de AH die alles duurder maken en alle mensen naar hun eigen merk willen bekeren (maakt een hoop duidelijk)

En ik moet eens in de drie weken een paar uur op de pups letten, want dan gaan Gerald en Claudia naar de hobby middag in het buurthuis. Zeker omdat ze net de module “Punniken voor ex-gedetineerden” gaan aanboren.

Al met al een roerige middag met als resultaat 7 pups rijker een redelijk verontrustende affaire armer, maar met een schnitzel voor mij en een aai over de bol van Drommes nog net Friends kunnen kijken……ghe die Chandler


5 reacties

Avatar

Mien · 27 oktober 2008 op 13:28

Wat (potentieel) vaderschap al niet losschud?
Leuke column Engelberg.

Ik moest af en toe de zinnen wel zelf herschikken en samenstellen.
Maar dat mocht de pret niet drukken.

Tips voor een volgende keer:
Lange zinnen in twee hakken. Niet teveel bijzaken erbij slepen. Dat leidt af.
Je column biedt namelijk zonder bijzaken al genoeg stof tot lachen (en nadenken)!

Kortom goed debuut en welkom bij club ColumnX!

Mien

Avatar

Fem · 27 oktober 2008 op 19:56

Het verhaal op zich is zeker leuk maar van de chaos gaat het mij wel een beetje duizelen 🙄

Avatar

Dees · 27 oktober 2008 op 20:07

wow, een adhd van een column. Lastig soms om te volgen, maar op zich houd ik wel van hak op takkerig geschrijf.

Avatar

KawaSutra · 28 oktober 2008 op 00:57

Vertellen kun je wel, nu het schrijven nog. Dus ga vooral door.

Avatar

Mup · 28 oktober 2008 op 08:30

Je verhaal zou je voor moeten kunnen dragen, dan komen de uitleg-stukjes noem ik ze maar voor het gemak, veel beter uit, al lezende zijn die wat moeilijker te behappen.
[quote]Ik had het geluk dat Gerald het uitelijk had van een georgische huurmoordenaar, maar het hartje had van een kleuter op zijn eerste dag op school….[/quote] 😀

Welkom op cx,

Groet Mup.

Geef een antwoord