Zo simpel, misschien zelfs het meest simpele en meest basale voedsel dat er bestaat. Over de hele wereld bekend. Voor het verwerkt is, ziet het er ook nog schitterend uit. Wuivende graanvelden in de Noord- Franse heuvels, bijna rijp om te oogsten. In mijn herinnering zie ik ze oplichten in de vroege ochtendzon. Dan proef je al bijna brood met je ogen. Lyrisch kan ik worden van de lucht van versgebakken brood en dan weet ik niet eens of ik – net als trouwens bij koffie – de geur misschien nog veel heerlijker vind dan de smaak. De geur draagt namelijk nog het verlangen en de belofte in zich, die je bij het eten al voorbij bent.
Denkend aan vers brood, zijn dat niet de broden die mooi uitgestald liggen in de supermarkt. Al worden ze geraffineerd in luxe zakken verpakt, compleet met een kijkvenster en met schitterende namen als ‘liefde en passie’. Als je ze vastpakt voelen ze trouwens verdacht elastisch aan.
Nee, die bedoel ik niet.

Ik bedoel lopen langs een ouderwetse bakkerij, vroeg in de ochtend. Of binnen gaan in een piepklein onooglijk winkeltje in Frankrijk. Ja, daar weer. Een echt broodland. Aan de buitenkant een klein raam zonder etalage. Binnen altijd klanten en een mevrouw in een jasschort. Achter haar, zie je open kasten gevuld met stokbroden van dik naar dun. Op de toonbank staat meestal een schaaltje croissants. Kom niet te laat want op is op. En de klanten in dit land lusten nou eenmaal geen brood dat meer dan een halve dag oud is. Je ziet ze er de hele dag mee sjouwen.
Met een paar warme stokbroden en een croissant in vloeipapier loop je daarna naar de enige bar op de hoek, waar je een ‘café noir’ bestelt aan het zinc en daarbij eet je de croissant lekker uit het zakje op en breek je ook nog een stuk stokbrood af.
Het water komt me in de mond. Alleen, die luchtige stokbroden zetten nauwelijks zoden aan de dijk: Ik werk een heel exemplaar zonder moeite naar binnen.

In Turkije zwierven we ooit gerugzakt door het binnenland. In een plaatsje aangekomen met maar een paar huizen, werden we binnengevraagd door een stokoude vrouw. In haar kamertje met lemen wanden lag in de hoek een enorme stapel broden, heel groot, maar zo plat als flensjes. We hoorden later dat die wel honderd jaar goed konden blijven. Ze gebaarde ons vriendelijk op de grond te gaan zitten en haalde een paar broden van de stapel. Legde ze op een dienblad met yoghurt, eieren en groenten. We scheurden er net als zij stukjes af en gebruikten ze om alle heerlijkheden mee op te eten. Oerbrood, Bijbelbrood, zo voelde het.

Natuurlijk ken ik ook het probleem van veel lastige Marokkaanse jongens in ons land. Maar nu denk ik aan het kerstontbijt op het VMBO met mijn voornamelijk allochtone leerlingen. Niet van die ‘plastic’ supermarktbroodjes aten we daar: nee, zij brachten hun ronde Marokkaanse broden mee, waar alle gangen al snel heerlijk naar roken. En vooral niet te weinig. Niet dat Hollandse tellen van twee kadetjes per leerling.

Oh, dat wordt vroeg lunchen vandaag. Sneetjes volkoren dan maar. Broodnodig…


pally

Genieten van leven en mensen en natuur om mij heen. Schrijven als belangrijke drijfveer om te ordenen, te relativeren en te communiceren.

18 reacties

Mien · 22 februari 2010 op 08:06

———————————————

Via broodkruimels is het soms lastig de weg zoeken.
Zeker in het buitenland.
Vertrouw op schietgebedjes en oerbijbels en het komt allemaal goed.
Gerugzakt.
Wat een mooi woord.

Mien ([b][u][url=http://1.bp.blogspot.com/_wEbegOTGaXY/SmdLOjCxxiI/AAAAAAAAAQM/l7NFSj6TP4g/s400/1.18.10+bread+and+water.jpg]zit soms ook op wb[/url][/u][/b])

SIMBA · 22 februari 2010 op 08:21

Hier zit ik dan met mijn bakkie yoghurt 😕 terwijl die warme croissant van jou me uitlacht!
Wat een smakelijk stukje Pally!

arta · 22 februari 2010 op 09:32

Van een zin als deze:
[quote]Dan proef je al bijna brood met je ogen[/quote]
ben ik gelijk wakker: Prachtig.

Mooie geurige, kleurige column. Een juweeltje! WMB CvdM!!

lisa-marie · 22 februari 2010 op 10:05

[quote] En de klanten in dit land lusten nou eenmaal geen brood dat meer dan een halve dag oud is. Je ziet ze er de hele dag mee sjouwen.[/quote]
deze, daar moest ik spontaan van lachen. 😆

Niet alleen proef ik het maar ruik ik het ook.

Juweeltje en wat mij betreft CvdM!!

Ontwikkeling · 22 februari 2010 op 10:50

“Zo’n trek” roept mijn maag knorrend….
Vroeg lunchen dan maar 😉

Schitterend, wat kun jij schrijven.

LouisP · 22 februari 2010 op 12:57

hoi Pally,
dat schrijven over eenvoudige zaken in het leven,
dat kan je zo goed…’k probeer jouw stukjes ook te bekijken alsof ik voor een schilderij sta…je beschreven decors, de toets, de details…je palet…’t klopt gewoon…o ja…en ’t is zo’n column die het wachten in wachtkamers veranderen van vervelend naar iets waar je naar uitkijkt…

heel mooi..

groet,

Louis

klapdoos · 22 februari 2010 op 13:20

Ik ruik het verse brood al, helaas mag ik er aan ruiken want wit brood, off limit voor deze dame, maar die lucht.
Een heerlijk stukje
groet van leny

Prlwytskovsky · 22 februari 2010 op 17:05

Heej Palleke, het is nu vijf uur en tijd voor een prakkie spruitjes. Maar nu ik dit lees krijg ik meer trek in een pistoletje met een dikke plak ham erop. Bedankt hoor.

Mijn buurvrouw had laatst een droog sneetje voor mij. Maar daar hebben wij het nu niet over: we houden het netjes. Toch? 😉

Avalanche · 22 februari 2010 op 18:30

Wat een genot, deze column. Heerlijk!

Emiliever · 22 februari 2010 op 20:45

Dat geuren de ‘trek’ kunnen opwekken wist ik. Het is voor het eerst dat (jouw) woorden datzelfde effect op mij hebben. Ik denk aan het lekkere ‘pane commune’ in Italië…je moest ’s morgens wel om zeven uur bij de bakker zijn, anders was het brood uitverkocht…Ik denk ook aan het heerlijke oerbrood van mijn Marokkaanse vriendinnen. Gelukkig hoef ik niet tot Kerstmis te wachten, maar krijg ik bijna elke week wel een eigen gebakken brood. Wat een feest, net als jouw column!

Trukie · 22 februari 2010 op 23:13

[quote]Denkend aan vers brood, zijn[/quote]

Deze zin staat nu na “Denkend aan Holland” in mijn geheugen gegrifd. Opgegroeid naast een korenveld met de warme bakker nog met een grote mand langs de deur, heb ik van deze column gesmuld. Jij snapt wat echt belangrijk is in het leven. Geen kabinet, maar een kadet.

Dees · 23 februari 2010 op 11:08

Proef weer iets anders dan anders in deze column en ik vind het heerlijk. Hoewel… Ik ben op een low carb dieet en brood is de duivel momenteel, maar sjemig wat ziet, leest en ruikt die duivel lekker…

pally · 23 februari 2010 op 17:47

Heel erg bedankt voor de positieve reacties!De meesten kregen er trek van, geloof ik( van de column, dan) 😀
Dees) sorry… 😉
Trukie) dank voor je referentie aan Marsman
Mien) mooie foto van water en brood

groet van Pally

Kwiezel · 23 februari 2010 op 21:56

Hi Pally, ik vind dat je erg beeldend schrijft, knap! Zelf schrijf ik graag met humor in columns, maar dit kan ik je niet nadoen. Chapeau!

DreamOn · 23 februari 2010 op 22:28

Brood… daar zit wat in! 😉

En in deze column ook. Ooit was ik in Turkije, en daar kreeg je ook van dat heerlijke brood; als het uit de over kwam, was het net een opgeblazen ballon, die je lek prikte zodra je er een stukje afscheurde. Met yoghurt-knoflooksaus…mmmmmmm!

Wat je beschrijft over Frankrijk, herken ik ook. Maar ik kan me ook nog herinneren, dat ik het na drie weken stokbrood ook wel weer heerlijk vond om in Nederland mijn tanden in een volkorenboterham met ouwe kaas te zetten, heerlijk!

Genoten van je column, Pally!

trawant · 24 februari 2010 op 23:53

Mooi stukje met mooie reacties, van de FRanse heuvels via Turkije naar het VMBO da’s nog eens een route..wij breken gezamenlijk het brood..
Is dus eigenlijk smeermiddel nr 1 voor de integratie.
Indiaas Nan is ook errug lekker..

WritersBlocq · 25 februari 2010 op 00:02

Ahhh lekker zeg, eindelijk weer eens CX en dan gelijk weer een column van jou, smaakt naar meer! Jij kunt zoals niet veel anderen dat kunnen, de lezer alle zintuigen in werking laten stellen.

Klein puntje: In een van de laatste alinea’s begin je 3 x een zin met ‘In’, dat hoeft niet. Ik verslikte me een beetje in het en passant aanhalen van de Marokkaanse probleemjongens – deze column heeft deze zin/opmerking volgens mij niet nodig.

@ Mien:
[quote]Mien (zit soms ook op wb)[/quote]
😕 :oeps: :eh: :wave: :lach:

Groetje, Pauline.

pally · 25 februari 2010 op 14:46

Bedankt ook voor de laatste vier reacties.
Plien) Beide kritische noten zijn terecht.Het driemaal ‘in’ had ik niet gezien. Het Marokkanenstukje had niet zo gehoeven, te veel erbij gesleept. :kus: pally

Geef een antwoord