Everything van Michael Buble, een waanzinnig goede zanger, met een uitstraling dat menig romantisch vrouwenhart doet smelten.
Deze Heer Buble, werd mij digitaal op mp3 formaat gestuurd door een kennis, die even tijdelijk de status van vriend had bereikt, maar weer snel deze kwijtraakte en weer tot kennis gebombardeerd werd.
Gedurende deze vriendschaps-periode stuurde hij mij dit nummer, met een lieve glimlach en een knipoog zei hij dat de tekst en de woorden voor mij bestemd waren. De eerste keer dat ik naar de tekst luisterde met de woorden van mijn vriend in mijn achterhoofd, werd ik week. Ik werd week zoals dat beschreven wordt in van die goedkope romannetjes, te vinden bij elke willekeurige supermarkt naast de kassa en boven het snoepgoed.
De meeste mensen hebben tijdens het wachten bij de kassa, terwijl ze weer voor de zoveelste keer de verkeerde rij hadden gekozen, zo’n boekje uit verveling doorgebladerd.
Sommige verstoppen hem daarna aarzelend tussen de bloemkool en de sperziebonen in hun kar.
Anderen leggen het vol afschuw weer terug, of met een kleine glimlach rond hun lippen als herkenning van het gene net gelezen.

Ik hoor bij geen van bovenstaande categorieen. Ik val onder de categorie ‘hoopvol’ .
Door optimisme overvallen noem ik het hoopvol en niet wanhopig of kansloos.
Een hoopvolle vrouw pakt zo’n romannetje en leest hem door in de hoop dat het haar ooit overkomt. Dat er vanuit het pad waar de shampoo en het maandverband verdekt staan opgesteld naast het waspoeder, een geluid zal weerklinken van een bij voorkeur wit paard met een mooie man daarop.
Tegenwoordig zullen de meeste vrouwen naar gelang hun leeftijd genoegen nemen met een man op een ezel, dan wel fiets of gewoon lopend.

De enige verreiste van deze hoopvolle vrouw is dat wanneer deze man de hoek van de spaarlampen voorbij loopt hij dat met een charismatische romantische ‘swung’ doet.
Deze man loopt met rozen rond, en het maakt de hoopvolle vrouw niet uit of dat er 1 is of een hele bos.

Wanneer uiteindelijk het boekje teruggelegd wordt in de schappen, de pinpas door het apparaat wordt gehaald en er een kleine onopvallende zucht ontsnapt omdat het bedrag ook dit keer gewoon afgeschreven kon worden, staat deze hoopvolle vrouw samen met mij weer met twee benen op de grond.
Met een treurig doch opgeheven hoofd, beseffend dat dit soort fantasietjes voor kleine meisjes zijn, loop je de winkel uit.
Echte liefde bestaat niet, pure liefde bestaat niet, filmliefde is fake, en sprookjesliefdes bestaan alleen in combinatie met heksen anders dan je schoonmoeder.

Alleen de hoopvolle vrouw blijft geloven in de man die haar even doet zweven, net als in die goedkope flutromannetjes te vinden in elke willekeurige supermarkt naast de kassa en boven het snoepgoed.

Terwijl ik Michael Buble voor de zoveelste keer op repeat zet, want ik ben nou eenmaal ook zo’n romantische hoopvolle vrouw, besef ik me dat ik het sprookjesboek maar eens dicht moet slaan, en dat het voor mij zo langzamerhand tijd wordt om in te zien dat de prins in zijn grote kasteel moeilijker te bereiken is dan de barman van het lokale cafe of de slagerszoon op de hoek.

Dromen over prinsen, en kastelen is voor kleine meisjes…of voor vrouwen met teveel hoop in romantische liefde.
Op mijn beeldscherm knippert de tekst :” Everything – Michael Buble. Weet u zeker dat u deze file wilt verwijderen?”
Met mijn muis cirkel ik rond de ‘ja’ en de ‘nee’ knop.
Snel druk ik mijn computer uit om mijn bed in te duiken voor nog 1 laatste droom…

Eentje moet toch nog wel kunnen…


9 reacties

Avatar

Anne · 17 december 2007 op 13:12

Mooi geschreven, enne, droom is inderdaad het sleutelwoord…

Avatar

dj_Eddy · 17 december 2007 op 13:58

Leuke, vlotgeschreven column met een paar kleine taalfoutjes die je er de volgende keer met de spellingcontrole uit kunt halen.

Overigens zou ik zelf de vriendschap meteen met iemand verbreken als die mij een mp3 van Michael Bublé zou sturen. Wat een verschrikkelijke nepper is dat, zeg! Hij meet zichzelf een veel te poenerig imago aan met zijn lelijke pakken, te opvallende sieraden en opschepperige praatjes. Dat hij zich Bublé noemt in plaats van Buble, zegt mij genoeg. Hij is niets meer of minder dan een zeepbel die je eenvoudig kunt doorprikken. Doet me trouwens een beetje denken aan de Britse comedy ‘Keeping up appearances’ (Schone Schijn) waarin mevrouw Bucket steeds Bouquet genoemd wil worden… 😉

Avatar

KingArthur · 17 december 2007 op 14:19

Hier Mars aan Venus, de kloof tussen de sekse is te groot om een brug te slaan naar puur begrip. Keep on dreaming 🙂

Avatar

pally · 17 december 2007 op 15:57

Dat jouw witte paard tussen de shampoo en het maandverband opduikt stelt mij gerust wat betreft je realiteitszin, Rosaatje.
Leuk geschreven!

1 laatste droom…

(het is mooier als je 1 als een schrijft)

potverdorie waarom werkt mijn quote niet meer?

groetjes van Pally

Avatar

KawaSutra · 17 december 2007 op 18:39

[quote]…besef ik me dat ik het sprookjesboek maar eens dicht moet slaan…[/quote]
‘besef ik’ of ‘realiseer ik me’
Heel verstandige conclusie trouwens.

Avatar

dashuri · 17 december 2007 op 21:11

Dankjewe

…door deze column hoort mijn vriendje vanavond niks anders dan het geweldige “Everything”
:d

Avatar

Grumpy-old · 17 december 2007 op 21:31

De link tussen crooners en flutromannetjes vind ik zeer grappig. 😆

En de prins op de ezel is er trouwens al; hij is groen en heet Shrek 😆

Avatar

FatTree · 18 december 2007 op 13:27

het is nog mooier als je een als één schrijft 😉

@Pally: Misschien moet je je javascript ffies aanzetten?

Avatar

pally · 21 december 2007 op 12:53

Dank Ft, hoe doe ik dat?

Geef een antwoord