Ontspannen loop ik de yogazaal binnen. Voor de tweede keer. Vorige week voor het eerst.
Voor een meditatie cursus.
Twee leraren staan zachtjes te praten. Eén van de twee ken ik van vorige week. De ander is kennelijk nieuw, vorige week was het een andere leraar. Dus stel ik mij voor.
‘Wij kennen elkaar al hoor’, zegt hij lachend. Dan herken ik hem ineens. Hij heeft een volledig kaal hoofd. Vorige week hing het haar nog op zijn schouders. Misschien teveel gemediteerd. Even later zit ik met dertien anderen in een kring. De anderen zijn allen vrouwen. Mannen doen niet aan meditatie, behalve de leraren.
‘Sluit uw ogen, richt u op uw navel,’ prevelt de kale. ‘Adem er naar toe.’
Dat lukt mij met mate. Misschien teveel gezopen gisteravond.
Dan een stem bij mijn oor: ‘Waarom zit u zo raar?’

De kale!

Ik open mijn ogen:’Ik probeer naar mijn navel te ademen maar ik krijg mijn hoofd niet in die positie. Mijn rug laat zulke kronkels niet toe, ik kan niet genoeg bukken om mijn mond op gelijke hoogde van mijn naval te krijgen en..’
‘Wij hebben u ingeschat op redelijk intelligent, meneer Kees. Net als alle anderen hier.’
Ik kijk naar de anderen die keurig rechtop met gesloten ogen in- en uitademen.
‘De bedoeling is dat u bij uzelf naar binnen gaat, meneer Kees. Vandaar uit ademt u naar uw navel.’

‘Bent u gisteravond op redelijke tijd naar bed gegaan, Kees?’
Kees, nu! Niet meer, menéér Kees.
‘Jazeker, normaal om 4 uur ’s nachts. Gister om drie uur. En maar vier wodkaatjes gedronken.’
‘Wij adviseren om geen alcohol te drinken. Sober leven, Kees. Dat is de kortste weg naar verlichting.’
‘Wodka is geen alcohol, meneer. Het is a way of life.’
‘Mediteren ook, Kees. U zult moeten kiezen.’

Daarna doen wij asana’s (lichamelijke oefeningen) De kopstand weiger ik. De kale is het niet eens met mijn uitleg, dat ik geen baan als acrobaat in een circus ambieer.
Vindt hij niet geestig.
Na een uur nemen wij afscheid. Mijn rug doet nog zeer. Mijn nek ook. Goed idee van mevrouw Schilder om mij naar deze cursus te sturen. Even noteren dat ik haar bij thuiskomst de wurg-asana leer.

‘Namasté,’ zegt de kale bij de deur.

Maar natuurlijk!

Hij ziet mijn verbijsterde gezicht.
‘Dat betekent dat ik het Goddelijke in u groet, Kees.’
‘O , oké. Gelukkig nieuw haar, dan.’
De kale lacht niet. Gebrek aan humor , die yogaboys.

Thuis gekomen, stormt mijn buurvrouw SM briesend binnen. Ze is ergens boos over.
Over de rooie eigenlijk.
‘Ga eens bij jezelf naar binnen, SM.,’ adviseer ik vriendelijk.

Mijn oog begint inmiddels weer iets te genezen.
Hij is nog maar een klein beetje blauw…


13 reacties

SIMBA · 1 juli 2009 op 08:11

Ga je nog terug voor de derde les? 😀

lisa-marie · 1 juli 2009 op 09:29

Ik heb gelachen niet in mijzelf maar lekker hardop 😆

Mien · 1 juli 2009 op 10:00

Hee Kees, heb jij nu ook zo’n vies plastic stinkend matje … 😆

Mien zonnegroet (vanuit de anus)

p.s.
Lekkere Zen-titel ook!

arta · 1 juli 2009 op 10:46

[quote]Hij heeft een volledig kaal hoofd. Vorige week hing het haar nog op zijn schouders. Misschien teveel gemediteerd[/quote]
😆

axelle · 1 juli 2009 op 13:20

Doet me denken aan Javier Guzman’s Sabine… Of hoe je z’n naam ook schrijft^^ 😀
Axelle

Prlwytskovsky · 1 juli 2009 op 19:59

Dat blauwe oog, hoe heb je dat aan mevr Schilder uitgelegd? 😕

Dees · 1 juli 2009 op 22:09

komt die nieuwe rust in je stijl van de yoga Kees? 😉

ben ook bezig met mindful mediteren. maar die keuze tussen alcohol en verlichting, dat wist ik niet. je kan toch ook de kater eruit ademen, toch toch?

leuk stuk, grtz, d

WritersBlocq · 2 juli 2009 op 00:31

Dit is weer een oud-grappige Kees, slordig geschreven hier en daar en wel leuk 😀

Geen zin in je succesvolle nieuwe stijl, geen tijd omdat je teveel aan het ontspannen bent of er gespannen over schrijft…? Heh heh heh…

Yoga, héérlijk!

Toedeltje, Pau

Mien · 2 juli 2009 op 22:25

@Dees:
Hee, Dees waar heb jij Archangel opgeduikeld?
:hammer:

Dees · 3 juli 2009 op 13:41

sorry kees, ot,

haha nu je het zegt mien, ik had niet in de gaten dat hij het was. Maareh in Russia (with or without love):

http://www.derevo.org/

Mien · 3 juli 2009 op 15:08

@Dees: (sorry Kees)
Dat is frappant:
Hier even kijken onder winning awards 2006 van Derevo:
[b][url=http://www.derevo.org/common/int/words/awards/]Archangel![/url][/b]

p.s.
Heb voorstelling ‘Islands’ gezien van Derevo in Eindhoven: Erg mooi!
Over bij jezelf naar binnen gaan gesproken!!!

pepe · 7 juli 2009 op 06:51

Cheers, op het leven dan maar! Yoga is leuk, maar wodka lekkerder begrijp ik. Weer met een big-smile gelezen, dank je wel meneer Kees 😆

Shitonya · 15 juli 2009 op 23:47

Mja ik ga echt niet naar een yoga les (echt of fictie) om inspiratie op te doen voor een column, want originele humor kan ik daar niet vinden.

Geef een antwoord