Samen met vriend en vrije radicaal Ab loop ik een tent genaamd “Chez Bob” binnen.
‘Waarom hier?,’ vraag ik aan Ab. Dit is toch zo’n tent voor de duurdere peperteven?’
‘Klopt,’ zegt Ab. Maar die consigliere, Jansen eet hier elke dag. Je weet maar nooit in wat voor rottigheid hij zich inlaat, en ik heb mijn verborgen camera bij mij, dus…’
Ab doelt op Wethouder Jansen, de vleesgeworden corruptie en capo tutti capi van onze Gemeentepolitiek. Een “gerant” van hooguit een meter negenenzestig wijst onze een tafeltje en ik steek een sigaartje op.’Sorry meneer;’ zegt de gerant. ‘Wij hebben een niet roken beleid in dit restaurant’
‘Is dat zo, Bob?’, vraag ik. Het is anders een bijzonder sigaartje hoor. Willem II de luxe.
Rook ik alleen op zon-en feestdagen en het is niet eens zondag. Laat staan een feestdag.’
‘Ik heet niet Bob, meneer, zegt de gerant met een pruilmondje. ‘Mijn baas heet zo.’
’Tuurlijk heet je zo wel. Iedereen die niet boven de eenmeterzeventig komt heet Bob. Net zoals iedereen met een hazenlip Nollie heet. Is gewoon een natuurwet, Bob.’

Ons gezellig samenzijn wordt ruw onderbroken door de binnenkomst van consigliere Jansen met aan zijn arm een vuilcontainer dat bij nader inzien zijn vrouw blijkt te zijn maar dat terzijde.
Jansen negeert ons en gaat aan een tafeltje zitten bij een louche projectontwikkelaar die een boer tot zelfmoord dreef toen hij diens boerderij wist te onteigenen om daar een winkelcentrum neer te zetten..
‘Zeg Bob’, zeg ik mijn sigaartje, bij gebrek aan een asbak, dovend op een verzilverde servetring.
‘Zou jij zo goed willen zijn dat brok kankerverwekkend stuk wethouder uit deze zaal te verwijderen?’ Ik wijs naar Jansen.
Jansen kijkt witheet, zijn vrouw pusgeel.
‘Eh waarom?,’vraagt Bob met opgetrokken gerantjesneus.
‘Omdat Jansen zijn haar geverfd heeft en ik kan niet tegen verf. Bovendien stond vanmorgen in de krant dat mensen die hun haar verven kans lopen op kanker.Dat heeft het Wetenschappelijk comité voor cosmetisch producten onderzocht. Je zou eens voor de verandering een krant moeten lezen Bob in plaats van uitsluitend die menukaarten met producten die in een gaarkeuken verser worden opgediend.’
‘Maar.. maar.. maar, daar heeft u toch geen last van??,’vraagt Bob hakkelend en vertwijfeld naar Jansen kijken
‘Nou dat zou ik niet te hard zeggen ma man.Het is net als met meeroken.Daar kun je ook kanker van krijgen. Daarom wil ik niet meeverven.Logisch toch?’

‘Ja,’ zegt Ab, ‘en die temeyer die naast Jansen zit heb ook haar haar geverfd.’
‘Ik heb MIJN HAAR NIET GEVERFD!,’ schreeuwt Jansen’s vrouw asgrauw van nijd.
‘O, zegt Ab, ‘wou je zeggen dat die gele zeewier vrijwillig uit je harses is gegroeid?’
‘Zo is dat, Ab.Trouwens, elke rare kwast kan zien dat die kop gelakt is.O, zeg Bob, over rare kwasten gesproken, waarom heb jij asbest in je zaak.Wist je niet dat dat levensgevaarlijk is?’
‘Wat?? Er is hier geen asbest en..’
‘O nee??,’ roep ik verbaast. ‘En hoe wilde je dat daar dan noemen,’ roep ik terwijl ik op de projectontwikkelaar wijs.
Jansen staat kwaad op en samen met zijn ‘gevolg’ loopt hij tierend naar de uitgang. ‘Ik krijg jou nog wel, inbeciel,’ sist hij in het voorbijgaan.
‘Vat geen kou Jansen,’ antwoord ik.’ Trek een jas aan, de temperatuut buiten is gedaald tot negenentwintig graden . En was je handen als je die projectgoochelaar een hand geeft want asbest is dodelijk!’

Bob vraagt wat zwetend van ellende wat wij willen eten en ik vraag of hij een kaviaarschotel zou adviseren.
‘Zeker, meneer, onze kok staat garant voor een exquise en exclusieve kaviaarschotel.’
‘Fijn Bob, doe mij dan maar een bord rooiekoolstampot en tevreden steek ik de brand in mijn Willem II de luxe…


14 reacties

Dees · 1 oktober 2006 op 09:37

On the road in the polder 😀
Beetje hakkerig gelezen, maar vanouds grappig.

klapdoos · 1 oktober 2006 op 12:20

Kees als vanouds, hilarisch, en heerlijk weer gelachen….
Groet van leny 😛 😛 😀 😀

DriekOplopers · 1 oktober 2006 op 13:19

:laugh: :laugh: :laugh:

Hij is weer goed!

Driek

Prlwytskovsky · 1 oktober 2006 op 13:27

Je omschrijft het op een manier dat ik mij aan een ander tafeltje ziet zitten (alwaar ik mij volprop met een broodje fricadel-speciaal maar dan zonder ketchup en uien) vanwaar ik jullie gade kan slaan. En wat past er nu beter na een dergelijk etensmaal dan een ferme bolknakachtige Willem-2? Ik zie dat altijd heel ruim.

Li · 1 oktober 2006 op 15:34

[quote]Nou dat zou ik niet te hard zeggen ma man.Het is net als met meeroken.Daar kun je ook kanker van krijgen. Daarom wil ik niet meeverven.Logisch toch?’[/quote]
:laugh:
[quote]O, zegt Ab, ‘wou je zeggen dat die gele zeewier vrijwillig uit je harses is gegroeid?’[/quote]
😛
Wat een heerlijk gekleurd verhaal weer!

Li

KawaSutra · 1 oktober 2006 op 16:49

[quote]…met aan zijn arm een vuilcontainer dat bij nader inzien zijn vrouw blijkt te zijn …[/quote]
:laugh:

WritersBlocq · 1 oktober 2006 op 17:26

die gele zeewier, en de rest daarboven en daaronder ook, helemaal gaaf!!

pepe · 1 oktober 2006 op 21:17

😀 😀 😀

Tjonge jonge, lekker gelachen weer. Maar mijn hemel hoe kom je op zo’n titel? …RFR… zijn maar zelden in die volgorde te vinden.

melady · 1 oktober 2006 op 22:50

[quote]Jansen kijkt witheet, zijn vrouw pusgeel.[/quote]

Dat is echt een literair hoogstandje van the one en only Paco Painter.

Ma3anne · 2 oktober 2006 op 08:38

Het leest niet echt lekker weg met al die fouten erin en dat blijf ik jammer vinden. 😛

KingArthur · 2 oktober 2006 op 13:10

[quote]maar dat terzijde[/quote]
leuk, evenals de rest van de tekst.

Shitonya · 7 oktober 2006 op 12:50

Weer Jansen met zijn vrouw die je zoals gewoonlijk uitkaffert, radicaal ab en een bijpassende situatie..Steeds dezelfde personages, zelfde soort grappen en voorspelbare gevolgen..je schrijft nog steeds zoals een jaar geleden, daar is op zich niets mis mee. En ik zal vast en zeker de enige zijn als ik zeg dat dit soort verhalen me nu toch wel beginnen te vervelen. ( nou ja..eigenlijk al wat maanden..)

Ik begrijp heel goed waarom je nog steeds dezelfde personages/humor/schrijfstijl aanhoudt, hetzelfde niveau, omdat je dan op veilig speelt: je weet vantevoren al dat je het gewenste effect krijgt bij mensen, omdat ze dit soort verhalen gewend zijn. Maar ik hoop toch niet dat je dit zo volhoudt tot je dood, want dat is echt doodzonde.

Kees Schilder · 8 oktober 2006 op 13:24

op zichzelf heb je wel gelijk natuurlijk, maar aan de andere kant worden er al zoveel andere stijlen hier gepubliceerd door mensen die dat veel beter kunnen dan ik.Daar heb ik gewoon niets zinnigs aan toe te voegen.
Inderdaad is het nu een herhaling van zetten maar zolang er nog een paar mensen lol van hebben neem ik de moeite om zo te blijven schrijven als ik doe.
ik denk maar zo. Mensen als Freek of Youp houden zich ook al jaren aan hetzelfde liedje en van mij persoonlijk mogen ze dat nog jarenlang volhouden.
En ik doe het niet om het effectbejag want ik win er niets bij. Voor mij blijft het hobbie en niets meer dan dat.

Shitonya · 9 oktober 2006 op 14:08

Ja, zolang de meeste mensen het leuk blijven vinden, zou ik het ook niet veranderen. En omdat anderen al andere stijlen hebben, wil niet automatisch zeggen dat jij dat dan niet meer kunt / hoeft te doen 😉

Ik heb je wel eens zien experimenteren en daaruit kan ik afleiden dat dit je toch het beste afgaat. Maar vat dit niet als kritiek op, want zo bedoel ik het niet. Ik heb dit bij vrijwel elke schrijver die te lang hetzelfde liedje beschrijft. Dat heb ik zelfs bij mijn eigen schrijfkunsten, zodat ik ook vaak genoeg van het ene uiterste naar het andere vlieg.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder