Als het donker wordt begin ik het te voelen: de schrijfdrift… Het ontpopt zich als een energieke vlinder die uit haar cocon breekt, maar is op dat moment niet meer dan een ongeleid projectiel dat alle kanten uit waait. Naarmate de avond vordert, komen ook de concrete ideeën voorbij fladderen. Sigaretten en koffie zijn gedurende dit proces waardevolle collega’s. De mok mijn rechterhand, de peuk mijn linker. Zodra ik plaats neem achter mijn beeldscherm, of vóór mijn beeldscherm als dat makkelijker tikt, kijk ik vaak even op wat nieuwssites. De laatste tijd merk ik wel dat dat steeds minder voorkomt. Het heeft te maken met mijn persoonlijke groei- en bewustwordingsproces wat er voor gezorgd heeft dat ik mijn vertrouwen in de media compleet kwijt ben. Inmiddels weet ik dat de media het nieuws verdraaid, inkleurt, hun informatie niet checkt en bovendien meer nieuwswaarde hecht aan het komen en gaan van kleine sterretjes of kabouters, dan aan een ramp of ontwikkeling van globale proporties! Tja. Ik kan daar ook heel wat over schrijven, maar vandaag haal ik mijn inspiratie ergens anders vandaan. Maar wat denk je?! Nét als je een onderwerp hebt vastgesteld, schiet er ineens een idee in je kop dat alles weer op zijn kop zet. Zo gaan die dingen.
Terwijl er ondertussen flink aan het ruwe diamantje geslepen wordt, praat ik wat in mezelf. Dat doe ik de laatste tijd erg vaak. Vanavond had ik bijvoorbeeld kippenvleugeltjes gegeten en als ik dan met mijn vette bek naar de keuken loop roep ik vrolijk: “Lekkere kippetjes hoor!” Dat brengt drie voordelen met zich mee. A: stilte is fijn als je aan het schrijven bent, maar af en toe een gesprekje van mens tot hetzelfde mens verfrist de geest. B: zo hou ik mijn stem warm voor de momenten dat ik daadwerkelijk een gesprek voer. Bijvoorbeeld bij de kassa van de Albert Heijn, waar ik dagelijks kom. Ik wil dat mijn ‘laat-de-bon-maar-zitten’ zin goed verstaanbaar is. C: je geeft zo je support aan de kippen, die het ook niet altijd even makkelijk hebben. Maar goed, het idee wat zo plotseling in mijn hoofd schoot ging dus over het schrijfproces. Mijn schrijfproces om precies te zijn en om dat te beschrijven. Inmiddels ben ik al aardig op weg zie ik. Wat ik dan meestal doe is het hardop voorlezen van het geschrevene. Heel nuttig, omdat je dan

Dat werkt ook niet altijd trouwens. Dan ben ik lekker aan het babbelen en vergeet ik het op te schrijven. Maar dat komt zo goed als niet meer voor. Als ik mijn stukje uiteindelijk op papier heb moet het meest tijdrovende werk nog gebeuren: het redigeren. Onmisbaar als je net als ik een fantasie van hier tot Midden Aarde hebt en schrijft zoals je denkt. Wederom lees ik het hele stukje hardop voor en probeer ik er ook nog mimiek in te leggen. Bij de zin “Lekkere kippetjes hoor” trek ik mijn mond een beetje scheef terwijl ik mijn ellebogen naar buiten en weer naar binnen beweeg. Zoals een kip dat doet. Bij de woorden ‘aan de kassa’ kijk ik vooral heel ongeïnteresseerd uit mijn ogen en naar mijn nagels. Op deze manier gaat het stuk leven. Je begrijpt dat ik me niet snel verveel. Uiteindelijk lees ik het nog eens helemaal door en verwijder ongeveer een derde van de tekst. Alles wat niet ter zake doet wordt geschrapt. Het gaat tenslotte om de inhoud.

Categorieën: Gein & Ongein

43 reacties

LouisP · 20 november 2010 op 13:52

Hee Bezige Bij,

het gaat om de inhoud..

louis

SIMBA · 20 november 2010 op 14:09

In dit geval had ik dat eenderde deel wat je verwijderd hebt graag gelezen 😀

datmensinkenia · 20 november 2010 op 14:42

Zeer interessant, des te meer omdat mijn schrijfproces totaal anders is. Lijkt me fascinerend om de verschillende processen van andere schrijvers te lezen. Misschien doe ik ook een poging om dat te verwoorden…

Het gaat tenslotte om de inhoud ja, maar vorm is ook belangrijk, en shrijfstijl. Een stuk kan gaan om de meest actuele en belangrijke dingen, maar als het niet mooi beschreven is, kan ik heel snel in slaap vallen.

Mien · 20 november 2010 op 15:07

Don Quichotte die tegen letters vecht.

Sterkte.

Mien

Schorpioen · 20 november 2010 op 16:49

Ik voel weer een Raad-wie-ik-ben themacolumn aankomen. Het schrijf- en denkproces van…

Maar doen dan?

* Als er iemand daar ineens een zin als “geweldige shoarma heute”, bezigt en daarbij denkt aan zielige lammetjes in de wei, is het wel een weggevertje.

Nimrod1979 · 20 november 2010 op 17:57

Wat zijn bij jou dan kernwoorden in het schrijfproces? Ben ik wel benieuwd naar!

Nimrod1979 · 20 november 2010 op 17:58

Bedankt voor het lezen. Ik heb alleen het gevoel dat ik iets heb gemist ofzo. Ik snap de reacties maar half.

datmensinkenia · 20 november 2010 op 19:25

Ik weet niet of je vraag op mij is gericht, maar om mijn eigen antwoord te geven erop heb ik al een stuk klaar.

Het is zeker niets voor zo’n raad_wie_ik_ben column, Schorpioen, want het is voor iedereen hier overduidelijk dat ik met een Engelse stem schrijf.

En ik zou het juist leuk vinden om te weten wie schrijft over zijn/haar schrijfproces. Ik herken namelijk nooit mensen in die columns! 😆

Schorpioen · 20 november 2010 op 20:47

Nou, wat Louis zegt is; dat het stuk omdat het over het schrijven zelf gaat, inhoud ontbeert.

Simba vindt het een prima stuk omdat het een inzicht geeft in een persoon. Dat is een compliment omdat niet iedereen ermee weg komt om – uit gebrek aan echte inspiratie – te schrijven over inspiratie. Ik denk dat de kip het ‘m deed.

Datmensinengeland bevestigt Simba’s visie. Je kan overal over schrijven zolang het maar boeit. Hij is blijkbaar niet veel gewend op dit gebied want alle uitgegeven schrijvers zijn, als ze er al niet zelf mee kwamen, in ieder geval geïnterviewd over hun schrijfproces.

Dan kom ik. Ik had er voor de duidelijkheid even een @iedereen aan toe moeten voegen. Men is de afgelopen maand erg druk geweest met de Raad-wie-ik-ben muziekthema column. Met een gerichte opdracht werken, is altijd fijn. Het raden naar wie en wat voegt daar nog iets aan toe.
Na mijn: “maar doen dan?” verwacht ik komende tijd veel bijval van de dames (die zijn het fanatiekst).

Dan kom jij met je vraag naar mijn kernwoorden. Daar kan ik nu dus nog niet op ingaan, want ik ga zeker onder het vraagteken-auteurschap uit de doeken doen, hoe mijn meesterzinnen tot leven komen.

Mien. Ja Mien is altijd een beetje cryptisch. In dit geval niet onverdeeld positief vrees ik. Hij legt een vergelijking met een legendarische loser om jouw gevecht met woorden te duiden. Het precieze ervan moet je hem nog maar eens vragen.

Ik begrijp dat je vindt dat er inhoudelijk (nog) niet gereageerd is. Wacht maar af. Meestal heeft Pally nog wel een stichtelijk woordje.

Welkom hier 😀

Mien · 20 november 2010 op 21:16

Ho, ho, ho, mister Schorpioen.
Onder jouw gesternte mag Don wellicht als een loser overkomen. Geen sterker persoonlijkheid heeft echter het Iberische schiereiland ooit bevolkt.

Mien Panza

p.s. Ik vrees dat ikzelf niet eens inzicht heb in mijn schrijfproces. Laat staan dat ik het kan duiden. Raad_wie_ik_ben kan daar ook niet echt bij helpen. By the way, de p.s. is van Franz K.

Nimrod1979 · 21 november 2010 op 01:55

@datmens: ja, mijn vraag was aan jou gericht.
@Schorrepion: ik dank je voor je uitgebreide analyse. Durf alleen niet te zeggen of je interpretaties kloppen.

arta · 21 november 2010 op 10:59

Nimrod, ik vind dit erg leuk om te lezen! En tja, dat kippetje was ook mijn hoogtepunt in dit stuk…
Wat betreft een themacolumn: Ik heb mijn zegje over inspiratie ook al eens gedaan [url=http://examedia.nl/columnx/modules/news/article.php?storyid=7953][b]hier[/b][/url] !

Nimrod1979 · 21 november 2010 op 11:00

@Louis:Dat “het gaat om de inhoud” was ironisch he, omdat tweederde van dit stukje onzin is. Of begreep je dat nou wel zo? Dat is het moeilijke met cryptische reacties. 😉

datmensinkenia · 21 november 2010 op 11:02

@Nimrod: eerlijk gezegd kan ik ook maar de helft van de reacties volgen, en dan bedoel ik op alle columns. Anyway, heb alle commentaar weer gelezen en ik zie in ieder geval geen kritiek. Een stuk dat zoveel interesse wekt kan nooit slecht zijn. Ik kijk uit naar het volgende en hoop dat we meer “schrijfprocessen” kunnen lezen.

@iedereen: kom op met je schrijfproces-columns! :toeter:

LouisP · 21 november 2010 op 11:05

Nimrod,
ik denk dat ik met een van jouw stukjes het hardst heb moeten lachen ooit…
Dit laatste stuk komt bij me over als een poging om jezelf weer wat inspiratie ‘op’ te geven. Zo voel ik het. En dan is de inhoud van het stuk de inhoud…Het is interessant om te lezen, en geeft zelfs een beetje steun..

louis

Chantalle · 21 november 2010 op 11:16

Ik vind het gebrek aan inhoud werkelijk fantastisch. Met plezier gelezen.

Wat ik nog leuker vind is dat je hier welkom wordt geheten terwijl je wat mij betreft onder de gerenommeerde schrijvers behoort, hier

Nimrod1979 · 21 november 2010 op 12:13

@Chantalle: ja, ik weet nou niet of Schorpioen een geintje maakte door die smiley, of dat het oprecht bedoelt was. In voel me in ieder geval dubbel zo welkom nu!

Nimrod1979 · 21 november 2010 op 12:16

Ha Louis! Wat kan jij goed voelen! Serieus, ik had al een tijd geen column meer geschreven en mijn inspiratie kon wel een boost gebruiken. Fijn dat het een beetje steun geeft! Fijn allemaal he. 😉

Mien · 21 november 2010 op 12:35

@datmensinengeland en Nimrod1979: nothing is what it seems :hammer:
Maar … de roep is er. Ik ga op eigen wijze een poging doen hoe het schrijfwijzen in mijn hoofd in een proces te vangen. Wordt vervolgd, maar niet als raad_wie_ik_ben.

Mien · 21 november 2010 op 12:37

@arta: Leuke en goede column. Lekker associatief en met een goede afdronk.

Frans · 21 november 2010 op 13:44

Schrijven is het probleem niet. Dat gaat bijna vanzelf, maar dat met dat schrijven hoewel het fictie is toch inzicht bieden in de werkelijkheid is de echte kunst. Hoewel schrijven ook gewoon mooi taalgebruik kan zijn of een goed verhaal vertellen. Als je die drie dingen weet te combineren in een verhaal schrijf je denk ik wat we dan literatuur noemen. Hoe dat allemaal in z´n werk gaat, zou ik niet weten.
Misschien heeft het inderdaad met kippebouten te maken. Of het wel ethisch verantwoord is dat je daar van geniet, terwijl de kip zo lijdt. Hoewel als ik de kip niet eet dan wordt het dier ook niet gefokt. Het is immers productievee en hoe zich dat verhoudt tot onze kijk op de mensheid. Een verhaal over een PVV-stemmer die zich heeft laten inspireren door de diervriendelijkheid van de partij en dankzij Dion Graus een baan als Animal Cop krijgt en dan als bewaker in een heropvoedingskamp voor moslims terechtkomt.

Nimrod1979 · 21 november 2010 op 13:53

Ja, maar het waren kippenvleugeltjes en die beesten konden toch al niet vliegen, dus dan mag het. Toch?

LouisP · 21 november 2010 op 14:09

Nimrod,
weet je wat ik denk! Wanneer je echt inspiratie hebt om te schrijven heb je helemaal géén interesse in processen of weet ik wat. Dan wil je schrijven….schrijven gotverdomme..doorgaan…

louis

datmensinkenia · 21 november 2010 op 16:09

@Mien: het stuk van mij heb ik ook gewoon “Het schrijfproces” genoemd. Zou toch leuk zijn als jij en anderen die ook zoiets insturen dat ook doen….

@Nimrod: helemaal mee eens – kippevleugeltjes maken een uitzondering.

Nimrod1979 · 21 november 2010 op 17:26

Oh.. Is het kippevleugeltjes. Damn…

arta · 21 november 2010 op 18:12

Nope, kippenvleugeltjes, maar kippevleugeltjes smaken zoveel lekkerder 😀

Nimrod1979 · 21 november 2010 op 18:44

Weet je wat je krijgt als je op kippenvleugeltjes schijt?

LouisP · 21 november 2010 op 18:45

Kippebouten!

Nimrod1979 · 21 november 2010 op 19:12

😉 Je kent me te goed.. Als alternatief had ik nog kipsatévleugeltjes of verschroeid konthaar, maar jij loopt weg met de nummer één.

pally · 21 november 2010 op 19:22

Tjesus, dit is wel een vleugellam of moet ik zeggen vleugellicht zooitje reacties.
En dan lees je ergens ook nog eens dat van jou een stichtend woordje wordt verwacht. Alsof ik de dominee van CX ben…
Ik vond het trouwens een mooi stukkie niks, Nimrod, met hier en daar een kruimpje serieuzigheid. Ja, dat krijg je als je het schrijfproces wilt optekenen – iets wat al heel vaak gedaan is – en er dan toch iets smeuigs van wilt maken. Lichtvoetig en een beetje gek. Dat is je gelukt, vooral door die kippenvleugels: de smaakmakers.
Themacolumn?
Ach, waarom niet? Ook al weet je zelf niet hoe het bij je werkt. Je verzint gewoon wat. Jij hebt de voorzet al gegeven, Nimrod 😀

groet van Dominee Pally, amen

Nimrod1979 · 21 november 2010 op 19:31

Helemaal mee eens, alleen ik zou als dominee anders beginnen. Je verliest nog sneller je geloofwaardigheid dan die ene partij. “tjesus, wat koud in die kutkerk. Wat? Stond tie al aan?” 😉

Mien · 21 november 2010 op 19:45

Voor de 32e keer: de schrijfprocessie komt eraan …

Verder sluit ik me bij Pally aan: amen :hammer:

Fem · 21 november 2010 op 20:57

Typisch gevalletje “leuke column, geweldig vervolg”
:hammer:

Mien · 21 november 2010 op 21:55

@Nimrod: krijgen wij nog inzage in het mankerende stukje? Heel nuttig omdat je dan … ?????????

Nimrod1979 · 21 november 2010 op 22:05

Er mankeert helemaal niets aan dit stuk. Toch? Oh nee he… (pff flauw) 😉

Kwiezel · 21 november 2010 op 22:32

Dit is een heerlijke column geworden NR! Je geeft op een leuke manier een inkijkje in je schrijversbrein. Waar inspiratietroubles al niet toe kunnen leiden 😉

SIMBA · 22 november 2010 op 11:24

36 reacties….als dat geen inspiratie geeft…..

Harrie · 22 november 2010 op 12:52

Ik schrijf en denk in houtskool. Net zo lang totdat het brandt en rookt.

Nimrod1979 · 22 november 2010 op 14:20

Zeker! Ik had natuurlijk ook wat in te halen hier…:)

Nimrod1979 · 22 november 2010 op 14:21

@Harrie, die foto komt mij zo bekend voor he…
Waar is die ook alweer genomen Harrie?

Harrie · 22 november 2010 op 14:40

Voor mijn boekenkast, wat denk jij?
Alle boeken zelf in leer gebonden.

datmensinkenia · 22 november 2010 op 17:54

Volgens mij is dat plaatje van Harrie eigenlijk van Catweazle – van een Britse TV serie.

Harrie · 23 november 2010 op 11:14

Wizzard from Castle Saburac.

Geef een antwoord