In de klas van juf Sandra praten de kinderen even niet. Toch is het helemaal niet stil in groep 4. Er zitten maar weinig kinderen op hun plaats. Ze zijn allemaal bezig. Hun plaatsje moet er piekfijn uitzien. Tekeningen worden nog mooier gemaakt dan ze al zijn. En juf hangt mooie slingers en versieringen op.
Er komt vandaag namelijk hoog bezoek. Sinterklaas! Hij brengt misschien wel drie Pieten mee. Juf heeft ook muziek voor de kinderen opgezet. Ze kijkt goedkeurend de klas rond en zegt; ‘Van mij zou de Sint wel vaker in het jaar mogen komen.’ Bas reageert verbaasd; ‘Mijn ouders vinden één keer per jaar al veel,’ zegt hij ‘dan hebben ze het zo druk met visite en opruimen daarna, zeggen ze. U niet, juf?’
‘Nee Bas, ik niet. Ik krijg de Sint hier met jullie op visite. Jullie zijn mijn kinderen en jullie ruimen zo keurig voor mij de klas op dat hij echt vaker mag komen.’
Vandaag zullen veel meisjes een toneelstuk of dansje voordragen aan de Sint. De jongens niet, die vinden dat helemaal niet stoer. Stom meidengedoe. Er is één meisje dat het met de jongens eens is. Dat is Jessica.

Toch vinden de jongens en Jessica het wel leuk en spannend dat Sinterklaas naar hun klas komt. Jessica is er speciaal voor naar de kapper geweest. Haar vader was mee en ze mocht helemaal zelf kiezen hoe ze haar kapsel wilde. Nou, kort natuurlijk! Ze had in de films van Pipi Langkous gezien hoe Tommy, de vriend van Pipi zijn haren had en dat wilde ze ook. Zonder zo’n lange kuif, dat was ouderwets. Toen de kapper begon te knippen vielen er meer haren op de grond dan ze gedacht had. Al haar krullen lagen rond de poten van de kappersstoel. Maar op haar hoofd en zelfs in haar hoofd voelde het prettig licht. De kapper had nadat hij de donkerblauwe cape had weggehaald en ook daar veel haren van weg moest vegen nog een spiegel achter haar hoofd gehouden. Zo kon je voor en achter je hele kapsel bekijken. Het was een beetje een gek gezicht in haar nek. Daar waar eerst haren hadden gezeten, was haar huid een stuk witter. Papa zag haar kijken en zei;’Dat kleurt snel bij, druif.’
‘Ik ben geen druif,’ zei Jessica snel. Gelukkig zei papa geen dame of meisje meer tegen haar. Blij liepen ze samen naar huis. Mama vond het nieuwe kapsel poepstoer maar miste toch wel de krullen. Hopelijk viel het de Sint ook op. Vorig jaar had ze de Sint een tekening en een wens gestuurd. Mama had geholpen met het schrijven. Haar grootste wens was dat ze een jongen werd als ze later groot was. Liefst nu al, maar dat kon nog niet. Ze moest eerst klaar zijn met groeien zei mama. Sint had het ook terug geschreven. Mama had de brief voorgelezen. Die wens kon hij niet voor haar vervullen. Dat begreep ze nu ze ouder was wel. Vroeger was ze daar nog te jong voor geweest.

De kinderen in de klas hebben helemaal niet vervelend gedaan over het nieuwe kapsel van Jessica. Juf Sandra had zelfs nog een complimentje gegeven. Bijna had juf door haar haren heen gewoeld, maar gelukkig kon Jessica haar hand ontwijken. Anders was Jessica voor niets zo vroeg opgestaan om er gel in te doen.
Juf tikt met haar houten stokje op het kleine belletje op haar bureau. Dat is het teken dat iedereen even op zijn plaats moet gaan zitten en naar juf luisteren. De muziek gaat even zacht. ‘Ik ben erg trots op jullie. Jullie hebben hard gewerkt om het onze speciale gast van vandaag naar de zin te maken. Vooral de stoel voor Sinterklaas is prachtig geworden,’ zegt juf. ‘We beginnen nu aan de kleine pauze en daarna zal het niet lang meer duren voor hij komt. Maak maar een mooie kring om de stoel van de Sint heen en dan is deze klas er klaar voor.’ Dat hoeft juf geen twee keer te zeggen. Jessica heeft haar stoel tussen Bas en Jeroen in gezet. Bas mag vandaag het kratje met pauzehapjes halen. Die is gevuld met speculaaskoeken. Niemand hoefde vandaag zijn eigen pauzehapje mee te nemen. Deze heeft juf gekocht voor haar klas. Speciaal voor de Sinterklaasviering. De koek ruikt heerlijk en is snel op. Op andere schooldagen willen de kinderen zo snel mogelijk naar buiten, nu willen ze allemaal blijven zitten tot de Sint komt. Tot juf zegt dat ze allemaal veel beter naar buiten kunnen gaan. Dan zien ze hem immers sneller aankomen.

Categorieën: Verhalen

22 reacties

Avatar

SIMBA · 15 november 2007 op 20:05

Good luck, stoere Jessica!

Avatar

pepe · 15 november 2007 op 20:28

Go go Mup en Go go Jessica!!
Ik blijf dit een van de beste vinden die jij ooit schreef!! Het vervolg mag van mij ook snel geplaatst worden.

Dikke knuf

Avatar

geertsjohn · 15 november 2007 op 20:56

Ik ben ook erg benieuwd naar het vervolg. Heel mooi geschreven. Ik word er zelf weer een beetje kind van.

Avatar

lisa-marie · 15 november 2007 op 21:22

Zo mooi verwoord hoe het de wens van een meisje is om een jongen te zijn. Was het maar zo kinderlijk eenvoudig.
Ademloos gelezen en kijk al uit naar het volgende deel van Jessica. 🙂

Avatar

FatTree · 15 november 2007 op 21:27

Ik vind Jessica een interessant personage, ik heb genoten van het verhaal. Ik hou zelf van een sterk einde met een plotwending, wat deze column niet heeft maar eigenlijk ook niet mist.

Voor mijn gevoel zou dit het beter doen als kort verhaal dan als column, maar misschien is dat omdat het personage Jessica naar mijn idee te interessant is om in een column af te schrijven.

Een column die om een, voor mij onbekende reden zal blijven hangen.

EDIT: Ik zie dat ik beter op moet letten. Het is dus inderdaad een verhaal, en geen column. Daar ben ik eigenlijk erg blij om. Voortaan moet ik de categorie dus beter in de gaten houden!

Avatar

arta · 15 november 2007 op 22:10

Een bijzonder kind, jouw Jessica!
Mooi, hoe jij over haar schrijft!
🙂

Avatar

weathergir · 15 november 2007 op 22:11

Schitterend verhaal… kom maar op met deel 2… Kan niet wachten! :wave:

Avatar

pally · 15 november 2007 op 23:01

Mooi geschreven, Mup! Het sintverhaal leidt wel een beetje af. Maar wat een sterk mensje, jouw Jessica! Ben benieuwd naar de rest.

groet van Pally

Avatar

KawaSutra · 16 november 2007 op 00:38

Was het maar zo eenvoudig, hè Mup? Slechts een verlanglijstje dat alleen maar ingewilligd hoeft te worden.
Mooi beschreven, ook juist in die context. Ben ook heel benieuwd naar het vervolg.

Avatar

Li · 16 november 2007 op 00:59

Deze column vind ik een cadeautje!
Een Sinterklaasboekcadeautje met een vervolg!

Li

Avatar

lagarto · 16 november 2007 op 08:09

Bijzonder mooi onderwerp, moeilijk ook, lijkt mij.
Komop Mup!

Avatar

Anne · 16 november 2007 op 09:10

Mooi geschreven Mup.

Avatar

Ineke · 16 november 2007 op 09:18

Ik kijk uit naar het vervolg!

Groeten,
Ineke

Avatar

Kees Schilder · 16 november 2007 op 09:28

Het vervolg graag Mup.kan dat?

Avatar

WritersBlocq · 16 november 2007 op 09:57

Hoi!
Wat een goed verhaal, voor mij de Column van deze Maand hoor.

Dikke Paulinekus.

Avatar

senahponex · 16 november 2007 op 10:00

Mooi en perfect in balans kijk uit naar deel 2 niet te lang wachten hoor.

Avatar

Ma3anne · 16 november 2007 op 12:04

Dit kan zo in een kinderboek voor de middenbouw.

Ik heb kortgeleden kennisgemaakt met ‘een Jessica’. Het viel me op, hoe gewoon de andere kinderen het vinden, dat ze er als een jongen uitziet en een jongen wil zijn. Dit wens ik ook jouw Jessica van harte toe.

[quote]een toneelstuk of dansje voordragen aan de Sint[/quote]
Voordragen aan?

Avatar

Mup · 16 november 2007 op 13:15

Het is hier 32 graden, in de schaduw, en ik zit met kippe(n)vel door jullie reacties, bedankt! deel 2 staat in de rij. ‘Mijn’ Jessica gaat als een speer, en idd de kinderen onderling zien er niets vreemds aan, alleen gewoon anders.Bedankt Ma3, voor je correctie, er zit nog een foutje in de titel ook, er moet een s achter de short:-)

Groet Mup.

Avatar

KingArthur · 16 november 2007 op 16:14

Helaas kan de Sint niet aan alle wensen voldoen maar gelukkig kunnen meer mensen wensen vervullen.

Avatar

Prlwytskovsky · 16 november 2007 op 18:37

Als die kinderen thuis de zooi net zo mooi zouden opruimen als bij “Juf” op school dan zou snieklaas, thuis, een stuk aantrekkelijker zijn; toch?

Deel-2 lees ik zeker pas in nov-2008? 😉

Avatar

Bitchy · 17 november 2007 op 09:09

Onderwerp wat me na aan het hart ligt, kan niet wachten op het vervolg.

Avatar

Dees · 17 november 2007 op 14:50

Mup, volgens mij zag ik ergens iets dat je er weer meer gaat zijn. En gelukkig maar. Want er zijn er maar weinig die zo oprecht schrijven als jij. Zeker over Jessica.

Ik hoop ook op een snelle deel twee. Deze is mooi; het geheel is volgens mij veel meer. Ben benieuwd.

Grtjs,

Dees

Geef een antwoord