Kruidvat@groningen

De streng blikkende vrouw duwde mij achteloos opzij.

Ik ben voor u aan de beurt, zei ze, want dit is mijn man.
Zij legde haar hand op de schouder van een manspersoon, van wie ik mij al afvroeg wat hij deed bij een kassa zonder ook maar iets van een boodschap gedaan te hebben.
Je echtgenoot alvast in de wachtrij posteren, en dan snel je inkopen doen. Dat is winkelen anno 2011. Het voorval vond plaats op 18 februari jongstleden in drogisterij Kruidvat aan de Vismarkt te Groningen.
De vrouw was begin dertig en enigszins gezet van postuur. Zij had blond, krullend haar en donkerbruine ogen. Verder droeg zij een lange, grijze winterjas met rode sjaal, een vale spijkerbroek, en sportschoenen van het merk Nike.
Aan zowel haar linker als rechter arm hing een jengelend kind.
De man torende zeker twee koppen boven zijn echtgenote uit. Hij was broodmager en van allochtone afkomst. Niet zeker is of het land van herkomst in het Midden-Oosten gezocht moet worden of in Noord-Afrika. Zoiets zou uit nader onderzoek moeten blijken.
De man droeg eveneens een spijkerbroek en sportschoenen, maar geen winterjas, doch een enigszins versleten, lichtbruin jack van een onbekend merk.
Een opvallend detail was dat de kinderen onmiddellijk stopten met jengelen toen zij bij hun vader in de buurt waren.
Het tijdstip van het voorval moet ongeveer gelegen hebben tussen 15.03 en 15.05 uur.
Dat kom ik afleiden uit mijn kassabon waarop stond dat ik met mijn pinpas betaalde om 15.06 uur.