Volgens mij is er een rat overleden in mijn baarmoeder, want het riekt hier verdacht smerig. Lijkenpikkers veranderen van baan en werken tegenwoordig als necrofiel in verpleegtehuizen. Continu in afwachting op ontbindende lijken welke ooit in een ver verleden in een luier hebben gezeten. Ooievaars brengen geen baby’s meer, maar opwarmmaaltijden om zo al die liefde bedrijvende tweevoeters tevreden te houden. Alsof er een kindertehuis voor bevers mijn handen heeft aangevallen. Ik moet nog altijd eens stoppen met vingerkluiven, maar hoe? Ik kan moeilijk de hele dag wanten dragen, stront op mijn vingers smeren of mijn vingers eraf laten bijten door hondsdolle lama’s. Probleem is altijd dat er chaos ontstaat als je denkt, praat, luistert, slaapt, schrijft, moe bent en dergelijke meer. Chaos als leidraad. Aan het begin is het als koffie. Smerig als een beschimmelde geitenkaas, maar op den raak je eraan gewend en weet je niet beter. Tot op heden aan toe vind ik koffie nog steeds ronduit walgelijk, dus ik geniet met volle teugen van mijn overheerlijke red bull.

Een red bull smaakt tenminste vanaf begin af aan als een stijve lul, afkomstig van een mannelijk schepsel die veel fruit eet. Voor een man zou een red bull als een zoete kut smaken. Met verbaasde ogen staart de hele mannelijke bevolking me nu aan alsof ik zot geworden ben. Zoete kut? Ben je nu helemaal krank im Kopf gewurden? Jawohl. Zo ben ik immers in het leven gestapt, dus zo gek is dat helemaal niet. Een seksueel actieve man zou wellicht zeggen dat een kut naar bedorven karnemelk zal smaken. Een maagd zal nog altijd denken dat een kut een onbereikbare oase van heerlijkheid is. Wacht maar onervarend jongetje. Als je met je neus in de schimmelkaas zit, dan verander je wel van mening.

Gister is er een supermarkt hier vlakbij overvallen. Zelfs zo’n nietszeggende, standaard situatie doet mijn fantasie al hoog oplaaien: “Geef onmiddelijk die pitloze druiven, anders schiet ik je neer met mijn angstaanjagende banaan!” Of misschien: “Leeg je kassa voordat ik je kop versier met diepvriespizza!’ Ik durf mijn gauloises sigaretten erom te verwedden dat de overvallers ooit getraumatiseerd zijn door hun menstruerende moeders die hen vroeger nooit lolly’s liet pakken in de supermarkt. Uit wraak en absolute waanzin, beroven ze nu alle supermarkten om zo alle lolly fabrieken op te kunnen kopen. Tot slot begraven ze hun moeders met lolly’s om zo hun welverdiende genoegdoening te bemachtigen.


8 reacties

Avatar

SIMBA · 23 februari 2008 op 14:33

Tsja…zó heb ik een supermarkt-overval nooit bekeken 😀

Avatar

Prlwytskovsky · 23 februari 2008 op 21:31

He Shit, wat ik mij afvraag he …: hoe komt die rat in je baarmoeder? 😉

Avatar

Dees · 24 februari 2008 op 14:07

De laatste alinea vind ik leuk, de rest is een beetje alsof de gebruikelijke ziel er niet helemaal in zit. Je bent toch niet minder zwartgallig aan het worden Shit? Om het te verhullen met nog wat extra explicietjes? Want ik zou het missen 😉

Avatar

Neuskleuter · 24 februari 2008 op 14:28

De smaakzintuigen veranderen niet voor niets. Vroeger waren spruiten, bloemkool en zuurkool vies. Tegenwoordig is brie en schimmelkaas lekker, net als vis. Spruiten eten we nog steeds niet. Die maken we alleen. 😀

Weer van de hak op de tak, Shit! Dit keer is de scherpte helaas iets minder aanwezig, maar her en der een glimlachje blijft erin.

Avatar

pally · 24 februari 2008 op 15:49

Wel de gebruikelijke zwartgallige vondsten, maar niet van harte, denk ik. En daarom werd ik deze keer alleen misselijk van de onsmakelijkheid.
Het lijkt me ook verdraaid lastig steeds op hetzelfde aambeeld te slaan en daarmee ook dezelfde verwachtingen waar te blijven maken,

groet van Pally

Avatar

champagne · 24 februari 2008 op 17:25

Ik vind het echt helemaal niets 🙁 Ik volg het verhaal ook niet én ik stoor me aan de grofheid. Als die functioneel zou zijn, zou ik het kunnen hebben, maar nu lijkt het een doel op zich te zijn.

Avatar

Shitonya · 24 februari 2008 op 19:31

Die rat.. misschien wel op dezelfde manier als in een aflevering van South Park ^^
Op dezelfde manier.. ik vind het eigenlijk wel meevallen. Ik schreef vroeger wat vaker drama/serieuzere verhalen, maar ik vind het zelf minder leuk om serieuzere stukken te schrijven, dus daarom blijf ik deze stijl voornamelijk gebruiken. Het doel op zich is gewoon vermaak. Het schelden is hier misschien wat veel, maar ik vind wel wat ik er wel redelijk origineel in ben waardoor het niet irritant wordt. Het is ook maar net wat je gewend bent te schrijven en lezen.
Minder zwartgallig..hm nee dat is niet veranderd. Het hoeft ook niet altijd op te vallen 🙂

Avatar

arta · 25 februari 2008 op 09:08

Iedere alinea had een column op zich kunnen worden!
Tja, het is gewoon jouw typische absurde schrijfstijl, daar hou je van, of niet…
Ik kan er steeds wel om lachen!
😀

Geef een antwoord