Ik zeg misschien vaak de verkeerde woorden.
Maar ik krijg je niet uit mijn hoofd.
Maar die keren dat je mij ziet, dan krijg je mijn volledige aandacht.
Bij het woordje ‘papa’ ga ik aan en ben ik er alleen voor jou.

In jouw wereld werkt het anders dan de mijne.
Jij kent mij straks niet meer, omdat je mij zo weinig ziet.
Terwijl ik je nooit vergeten zal en er altijd zal zijn, ook al weet je dat nu niet.
We lijken een beetje verdwaald en dat is zo jammer
Ik hoop dat het gewoon niet te lang meer gaat duren, allemaal.

Luister naar me, ook al zie ik je niet.
Laat mij inzien waarop ik telkens weer wacht.
Ik praat sinds kort met iemand over jou en de situatie waarin wij zitten.
Over je verdriet en je speltherapie, dat voorkomen had moeten worden.
Over dat je overstuur raakt omdat je bij me wil zijn.
Het onbegrip wat je krijgt omdat niemand naar je luistert.
Ik praat over de leuke dingen die je zegt met mij te willen doen, maar daar niet de kansen voor krijgt.
Ik hoop dat je je broertje wil vertellen over mij.

Ik praat over jou, omdat ik denk dat je straks niet meer weet dat ik je papa ben.
Omdat ik zo’n groot deel van je opvoeding mis en over het gemis van de hechting van vader tot zoon.
Maar aan je grote zus kun je zien dat ik belangrijk ben voor haar.
Zij gaat je vast vertellen dat ik jou papa ben.

Ik probeer me sterk te houden en ben nog steeds trots dat jij mijn kindje bent.
En ik ben stil maar schreeuw het uit, door de wanhoop en de pijn.
Mijn boosheid en verdriet zorgen ervoor dat ik ga trappen.
Een menselijke reactie, die vast niet altijd de beste reactie is.
Ik weet dat ik alles voor je ben, maar dat niemand je begrijpt.
Ik ben groot, maar voel me heel klein.
In tegenstelling tot wat jij bent.
Mijn kleine kindje, maar toch al zo groot.

Ik kijk er nog steeds naar uit als ik je weer zie.
Ik heb je nog steeds nodig. Zonder jou kan ik het niet.
Open je oren en luister wat ik je zeggen wil.
Als jij er niet was geweest, had ik allang opgegeven.

Categorieën: Hokusai bon

0 reacties

Geef een antwoord