Toen Mr. Moshavot, kantonrechter in ruste en verklaard voorstander van achterkamertjesoverleg, de brand in zijn sigaar wilde steken, werd hij direct vermaand door een vrouwelijke conducteur.
“Verboden te roken in treinen mijnheer.”
“Ook in eersteklasrijtuigen?” repliceerde Mr. Moshavot op brommerige toon, waarbij hij de conductrice geringschattend aankeek.
“Het mag alleen op stations bij de rookpalen.” Mr. Moshavot stopte met tegenzin de sigaar terug in zijn koker. De steeds groter wordende invloed van de anti-rooklobby vervulde hem met grote afkeer. Roken was heden ten dage bijna nergens meer geoorloofd. Straks gaan ze je nog verplichten gezond te blijven, zo vreesde hij.
Achterover geleund in het pluche van zijn eersteklaszetel dacht Mr. Moshavot aan het doel van zijn reis. Een niet nader te noemen horecagelegenheid in het Haagse, waar hij met enkele liberale vrienden zou overleggen over de ontstane crisis binnen de Partij. Deze werd enerzijds veroorzaakt door een losbandig fractielid, en anderzijds door een vrouwspersoon dat er een handje van had de onderdrukking van seksegenoten, vooral allochtone, te pas en te onpas aan de orde te stellen, terwijl toch het partijprogramma met geen woord over dat onderwerp repte.

Mr. Moshavot was voor het overleg uitgenodigd omdat hij binnen de Partij bekend stond als een nietsontziende vrouwenbezweerder. Niet vreemd als je bedenkt dat hij in zijn lange carrière zes vrouwelijke mederechters had bewogen het kantonrecht te verruilen voor het aanrecht. Bovendien, en dat telde wellicht nog het meest, had hij enkele jaren geleden door het voeren van een vlammende rede weten te voorkomen dat een vrouw tot partijvoorzitter werd gekozen.
Toch had Mr. Moshavot bepaald geen hekel aan vrouwen. Zo had hij vanmorgen bij zijn vertrek, toen zijn huishoudster Laura op bevallige wijze haar borsten tegen zijn armen had gedrukt, direct het voornemen opgevat Haagse bloemen voor haar mee te nemen. Vrouwen hadden blijkbaar dat soort attenties nodig. Althans, volgens zijn vorige huishoudster. Deze had bij haar vertrek met betraande ogen verklaard dat hij niet erg vrouwgevoelig was. Na de komst van Laura, die niet alleen het huishouden bekwaam bestierde, maar ook enig erotisch vermaak in zijn leven bracht, had hij zich voorgenomen zijn leven op dit punt te beteren.

Denkend aan Laura, en de pleziertjes die hij vanavond met haar hoopte te beleven, stapte Mr. Moshavot op Den Haag Centraal uit de trein. Een paar meter van hem vandaan bevond zich de rookpaal waarover de conductrice zostraks had gesproken. Om de paal had zich nogal wat schorriemorrie verzameld. Onmiddellijk beende hij naar de man die naar zijn idee de stationschef moest zijn.
“Mijnheer, waar zijn hier de rookpalen voor eersteklaspassagiers?”

Categorieën: Politiek

20 reacties

Mosje · 13 april 2005 op 19:03

Waarde Moshavot, er zullen, om in je eigen woorden te blijven, wel weer wat mensen kleppen dat jij mij bent, of ik jou. Niets van aantrekken.
Zeer lezenswaardig stukje.

WritersBlocq · 13 april 2005 op 19:05

[quote]Deze werd enerzijds veroorzaakt door een losbandig fractielid,[/quote]
Dat moet de losgeslagen Jansen zijn die gevlucht is voor Kees. Wacht maar,tot Kees & Co het Haagse hebben ontdekt. Dan word jij ontmaskerd, hoewel het beter is dat dat niet gebeurt.
Wederom een eersteklas column!
(p.s. het is een compliment voor Mosje dat hij jou is. Of dat andersom ook voor jou geldt…? Laat dit eens weten 😀 )

Ma3anne · 13 april 2005 op 19:28

Het staat als een paal boven water dat dit weer een goed geschreven column is. En toch denk ik… 😀

Louise · 14 april 2005 op 00:19

Geachte Mr. Moshavot,

Als wij nu eens met zijn tweetjes, onder het genot van een lekker sigaretje, bij zo’n eersteklas-rookpaal…
Nah ja, en dat jij mij dan gewoon even verteld wie je echt bent ofzo 😉

(Schrijven kun je, absoluut!)

Li · 14 april 2005 op 00:26

[quote]En toch denk ik…[/quote]

Ik denk dat ik voor paal sta, maar ik denk dat het…is!
Kan niet anders 😀

pepe · 14 april 2005 op 07:23

Meneer Manchet, wie u ook mag zijn? Blijf vooral doorschrijven hier, dan kunnen wij voortaan genieten als u een stukje uit uw mooie mouw schrijft!
Ik denk dat meneer Manchet… gewoon meneer Manchet is! 😛

champagne · 14 april 2005 op 08:10

Hem maakt mij niet uit wie Manchet is…als hij maar blijft schrijven! 🙂

Wright · 14 april 2005 op 08:19

Inderdaad!! Ga vooral door met Uw Haags geblaf!…Uuuh, gebluf bedoel ik 😀

KingArthur · 14 april 2005 op 13:33

Als ….. bij paaltje komt… 😀

sally · 14 april 2005 op 22:14

Heerlijk verhaal.

liefs Sally

Manchet · 14 april 2005 op 22:40

Hartelijk dank voor uw reacties. Het doet mij deugd dat er deze keer door de vrouwen een ietsje minder wordt gespeculeerd over mijn identiteit.
Ach, vrouwen. Desinit in piscem mulier formosa superne.

pepe · 15 april 2005 op 07:32

Major e longinquo reverentia

WritersBlocq · 15 april 2005 op 09:59

Pater in horto est.

Ma3anne · 15 april 2005 op 10:39

ha ha, die Manchet. Asterixfan? 😀

Si vis pacem para bellum. 😛

Wright · 15 april 2005 op 12:54

Acta est fabula!! 😀

WritersBlocq · 15 april 2005 op 14:46

Leuk hè, die Latijn sekreten!

Wright · 15 april 2005 op 16:09

Ita est!
Nunc est bibendum, WB:pint:

Martijn · 16 april 2005 op 10:52

Geachte heer / mevrouw Manchet,

Er lijkt mij een hoger doel voor u weggelegd. U dient De Politiek in te gaan met uw schrijvelarijen!
U dient te pleiten voor een generaal pardon voor de rokende medemens. Herstel, de rokende medemens van stand.
Dat het canaille maar bij die wanstaltige perronperiscopen gaat hangen, waar lieden van de gerechtelijke macht mogen bilateren onder het genot van welriekende dampen van schutbladeren van een excellente Havana en een cognac uit een juist jaartal. Dit alles in een ge-air-conditionde setting van van masjesteuze rookpilaren in barokstijl.

Daarbij bent ú juist diegene die zich het alleenrecht op –wat inmiddels heet – de Wilderscoupe mag toe-eigenen.

Recht zal zegevieren, [i]justice will prevale[/i]. Of zoals de jagers van Aktaioon het zo treffend wisten te brengen:

Rectus orare Canis & Gunnink

U begrijpt waarde Manchet, die is niet alleen Ernst, maar ook Bobby en de rest!

Groet Martijn 😀

Manchet · 16 april 2005 op 11:48

Amice collega Martijn,

Het doet mij deugd in u een medestander te hebben gevonden voor meer openbare rookgelegenheden.
Dat u een man bent verbaast mij niets. Vrouwen vertonen, ook als het om wet-en regelgeving gaat, toch een veel meer volgend gedrag. Ik ken zelfs een vrouw die is gestopt met roken, hetgeen toch wel duidt op enige onderdanigheid ten opzichte van de wetgever.
Het zou mij plezieren heer Martijn, u een keer te ontmoeten en wat van gedachten te wisselen onder het genot van een wilde havana en een glas Schotse whisky,

Hoogachtend en hartelijke groet,
Manchet

WritersBlocq · 16 april 2005 op 16:24

M & M beschikken, met zeer veel schik, over dezelfde ideeën en gevoelens. Het lijken wel wijven, die tellen ook in hun 1tje voor 2. Doe eens een co-column :laugh: met jezelf.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder