Column…..Kunst?

Een beetje straffe oostenwind maar gelukkig de zon schijnt, het is mooi weer en ik geniet van deze wonderschone dag.Kan iets deze dag nog stukmaken, mijmer ik. O ja, het is woensdag, dus vanavond weer op naar Utrecht.
Weet je waar ik zo’n gruwelijk de pest aan heb? Dat anderen je in de val lokken om je vrijheid prijs te geven. Ze willen je bezighouden omdat je met de VUT bent en je zonodig van de straat af moet.

Djeems Bont

Ik ben Djeems Bont en kom net terug uit Irak. Mijn medeagent is vermoord doordat zijn vermomming niet echt geslaagd was. Ik had ‘m al gezegd, dat ie moest stoppen met die viltstift en zijn snor écht moest laten groeien, maar hij wist beter. Ze hebben zijn (wel echte) baard in brand gestoken en tegelijkertijd hem alle hits van Het TriangelTrio laten horen. Die brandwonden waren zo erg nog niet, maar die muziek maakte ‘t kapot.

Westerscheldetunnel, hoera (?) (!)

Het is zover. Jaren, tientallen jaren zelfs, is er over gestudeerd, geschreven, gepraat. Een brug, een tunnel, of van allebei een beetje ? Diverse mogelijkheden passeerden de revue. Toen de beslissing eenmaal gevallen was (een tunnel dus) kon zo’n kleine tien jaar geleden met de daadwerkelijke uitvoering begonnen worden.

Dorpsgekte

Het ergste van vakantie? De groetverplichting. Dat ik het hele vakantiedorp gedag moet zeggen. Thuis geven ze liever een grote mond of steken een vinger omhoog. Iemand te lang aankijken kan al worden gezien als een daad van agressie. Een praatje maken? In de trein staren ze demonstratief uit het raam. Want stel je voor. Een vreemde die je zomaar aanspreekt.

112 Omdat iedere seconde telt

“Goedemiddag 112 alarmcentrale, waar mee kunnen wij u van dienst zijn?”
“Ja, hallo, u spreekt met Mirella Klein, ik sta hier in Den Haag en…”
“Waar zegt u?”
“Den Haag. En er wordt…”
“U zegt Den Haag?”
JA! Den Haag, domme doos. Ik probeer hier aan mijn burgerplicht te voldoen, dus als je me even mijn verhaal laat vertellen, schoot door mijn hoofd. “Ja Den Haag.” Kwam er uit mijn mond.

Ik ben een lafaard

Ik ben bang, bang voor de oorlog maar nog angstiger voor wat nog komen gaat. Maakt die gedachten gang me dan tot een lafaard? Begrijp me goed van alle angst in mijn lichaam is 1% de angst voor mijn eigen hachje maar die overige 99% is voor mijn twee kinderen.

Spoort sport?

Wat een sport om deze rubriek een gezicht te geven. Sport spoort blijkbaar niet op Column X. Ik kan er natuurlijk een sport van maken om zo snel mogelijk op de bovenste sport van deze rubriek te eindigen maar ik vrees dat het een spaak in mijn stoel zal kosten. Ik ga immers gebukt onder wedstrijdstress en gebrek aan columnvaardigheid.

Studeren? Au!

De jongste hervormingen die de regering wil doorvoeren in het onderwijs kunnen rechtstreeks naar het Guinnes Book of Records. Onder vermelding van ‘Hoe maak ik mezelf en mijn land belachelijk’. De plannen luiden als volgt. Voor studenten wordt de OV-kaart ingetrokken en verdwijnt ook de prestatiebeurs om te worden tot een volledige lening.

Saddam als soapster

Op het kantoor van de directeur van het Londense wassenbeeldenmuseum Madame Tussaud’s gaat de telefoon. Het is zijn collega-directeur van de Amsterdamse vestiging.

– Ha amice, gefeliciteerd he!
– Eh ja, bedankt. Waarmee precies?
– Heb je het niet gezien? We staan in de krant! In Daily Mail én in Trouw!
– Oh?

Briefkaart uit het verleden

Mijn telefoon rinkelt op het werk, door nummer herkenning zie ik dat mijn vrouw belt, en ik neem op met, en schattebout hoe gaat het vanmorgen.
Het is even stil aan de andere kant, ik hoor een zucht, en ik vraag wat er aan de hand is. Je hebt een briefkaart gekregen, en ik snap er niks van? Hoe bedoel je vraag ik, toch niet van mijn vriendin (grapje). Nee, maar ik vind het een beetje vreemd.

Het Oor

[i]Een waar gebeurd verhaal over een Indonesisch meisje met een enorm groot oor.[/i]

Ik was zeventien jaar oud toen de leraar Latijn de betekenis van het woord “vir” uitlegde.
“Een vir,” zei hij, “is een man die de leeftijd van veertig jaar bereikt heeft. Dat was een belangrijke datum in het leven van elke Romein. Een vir had meer privileges dan een knulletje van vijfentwintig.”

Stel je voor..

Het doet me denken aan vroeger.
Toen ik als kind het buiten hoorde rommelen.
Dan wist ik hoe laat het was. Er was onweer op komst.

Met z’n allen rond de keukentafel wachtten we dan op wat ging komen. Met een beker warme chocolademelk zagen we de bliksemschichten het hemeldak verlichten. En hoewel je wist dat er een flits of donderslag aan zat te komen, schrok je telkens weer.
Televisie, radio en telefoon werden van hun voeding ontdaan. Het was wachten.