Wat een afschuwelijk woord. De bedenker van dit woord heeft bij taalkundig wellicht een belletje horen rinkelen en gedacht, dat kan ik beter. Dan krijg je zo iets lelijks als schrijftechnisch. Op mijn laptop wordt dit woord door mijn tekstverwerker steevast rood onderlijnd. Ja, ja, een rode lijn met een ferme consequente krul. Zelfs mijn tekstverwerker steekt er de draak mee. Negeren denk ik dan. Alles negeren en never nooit niet toevoegen aan mijn woordenlijst. Gelukkig is schrijftechnisch nog niet ingedaald in het Daalse Dikkertje. Stel je eens voor, dat na schrijftaal ineens het woord schrijftechnisch opdoemt. Om de verdoemenis niet. Dat gaat niet gebeuren. Daaltaal staat dat niet toe. En terecht. Brengt mij meteen bij schrijftaal. Ook al zo’n maf woord. Het geschreven woord zie ik alleen maar in tekstballonnetjes verschijnen, boven zielen die niet zeggen wat ze bedoelen. Meestal kijken ze heel beteuterd als ik hen daar op aanspreek. Alsof ik met een naald door hun luchtballonnetje prik. Mijn Aha-erlebnis verwordt dan plotseling tot hun Hoho-erlebnis. Hun schrijftaal glijdt dan meestal af van spreek- naar schreeuwtaal. Vloeken heet dat.

Schrijftechniek vind ik dan wel weer een geschikt woord. Ik wordt soms zelfs lyrisch als ik zie hoe sommige lieden hun schrijfmiddelen hanteren. Of dat nou is met Oost-Indische inkt, ganzenveren, potloden, pennen, ballpoints, krijt of toetsenbord, het maakt me al niet uit. Zolang de techniek maar uitmondt in schoonschrift, pas de problème. Zodra de teksten geschreven of gedrukt staan zie ik echt niet meer met welke techniek ze tot stand zijn gekomen. Uitzondering hierop vormt de kalligrafie. Niet te verwarren met palligrafie. Knap hoe de Chinezen deze kunst bedrijven. Maar allez, dat mag je ook verwachten van een volk dat doordrenkt is met de leer van Confucius. Ik moet hierbij wel onmiddellijk toegeven dat ik ook af en toe confuus wordt van al die gekrulde letters.

Schrijftechniek veronderstelt ook het bestaan van schrijftactiek. Slinks schrijven noem ik dat. Hoewel schrijvers van rechts kunnen er ook wat van hoor. Het geschrevene kan je soms behoorlijk op het verkeerde pad brengen. Experts in het schrijven van tussendoorregels zijn ons allen bekend. Ze drijven de burger vaak tot waanzin. De schrijftactici vinden vooral emplooi in de rechtspraak, het notariaat, de ambtenarij en het geldwezen. Daar is het tussen de regels door schrijven en lezen tot een rechtse hobby verheven. Sommigen weten het ook goed te oreren. Luchtschrijven in kleine lettertjes heet dat.

Ergo error. So what. Een paar foutjes op de pagina is heel normaal in het internettijdperk van vandaag. Ik zou zeggen, lig er niet al te veel van wakker. Want laten we even erelijk zijn. Qua schrijftechniek behoort erelijk eerlijk te zijn. In het multimediale minimale interfacetijdperk worden ook de foute kleine lettertjes voor lief genomen. Zowel de palli- als de kalligrafen onder ons zullen dit naar eer en geweten beamen. Voor kleine lettertjes biedt een beamer dan wel weer soelaas. Beam me up Scotty onderschrijft in spreektaal eens te meer dat schrijftechnisch never nooit van deze wereld kan zijn.

[b][u][url=http://www.youtube.com/watch?v=tIxmz_0tpPU]Mien ferme taal[/url][/u][/b]

[img align=left]http://nhn.meerbusiness.nl/cms/files/Nieuws/ipen.JPG[/img]

Categorieën: Reactie columns

Mien

Bewonder luidruchtig en verwonder in stilte

11 reacties

sylvia1 · 4 januari 2011 op 09:51

Leuk stuk Mien! Ergo error, haha. En die laatste zin mag er ook zijn. Maar ondanks het internettijdperk is schrijfatechnisch zijn in sommige kringen not done, denk ik.
*By the way, ff off-topic, het thema reactiecolumn, betekent dat dat je hiermee reageert op een andere column?*

SIMBA · 4 januari 2011 op 10:52

Taalkundig is inderdaad mooier, je hebt gelijk.
Ik zal schrijftechnisch niet meer gebruiken, proberen altans 😀 erelijk is erelijk ik gebruik het regelmatig!

arta · 4 januari 2011 op 11:34

Echt leuk hoe jij onderwerpen uitdiept op de, voor jou karakteristieke, manier.
🙂

Avalanche · 4 januari 2011 op 14:39

Stukje schoonschrift, wat mij betreft. 😉

LouisP · 4 januari 2011 op 16:53

Mien,
van iets kleins iets groots maken is vaak een kunst. Van niets iets maken zowaar nog kunstiger.
Tja van iets negatief iets positief maken,of andersom kan ook bijzonder zijn, denk ik

Hun schrijftaal glijdt dan meestal af van spreek- naar schreeuwtaal. Vloeken heet dat.

louis

Kwiezel · 4 januari 2011 op 22:19

Mien!

Je kunt heerlijk schrijven en op de één of andere manier word ik er vaak soort van vrolijk van. Deze zin bijvoorbeeld: [quote]Hun schrijftaal glijdt dan meestal af van spreek- naar schreeuwtaal. Vloeken heet dat. [/quote] Prachtig gewoon! Heb genoten van je stuk!

Minder sterk is “ik wordt soms…” 🙂

Enne, palligrafie moet volgens mij pallygrafie zijn, toch Pally? 😉

Dees · 5 januari 2011 op 11:23

Haha, ik vermoed de reactie waar dit een reactie op is. Heerlijke column over een herkenbaar gruwelfenomeen, maar schrijftechnisch houd ik er met rode krul en al toch in…

embee · 5 januari 2011 op 11:49

Gaaf stuk Mien!
en… rode lijntjes uit staat een stuk rustiger!

Groetje van embee

Mien · 6 januari 2011 op 07:40

@allen: Bedankt voor jullie reacties

@sylvia1: De column is een reactie van mij op het afschuwelijke woord schrijftechnisch, niet meer en niet minder. Vandaar reactie-column

@Kwiezel: Thank voor het duiten van mijn taalvout. Het was een slikkertje van mijn oetsenbord. Palligrafie is schoonschrift met een hoofdletter P.

@Dees: Ik overweeg serieus een verboden column over het fenomeen “herkenbaar”.

Harrie · 6 januari 2011 op 11:07

Ga dit even aan Raakhout vragen. Die heeft ervaring met Daalse kikkers.

Dees · 6 januari 2011 op 12:30

Tja, zoals een gehandicapte ooit tegen me zei, je kunt me ook fysiek uitgedaagd noemen, in plaats van gehandicapt. Maar ik blijf een mankepoot. 😀

Edit: Hmm dit had in antwoord op jouw (Mien’s) antwoorde gemoeten. En dus en zo.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder