Verloren dwaalde dokter Wie langs dennenbomen en berkenbosjes. Iets had hem gelokt. Hij wist alleen nog niet precies wat en wie. Een bijna onweerstaanbare behoefte het bos in te trekken, dat was wat hij die ochtend gevoeld had tijdens het ontbijt. En dat allemaal naar aanleiding van een klein stemmetje dat door de keuken dwaalde en linea recta zijn linkeroor was ingevlogen.
Verfraaiing bepaalt het straatbeeld. Correctie is bon ton. Het opleuken van lijf en leden de doodnormaalste zaak. Cosmetische chirurgie zit nog in de experimentele fase, waar gehakt wordt vallen spaanders. Marijke Helwegen laat oogstrelend zien wanneer psychisch verval tot lichamelijke schade leidt. Sneu. Veelal vrouwen denken strakker, jonger en fraaier te worden wanneer ze hun lijf ter beschikking van de wetenschap stellen. Dom! Ook mannen leveren zich uit aan medici met een decoupeerzaag. Nog dommer!
Bijna niemand kende Georges De Vreeze alhoewel hij een trouwe dorpsgenoot was. O ja, “ Den Beer” kenden ze wel, wie kende “Den Beer” niet?
Den Beer stond gelijk met een forse veertiger, altijd met een sigaret in de mond die hij deels oprookte maar ook deels sjiekte tot er wat bruin sap uit zijn ene mondhoek ontsnapte. Dit euvel werd dan weggewerkt door met de regelmaat van een klok met de rug van de hand eerst de kin droog te wrijven en daarna de broekspijp van de reeds ettelijke keren herstelde overal te beroeren. Dat er daardoor een glanzende vuile plek gecreëerd werd was geen bezwaar.
Daar ligt ie dan op de grond. Basaal, rechthoekig en keihard zichzelf te zijn. Vuurrood tot op zijn kaken. De grote drukte rondom hem heen laat hem koud. Het stoort hem niet. Vanuit zijn geaardheid beseft hij dat drukte vanzelf weer overgaat. Hoe vaak hij wel niet betast, bepoteld en besnuffeld is de afgelopen dagen. God mag het weten. Geen krimp heeft hij gelaten. Eigenlijk geniet hij stiekem van alle aandacht. Nou ja, tot op zekere hoogte. Ook aanzien kent grenzen natuurlijk.
Verontrust knoopt de dokter zijn bonte sjaal om zijn nek. Wat hij nu toch weer vernomen heeft baart hem grote zorgen. Een vreemd dier is plots opgedoken in de kwariband van Palombia. Vlak bij Venezuela. Volgens de overlevering luistert het vreemde dier naar de naam Imalupisram. Dat klinkt verdacht. De naam komt de dokter bekend voor en voorspelt in zijn ogen niet veel goeds. Wildeman is het nieuws komen brengen. Hij had het weer gehoord via de tam tam. Wildeman is technieker en medicijnman van sterrengat Joepilèr en al gallactica lang bevriend met de dokter. De dokter kan de boodschap van Wildeman niet negeren. Er rest hem dan ook niets anders dan polshoogte te gaan nemen. De Imalupisram kan nogal schade berokkenen aan zijn omgeving.
