Oudejaarsdag 2012
Oud jaar is het. 2012. Oudejaarsdag. Oudejaarsavond. Met knallende knullen die knallen veroorzaken. Totaal ongeïnteresseerd lopen ze door de straat.
Oud jaar is het. 2012. Oudejaarsdag. Oudejaarsavond. Met knallende knullen die knallen veroorzaken. Totaal ongeïnteresseerd lopen ze door de straat.
Al dagenlang worden mevrouw T. en ik uit onze slaap gehouden door een
knaagorgie die zich boven onze hoofden afspeelt.
Het is de vloek van Sylvio, de veldmuis die we vorig jaar in onze voorraadkast verschalkt hebben. Of beter gezegd met een duivelse val de nek hebben gebroken.
De meesten van jullie waren het vast alweer vergeten. Druk, druk, druk als jullie zijn met werk, kinderen, hobby’s, vakanties en alle planning er omheen.
Twee dingen wil ik hier aantonen: Ten eerste, voor mij, één van de manieren van onthouden van mensen via gebeurtenissen en ten tweede, een omschrijving van wat mensen met verhalen doen. Om alles een beetje overzichtelijk te houden zal ik dus maar eerst beginnen met het verhaal of nog beter, de hoofdrolspeelster van het verhaal, Anna, Anna Schepers.
Donkere wolken pakten zich samen boven Leusden Centrum. Het was begin December en een gure wind streek langs de huizen in de Rozenstraat. In de keuken van nummer 13 schilde Anja van Bakel met woeste gebaren de aardappels. Anja was boos. Boos op de regering die had aangekondigd te gaan bezuinigen op de huursubsidie. Als bijstandsmoeder zou zij daarvan het slachtoffer worden. En ondertussen zouden de mensen met de hoogste inkomens er volgend jaar dankzij het nieuwe belastingstelsel weer eens op vooruitgaan.