Keuzes?

Wat zijn dat eigenlijk? Je kiest vaak tussen twee of meer zaken die je niet kent. Althans de consequenties niet. En dan twijfel je en doet maar een gok. Soms heb je achteraf spijt. Maar dat is eigenlijk onzinnig. Want je weet toch nooit precies hoe je niet-keuze zou hebben uitgepakt. Het blijft een dilemma, want kiezen beperkt altijd, omdat het impliceert je ook iets niet kiest.

Niet lezen, wel reageren

Ik las hier laatst de volgende interessante reacties op een stukje:”Na de 2e alinea gestopt met lezen” en “Ik begin er al niet meer aan”.

Ik heb dat ook wel eens gehad, dat ik na de 2e alinea van een artikel ben gestopt met lezen. Het was een keer ’s avonds in bed toen ik bij het openslaan van de krant van Wakker Nederland door slaap werd overmand (u zult nu misschien denken: ”Waarom leest hij pas ’s avonds in bed de ochtendkrant?” Da’s een goeie vraag waar ik zelf eerlijk gezegd geen goed antwoord heb).

Wijzen

Vandaag mogen de laatste beelden weer even uit de doos en de krant waarin ze al jaren worden bewaard. Het is een vergeeld dagblad, dat nog uit het guldenstijdperk dateert. De inhoud ervan verandert over de jaren minder snel dan heersende kledingstijlen en haardrachten. Dat geldt ook voor de beelden. Die zijn universeel. Het zijn de drie wijzen, die nog één dag bij de kerststal mogen staan, voor we de kalende boom naar buiten sodemieteren en de rest weer elf maanden en een week in de doos op de vliering zetten.

Mediaslachtoffer (2)

Ergens op de redactie van een krant bij een ochtendlijke werkvergadering:
“ En, wie kan er een vervolg brengen op die story met dat oude vrouwtje dat aangevallen werd in dat rusthuis?” “Baas, ik heb een nog al goede relatie met een rusthuis in Mechelen!” stelt één van de journalisten voor. ”Goed” zegt hij,” maar let op he! We moeten dezelfde strekking van dramatiek blijven bewandelen he.” “Tuurlijk baas.”

Mediaslachtoffer

Laat me vooral duidelijk zijn. Het is erg, zeer erg.
“Felicie (96) toegetakeld door haar verpleegster” titelde de voorpagina van mijn krant. De foto, met daarbovenop nog een close-up van een arm vol blauwe plekken loog er niet om. Hier was iets ellendigs gebeurd. Ik heb het gecontroleerd, ook andere kranten vonden het nodig deze tragedie op de eerste pagina te blokletteren.