SAS

Wedden dat de ‘SAS-dag’ en ‘Sonja Bakkeren’ aan ’t einde van ‘t jaar in de DIKKE van Dale staan?
Iedereen kent de inmiddels stinkend rijke, super slanke gewichtsconsulente Sonja Bakker wel. En net zoveel mensen kennen wel iemand die heel wat kilo’s kwijt is geraakt dankzij ’t dieet van deze mevrouw…
Ik heb ook alm een tijdje een stuk of wat van die afgevallen mensen in m’n omgeving rondlopen. En meeloperig als ik ben besloot ik ook te gaan ‘Sonja Bakkeren’.

Lieve Sonja

‘Ik ben veel te dik en alles zit te strak’, horen we om ons heen.
De dieetgoeroe`s varen er wel bij.
Deze voedselprofessors, miljonair door onze zwakheid, beloven het ideale gewicht vanuit allerlei prop(p)orties.
Hun dieetboeken worden steevast bestsellers en denderen als warme croissantjes over de toonbank.
Hierin schilderen zij de mens af als slappeling, met minimale weerstand tegen overmatig consumeren.

Het helpt. Zoals altijd.

De bel gaat. Er staat een man voor deur met een pet op. En een jasje waarop “Gemeente” staat.
‘Ik zoek de eigenaar van het grof vuil dat daar op de hoek staat,’ legt hij uit.
‘Nee hoor,’ antwoord ik.
‘Wat, nee hoor!’ Het klinkt verongelijkt. Zoals een kind dat geen ijsje krijgt.

Croissantje

Stel je voor. Je bent een stakker met een gering verstandelijk vermogen en een groot ego. Wat doe je dan? Je wordt agent. Want die pet past ons allemaal. Jammer dat je dan je collega’s die wél goed bij hun hoofd zijn te kakken zet, maar helaas, het is niet anders. Veel agenten werken trouwens liever niet in Amsterdam. Te lastig publiek. Nou, wij Amsterdammers zijn ook niet zo dol op de politie. Te lastige agenten.

Pasfoto’s

Soms zijn van die dagen dat niets wil lukken en alles wat je in handen neemt lijkt te vallen.
Zo’n dag overkomt mij in ieder geval regelmatig.