meneer

Lang leve de klusjesman

Als ik het in mijn kennissenkring goed beluister, heeft bijna elke zichzelf respecterende onafhankelijke vrouw tegenwoordig haar eigen klusjesman. De meeste verhalen over klussende vreemdelingen zijn, op een enkele na, positief. Zo circuleren er opgetogen verhalen over Polen, die zich voor 10 euro in het zweet werken en het hele huis opknappen. Nou, daar heb ik wel oren naar.

Door adriaantje, geleden

Altijd lol met Erwin Kroll

Even met het KNMI gebeld: “Goedemorgen, Oplopers hier. Erwin Kroll in de buurt?” Zonder omhaal van woorden werd ik doorverbonden met de rijzige en altijd vriendelijke meteoroloog. Nieuwsgierig informeerde hij, wat ik voor vraag had. Dus ik antwoordde: “Ik hoor net dat de ziektekostenverzekering voortaan ook de kosten in verband met depressies vergoedt. Kun je mij even de weersverwachting mailen voor de komende tijd? Dan weet ik tenminste wanneer ik weer een declaratieformulier moet indienen bij mijn Zilveren Kruis.”

Door DriekOplopers, geleden

Verkeer (d)

Hoera! Er staat weer een dagje shoppen voor de deur. Vrolijk stap ik met mijn shopoutfit en de perfecte schoenen de deur uit. Mijn vrije dag kan nu al niet meer stuk. Ik druk op het knopje van de automatische deurvergrendeling en de koplampen van mijn auto knipperen me vrolijk tegemoet. Ik stap in de auto en rij richting het huis van mijn vriendin Karin, die ook niet vies is van een dagje flink geld over de balk smijten voor een primaire behoefte genaamd kleding. Toch vraag ik me stiekem af wat deze dag me gaat brengen. Een flinke miskoop zoals mijn rode schoenen die nu op marktplaats staan? Of een geweldig jurkje voor mijn verjaardag?

Door Mya, geleden

Schrijven naar een hoogtepunt

Mijn hoofd was als een wasmand. Wat een was! Regelmatig trof ik het ‘weer’ in de niet vertelde kledingstukken. Hoeveel oplossingen bedacht ik niet om mijn wassende hoofd leeg te maken. Sporten, zingen, met het hoofd bonken tegen de muur, overmatig drinken of slapen? Niks hielp. Tot drie maanden geleden, toen op een avond het toetsenbord brutaal met me begon te flirten. Of ik hem niet eens wilde betasten en meer van die oneerbare voorstellen. ‘Schrijf meisje, schrijf!, dan raakt je wasmand leeg’, lispelden de knoppen.

Door Nikita, geleden