Geklanterfanter
‘Nummer 666!’
Blikken kruisen elkaar. Een reactie blijft uit.
‘Heeft iemand nummertje 666?’
‘Eh … 666 …, ja ik …, ben ik dan al aan de beurt.’
‘Wat mag het voor u zijn?’ Vraagt de juffrouw achter de toonbank vriendelijk.
‘Nummer 666!’
Blikken kruisen elkaar. Een reactie blijft uit.
‘Heeft iemand nummertje 666?’
‘Eh … 666 …, ja ik …, ben ik dan al aan de beurt.’
‘Wat mag het voor u zijn?’ Vraagt de juffrouw achter de toonbank vriendelijk.
“Kom op, jongen, niet zeuren. Je hebt koorts en er komt weer erwtensoep uit je drain. Tijd voor weer een nieuwe les.”
“Ik haat leren, mam.”
“Les zeven van ‘Race tegen de ziekenhuisklok’ wordt vast leuker dan de vorige. Hup. We gaan er eens een fijne dag van maken.” Moeizaam staat Bram op van de bank. De zak snot, die uit zijn buik steekt, sleept achter hem aan, terwijl we naar buiten lopen. De buurman zit al in zijn auto te wachten. Hij heeft zich de afgelopen weken als privé-chauffeur opgeworpen.
Zoals de meesten van jullie wel weten ben ik met manlief onlangs een weekje weg geweest naar Italië. Omdat hij nogal gek is op uitzichten (heel vreemd want van hoogtes houdt hij helemaal niet), vertrokken we naar Rocco di Papa. Als echte toeristen hadden we een boekje met ‘Bezichtigingen in en rondom Rome’ waar dit uitzichtpunt in beschreven stond. Het zou er schitterend moeten zijn.
Ho ’s even dat is wel een joker die ik hier neerleg hoor.
Nou en ?
Dan is dat stapeltje kaarten voor mij Wouter, zo gaat dat met pesten
En dat is nou precies wat me niet bevalt Jan Peter, dat je ook bij het pesten de joker weer bij de PVDA legt.
Nu ik hier weer even ben, kan ik het eigenlijk nog steeds niet geloven. Vooraf gegaan door jaren van fantaseren veranderde een droom in werkelijkheid. Dunédin, mijn eigen Victoriaanse huis in Schotland. De sterren waren mij gunstig gezind. Met de wind in de zeilen ging de koers een juiste richting uit, waardoor het mogelijk was de financiering te regelen zonder tussenkomst van een financiële crisis instelling, zodat op drie koningen dit jaar de overdracht plaatsvond. Niet geheel zonder hulp natuurlijk, want mede dankzij mijn vader, die tijdelijk een bedrag beschikbaar kon stellen, was dit alles mogelijk. Als blijk van dank leek het mij een aardig idee om hem een week mee te nemen, zodat hij met eigen ogen kon zien waaraan hij had meebetaald.