Kleumend en half bevroren fiets ik door de kou. In gedachten trakteer ik mezelf alvast op een kop koffie, dat geeft de burger moed en ik trap stug door. Aangekomen ga ik mijn visioen inwisselen voor iets tastbaars, heb het verdiend. Hunkerend open ik de cafédeur en sluit de vrieskou buiten.
Sex doet het goed op tv. En van mij mag het ook op tv. De FA-commercials kunnen wat mij betreft niet bloot genoeg en jaaaaaa Ellen ten Damme he-le-maal-naakt-in-het-zwitser-leven-gevoel, een soort financieel G-plekje schijnt dat te zijn, geen functioneel naakt – er komt geen zeep aan te pas – maar wel oooozooo lekker.
De massieve stalen poort schuift langzaam omhoog en een twintigtal schichtig kijkende nerds lopen onzeker vanuit de donkere schaduwen het zonlicht in, het speelveld op. Ze zijn naakt. Het publiek begroet de spelers met een gigantisch fluitconcert. Het is zondagmiddag, Amsterdam Arena, strafmatinee.
Whattafuck do you fuckin’ mean by fuckin’ saying that I’m fuckin’ fuckin’ around over and over again? Where the fuck is my fuckin’ drink for fuck’s sake. Why the fuck don’t you keep your fuckin’ mouth shut and leave me fuckin’ alone. Get the fuck out of my fuckin’ sight. Fuck! Fuck you… Yeah right. Fuck!
Ik ben een keer of zeven herbegonnen aan dit waar gebeurde verhaal. Uiteindelijk heb ik me erbij neergelegd dat ik, hoe ik het ook draai of keer, er altijd als volslagen idioot uitkom.
