Heeft u ook behoefte aan iets luchtigs? Even tussen het nieuws van Naema Tahir door, die de columns van haar man voorleest, of dat prachtige mens van Lutz Jacobi. Ik zie ze al naast Emile staan, aan de eruptiemicrofoon. Maar goed, een onschuldig ergernisje misschien, zo vroeg nog, ter verstrooiïng?
Zojuist lees ik dat Rob Hof is gevonden. Deze documentairemaker was spoorloos sinds hij van fraude met subsidiegelden van de Nederlandse Moslim Omroep werd beschuldigd. Zijn nieuwe thuis is Nicaragua, waar hij een restaurant runt.
In een wereld waarin het aanbod steeds groter wordt, lijkt PR een steeds belangrijkere rol te gaan spelen. Jezelf als bedrijf goed presenteren is een must. Ook al smaakt je macaroni meer naar oma`s gordijnen dan oma`s authentieke pasta, met een goede commercial kom je er mee weg. Iedereen weet dat Dommelsch niet te hachelen is en je naast een onuitwisbaar vieze smaak in je mond tevens knallende koppijn bezorgt. Maar een paar reclames, een goede PR-stunt met gratis prullaria die je niet nodig hebt en de kratjes zijn niet aan te slepen. Reclame loont.
Bart en Christal Beydals vertrekken naar La Bourboule, een of ander gehucht in Frankrijk, waar ze een hotel overnemen van Nederlanders. De eind veertigers kwamen zonder baan te zitten en hoewel Christa een nieuwe baan vond bleef Bart thuis gedwongen overhemden strijken. Frankrijk bood een gemakkelijke uitweg, dachten ze.
In hun nieuwe onderkomen zouden ze een week worden ingewerkt door de oude eigenaren, ook Nederlanders.
Waarom eigenlijk niet? Waarom kunnen er geen 5.000 belastingambtenaren afvloeien? Sterker nog. Wordt het niet eens tijd om de Belastingdienst te privatiseren? Ja, concurrentie moet er komen, vrije mededinging, kortom marktwerking.
