Winter

Ik heb een hekel aan de winter. Zacht uitgedrukt. Ik hou niet van donker, ik haat kou, en sneeuw en ijs kunnen mij gestolen worden. Ik kan schaatsen noch skiёn en toen vroeger mijn vriendjes in de straat in de weer waren een paar op elkaar gestapelde ijsballen te versieren met voor huisverwarming bedoelde kolen, een ontheiligde winterpeen, en een door de buurtpedofiel geheel belangeloos (nou ja) ter beschikking gestelde pijp en hoge hoed, zat ik lekker binnen met lego te spelen. Of zoiets.

Dijkhuisvrouwtjes

U kent ze vast wel, die types die overal wat op aan te merken hebben. Die te pas, maar eigenlijk vooral te onpas, met opgeheven vingertje hun valse morele waarheid lopen te verkondigen met een rotsvaste overtuiging dat hun beperkte levensvisie de enige juiste is. Bah!!

Ik zeg: doen!

Ik heb een hekel aan Paarslandse dronkenlappen en overweeg daarom een meldpunt te maken. Het is toch te gek dat die ene Paarslander hier de boel verpest voor ons: echte, zuivere, blanke, hardwerkende, (ook) Indo-Israëlisch-Hongaarse Nederlanders!?

Appelwangetjes

22 Februari

In moeilijke tijden heeft men behoefte aan een leider. Aan welke eigenschappen die moet voldoen, ligt compleet aan de taak die voor hem ligt. Als president van Griekenland heb je gewoon een schild en een flink stel ballen nodig. Er zal geen Griek zijn die het land een apocalyptische tijd kan voorspellen en tegelijkertijd een ontzettend toffe peer gevonden wordt. Daar moet je tegen kunnen.

Bewijs

[i]“Twijfelaars zoeken bewijs; zij, die weten, kunnen vertrouwen.”

Chris den Daas 2012[/i]

De westerse mens heeft diverse merkwaardige fetisjen. Een ervan is de dwangneurose tot “bewijzen”. Als je iets niet keihard kunt “bewijzen” dan bestaat het niet. Klaar. Punt uit. Het is het dogma van de wetenschap. Maar wat houdt bewijzen nu werkelijk in?