Beste Mark,
Deze week kwam naar buiten dat jouw bedrijf Facebook een kantoor heeft in Nederland. Dat vinden we spannend, want dat betekent dat we ook een beetje meedoen met de grote jongens. Het bleek echter helaas slechts om een brievenbusmaatschappij te gaan; een fiscaal slimmigheidje om de vennootschapsbelasting te omzeilen. Jammer!
Op een steenworp afstand van de Moulin Rouge en de Place Pigalle in het roemruchte 9e arrondissement, druilde de regen zacht op de spaarzame klinkers in het smalle verwaarloosde steegje, dat aan weerszijden werd geflankeerd door vervallen 19e eeuwse gevels, zwartgeroet door eeuwenoud vuil en zonde. Achter een van de anonieme massieve houten deuren leidde een stenen trapje naar een verrassend grote en warme ruimte.
15 Februari
Moe-landers. Je moet er toch maar op komen. Samen met het islamitisch stemvee, de hangallochtonen en de uitgeprocedeerde kindernegertjes zijn we toch maar een mooi, poetisch mengelmoes landje aan het worden.
We leven in onzekere tijden. Terwijl de wereld om ons heen doordraait, word ik duizelig van alle informatie die op mij afkomt en vind ik mezelf, heen en weer geslingerd tussen een uitgebreid scala aan emoties. Het leven is even onvoorspelbaar als het weer en daarom kan het vriezen of dooien.
Ik had het laatst over televisieprogramma’s met een vriendin, over de nagemaakte hooggeprezen en uitgemolken programma’s die de kijker tot vervelens toe doet kijken. Ik dus niet, zonde van mijn tijd. Goede programma’s worden een ondergeschoven kindje helaas, want die zijn er wel degelijk.
