De sociale holocaust

“Opa, ik heb het op school, met maatschappijleer, over politiek. Vertel eens over de politiek in uw tijd”
“Nou m’n jongen, de politiek was zeer boeiend in mijn tijd. Een zwarte bladzijde echter, is een man, en zijn partij. Hij sloot een groep mensen uit, en dit had grote gevolgen, niet alleen voor de groep zelf, maar de hele samenleving.”

Féline

Wat een mooie dag. 1 Mei 2011. De dag van de arbeid. Er wordt hard gewerkt die dag. Aan de geboorte van een klein roze wereldwonder. Met volle ondersteuning van een jarige verloskundige. Spring is in the air. Hoe verrassend kan een nieuwe geboorte zijn? Springlevend komt een lief meiske diep uit de buik van moeder aarde. Verwonderd, een beetje hulpeloos en vol hunkering. Het voelt nog ietwat vreemd. Ze huilt en kraait, slaakt kleine zuchtjes. Net als haar trotse ouders. Familiegeluk kan niet meer op. Het wordt gedeeld met opa’s, oma’s. Brokjes in de keel. Féline ontroert en brengt geluk.

Schaamrood op de kaken

Tot deze week had ik nog nooit van Willem Cool gehoord. Voor hem, maar zeker ook voor D66, was het beter geweest als dat zo was gebleven. Het Noord-Hollandse statenlid Cool kon maandag bij het stemmen voor de Eerste Kamer verkiezing het rode potlood zo gauw niet vinden en gebruikte zijn blauwe pen. Pragmatische aanpak, maar niet zonder gevolgen. Zijn stembiljet werd ongeldig verklaard en daardoor verloor D66 een zetel aan de SP. Proceduredingetje. Regels. Dikke fout. Kan zijn, maar ik wil Cool als premier! Vandaag nog. Eindelijk een man die daadkrachtig is op momenten dat het echt spannend wordt. Hij laat zijn mensen niet stikken. Grijpt alternatieven met beide handen zonder zijn doel uit het oog te verliezen.

Wethouder of bijwagen van ambtenaren?

Wie in de politiek gaat en zich omhoog weet te werken tot het ambt van Wethouder van een gemeente, is die dan een slaaf van haar ambtenaren of ben je de baas van je ambtenaren? Medio 2011, hier in zo kleine Zeeuwse poldergemeente lijkt ook mijn wethouder een slavin te zijn van haar ambtenaren. Was ze voorheen een sterke lobbyist en activiste voor de rechten van de vrouw, de minima. Nu wethouder voor de PvdA op Sociale Zaken.

In Memoriam: Max van der Stoel

Vergeleken met veel mede-columnisten hiero ben ik natuurlijk gewoon een ouwe lul. Ik heb vergissingen begaan in de tijd dat jullie op het speelplein nog met jullie driewielers rondreden. Zoals zuinig geweest met energie omdat onze opvattingen in de Arabische wereld wat gevoelig lagen, terwijl de hele Maasvlakte vol stond met uitpuilende olietanks. Of zoals meelopen in Amsterdam met die anti-kruisrakettendemonstratie, die later door de Russen bleek te zijn georganiseerd en betaald. Dat soort dingen. Ik heb al heel wat politiek live mogen meemaken, en bewaar dus ook heel goede herinneringen aan de gisteravond overleden toppoliticus Max van der Stoel.