Het is druk op de luchthaven van Xiamen. Mijn vlucht naar Amsterdam Schiphol vertrekt over anderhalf uur. Ik heb een hekel aan luchthavens, vooral aan drukke luchthavens. Ik heb nog meer een hekel aan Chinese luchthavens. Ik krijg er het schijt van dat spleetogen me over een afstand van welgeteld drie meter, drie keer mijn boardingpass vragen, telkens ik die net terug weggeborgen heb.
Waar waren we gebleven? O ja, bij Frans, de minister.
Wat de andere hoge lieden van de regering niet direct in de gaten hadden was dat deze een wolf in schapenvacht hadden binnen gebracht. Deels verblind door de machtswellust was Frans in eerste instantie hun springplankje om de eigen ministerpost vast te houden of te heroveren.
Er was eens…nee hoor, saaier kan een verhaal niet starten maar ik hou voet bij stuk; er was eens een land dat in een grote financiële nood verkeerde. Herkenbaar en inderdaad, hier komen we terecht bij ‘politiek’ het grote woord met de simpele betekenis die ik even van het internet geplukt heb. “Politiek is de (per definitie onvolmaakte) wijze waarop in een samenleving de belangentegenstellingen van groepen en individuen tot hun recht komen – meestal op basis van onderhandelingen – op de verschillende bestuurlijke en maatschappelijke niveaus.” Dank u wel Wikipedia.
Sinds een half jaar staat er bij mij in de woonkamer een Sony flatscreen van flink formaat me zwart aan te kijken. Stop je er een mooie film in, dan wordt het een ander verhaal. Dus pak ik een plaid, schik de kussens en nestel me op de ruime Ikeabank in gezelschap van een flinke stapel Dvd’s en een grog waarin ik bij gebrek aan cognac maar whiskey heb verwerkt.
De laatste dagen van het politieke landschap zijn erg interessant. Twee gedreven jonge politieke honden, Diederik en Mark, houden van doorpakken. De oude politieke garde, onder leiding van Hans Wiegel en zijn horde, houden niet van grote veranderingen. Laat staan dat er iets verandert in het land. Alles bij het oude laten. Dat is het beste. Vooral voor zichzelf. Er zijn wel een handvol politici die het grote geheel zien, maar worden overstemt door de waan van de dag.
