toevallig, vlak voor Kerst

Pertijs was een klootzak, vraag me niet hoe het zo kwam, maar naar algemene maatstaven was hij gewoon een klootzak. Autohandel Pertijs stond slecht bekend in de omgeving. Als je ruzie kreeg met de baas, dan was hij in zijn element. Een blik naar zijn Duitse Herders volstond om je de stuipen op het lijf te jagen. Zo gemeen konden ze grommen, met hun bek dicht bij het vlezige gedeelte van je benen.

Verhalen die blijven plakken

Twee dingen wil ik hier aantonen: Ten eerste, voor mij, één van de manieren van onthouden van mensen via gebeurtenissen en ten tweede, een omschrijving van wat mensen met verhalen doen. Om alles een beetje overzichtelijk te houden zal ik dus maar eerst beginnen met het verhaal of nog beter, de hoofdrolspeelster van het verhaal, Anna, Anna Schepers.

Geen verband (Uit de dossiers van Onderzoeksbureau Paco B.V.)

De vrijeradcaal Ab en ik zijn onderweg naar een hotel ergens in Nederland. De eigenaar nodigde ons uit vanwege een reeks aan inbraken daar. Of wij dat willen onderzoeken.
Ab rijdt, terwijl ik de krant lees. Pagina twee: een grote foto van een vent wiens kop volledig schuil gaat achter een berg verband. Onderschrift: “Man afgetuigd terwijl tegelijkertijd, vijftig meter verderop, een sportvliegtuigje neerstortte. Er is geen verband.”
Ik lees het Ab voor. Hij kijkt zijdelings naar de foto : ‘Aan die kop te zien is er verband genoeg.’

De avondklok van mevrouw Jans

Hij zat diep over het stuur van zijn fiets gebogen om enigszins te ontkomen aan de striemende regen die hem tegemoet kwam toen hij de smalle straat infietste.
„Helemaal doorrijden tot aan het eind van de Hoogstraat. Aan de rechterkant, achter de hoge bomen, staat de flat waar mevrouw Jans woont.” Dat had men hem als extra informatie meegegeven toen hij op het hoofdkantoor de lijst met bijbehorende instructies was gaan ophalen.
„Fijn dat je wil invallen vandaag, nog een prettige avond” hoorde hij Tanja roepen toen hij de deur al achter zich had dichtgetrokken.

Winter in Leusden

Donkere wolken pakten zich samen boven Leusden Centrum. Het was begin December en een gure wind streek langs de huizen in de Rozenstraat. In de keuken van nummer 13 schilde Anja van Bakel met woeste gebaren de aardappels. Anja was boos. Boos op de regering die had aangekondigd te gaan bezuinigen op de huursubsidie. Als bijstandsmoeder zou zij daarvan het slachtoffer worden. En ondertussen zouden de mensen met de hoogste inkomens er volgend jaar dankzij het nieuwe belastingstelsel weer eens op vooruitgaan.