Elke avond voordat Leo in zijn bed stapt zet hij het raam op een kier en gluurt kort naar buiten. Zo ook vanavond, echter, ditmaal keek hij langer dan normaal. Er klonk rumoer op straat. Hij duwde het raam wat verder open en keek nieuwsgierig naar beneden. Er kwamen twee mannen aangelopen, die heftig met elkaar in gesprek waren. Ongure types. Dat beloofde weinig goeds.
[b]”Rookverhalen” een compilatie van hersenspinsels opgehoest tijdens het stoppen met roken in de herfst van 2001. Oftewel verhalen van een jonge dichter bij trekdrop en kaarslicht.[/b]
[b]Ach, ach, ach, wat een nach! [/b]
Toch wel kunnen slapen gelukkig.
Maar ja, dan dat opstaan. Droog van achter in de keel. Slaapdronken uit bed, op weg naar die eerste ….!
Is het mogelijk om verslaafd te worden aan ColumnX? Ik denk van wel, er gaat geen dag meer voorbij of ik ben met ColumnX bezig. Ik neem niet eens meer de tijd om een nieuwe column te schrijven, omdat ik voortdurend op ColumnX / ColumnX Café ben om de verhalen te lezen en eventueel te reageren.
Ik word ruw heen en weer geschud in het kielzog van een passerende auto. Heeft het leven nog zin? vraag ik mij af. Met draaiende motor op de vluchtstrook van de dijkweg Almere Lelystad staar ik naar de achterlichten tot de duisternis ze opslokt. Het is rustig om deze tijd. Een normaal mens ligt op bed. Knus tegen vrouw of vriendin, man of vriend aan. Op het moment dat de auto opnieuw huivert, ditmaal door een passerende vrachtauto, schiet een inzicht als een dartpijl door mijn maag. Ik krimp ineen terwijl de stem van rattenkop door mijn geest echoot. ‘Ze beweert dat hij het heeft.’ Natuurlijk! De trut, ik had het moeten weten. Wat heeft ze in het heetst van de strijd in mijn auto verstopt?
Als agenten eind vorig jaar een vrouw zigzaggend over de weg zien rijden, hebben ze het ernstige vermoeden dat er alcohol in het spel is. Ze hebben echter geen vermoeden over de identiteit van de dame in kwestie. De dienders laten de dronken bestuurder stoppen en openen het portier.
