“Hé, klootzak, kun je niet uit je doppen kijken!”
“Rot op met die bak, anders rijd ik er over heen!”
“Heb ik dat weer, sta weer eens in de verkeerde rij, gaat dat mens uitgerekend bij mijn kassa met gepast klein geld betalen: ”He oma, er staan nog meer mensen te wachten hoor, centjes tellen doe je maar in je eigen tijd!” “Bij de NS maken ze er ook een zooitje van, er rijden weer eens geen treinen. Kom ik zo maar een half uur te laat op mijn afspraak, mijn belangrijke afspraak, met belangrijke mensen om belangrijke dingen te bespreken. Denken ze zich er met een bakkie troost van af te kunnen maken. Hallo, we zitten in de 21e eeuw hoor, dit soort gepruts kan echt niet meer.”
“Ons land gaat volledig naar de kloten met die Populistische VolksVerlakkers. Ze zouden hem eens moeten deporteren, die geblondeerde Führer”
“Zet al die geitenhoeders maar op een lekke stoomboot naar Cassablanca. En doe daar maar meteen alle Slavische alcoholisten bij.”
“Bedankt hoor, stelletje luie Girosvreters. Heb ik er om gevraagd om op een houtje te moeten bijten omdat jullie al onze centen erdoorheen hebben gejaagd? Komen jullie maar eens hier om alle kutklusjes uit te voeren. Voor niets!! Want dat hebben jullie verdiend, stelletje klaplopers”
“Kut, shit, xxxx!”
“Druk, druk, druk. Ik zit de komende vijf weekenden al helemaal vol gepland, heb een huishouden te runnen en mijn baas vindt dat ik onmisbaar ben. Zes uur slapen per nacht is veel.”

“Er komt nogal wat op je af als je net na een half jaar afwezigheid weer voet hebt gezet op Nederlandse bodem,” denk ik, terwijl ik vertederd kijk naar een bejaarde heer wiens ongetwijfeld aangepaste auto voor mijn neus met een slakkengang voortkruipt op de linkerbaan van een weg, waar je sinds een paar maanden 130 km per uur mag rijden. Ik denk hoe fijn het is, dat deze man, alhoewel slecht ter been, nog mobiel is. Dat hij niet aan huis gebonden is, maar dat hij zijn kleinkinderen kan opzoeken wanneer hij dat wil. Of zelfstandig naar de apotheek kan gaan om de medicijnen voor zijn bedlegerige echtgenote op te halen. Wat een rijkdom.

Maar wacht eens even, ik ben terug in NL, straks kom ik door deze gehandicapte zondagsrijder nog 5 minuten later aan bij de snackbar: “Hé!! Opzouten ouwe lul! Krijg jij lekker de Zuid-Aziatische teelbalcorrosie, antiek fossiel dat je d’r bent!! Moven!! Naar rechts en dan de vluchtstrook op en het talud af. Zal ik je soms een handje helpen?”

Terug in NL. Het is tijd voor een broodje kroket. En een patatje……..oorlog.


Chris

Chris den Daas

8 reacties

Chris · 20 april 2012 op 14:42

Ik wil iedereen die mijn stukjes heeft gelezen van harte bedanken. En aan diegenen die ik werkelijk heb geraakt wil ik graag mijn excuses aanbieden. Columnx heeft de afgelopen 2 1/2 jaar meer voor mij betekent dan ik mij heb gerealiseerd. Het heeft mij gestimuleerd om te schrijven, iets dat ik daarvoor niet eerder had gedaan, althans niet buiten mijn vakgebied als marketeer en automatiseerder.Sterker nog, ik heb het idee dat ik nu nog veel meer zal gaan schrijven dan de afgelopen tijd.

Ik kan dat echter niet meer doen op Columnx. Ik kan het voor mijzelf niet justificeren om verbonden/geassocieerd te zijn met deze site, waar een maand lang de titel van dat stuk van Arta op de voorpagina prijkt en waar Jezus’ naam in het stuk dat hieronder is gepubliceerd, wordt bezoedeld.Ik zal de voorpret en de napret van het publiceren en het doornemen van reacties missen, maar ik realiseer mij dat ik niet anders kan dan mijn hart te volgen.

Ik zal de redactie vragen om mij uit te schrijven (ik weet niet hoe ik dit zelf kan doen) en al mijn stukjes uit het archief te verwijderen.

Nogmaals bedankt en ik wens jullie allen veel plezier en succes met het volgen van jullie passie!

pally · 20 april 2012 op 18:25

Niks te danken, Chris, mij spijt het niet,

een dijkhuisvrouwtje

LouisP · 20 april 2012 op 18:56

In ‘De kunst van het geluk’ heb ik gelezen dat je sommige vervelende, saaie, nare gebeurtenissen juist moet gebruiken om te beseffen hoe mooi, bijzonder, eerlijk en oprecht ’t allemaal kan zijn. Mij spijt het niet dat je vertrekt, verre van, maar ‘k wil je wel bedanken.

Ferrara · 20 april 2012 op 19:56

Dag Chris.
De reden die jij opgeeft voor jouw afscheid 😆

Mien · 20 april 2012 op 22:42

Zoals ik je hartelijk welkom heb geheten, wens ik jou ook een hartelijk afscheid.
Dapper om je reden hier te openbaren.
Succes met je verdere schrijven.

Groet,

Mien

Fem · 21 april 2012 op 09:02

:naughty:

Dees · 26 april 2012 op 14:18

Je binnenkomst kan ik me niet meer herinneren, maar ik heb het gevoel dat je altijd al een grote aandachttrekkende, manipulatieve zeur bent geweest, die zich alles denkt te kunnen veroorloven en die dan ook nog restricties voor zich ziet van wat anderen zich kunnen permitteren.

Je schrijft dat je een hoop geleerd hebt. Ik vrees met grote vreze dat je hier met name ervaring hebt opgedaan in trollen. Ik hoop niet dat je die kennis en kunde meeneemt om elders te gaan zuigen, ik heb nu al meelij met de volgende www-stek.

Je redenen met betrekking tot een vloek en de bezoedelde naam van Jezus vind ik lachwekkend, maar dat zal een curieuze vorm van broodnodige zelfspot zijn, hoop ik dan maar voor je.

Ik vind het, kortom, niet jammer dat je gaat, vind je een bijzonder matig publicist met bijzonder nare karaktertrekken. Tot op het laatste moment breed uitgemeten bovendien. Ik wens je dan ook maar niet het beste en zie als enige reden om je te bedanken: je vertrek.

BlogBoy · 8 mei 2012 op 11:01

Het is me het clubje ook wel hier.. Ik vond je columns gewoon goed, en vind het jammer dat je gaat. Que sera, sera!

Geef een antwoord